Sabado ngaun. Hindi ako makapaniwala na nalagpasan ko ang isang linggo sa school na kahit araw araw ay nabubully ako. I aprreciate Bree being my savior. Kapag may magtatangkang apihin ako ay siya palagi ang tagapagligtas ko.
Minsan nga ay nahihiya na ako lumapit sa kanya. Pakiramdam ko kasi ay ako ang dahilan kaya madalas siyang mapaaway sa school. I tried to distance myself to her para malayo siya sa away.
"It's fine, Astrid! Bestfriend kita so I'll be here to save you. Always." dama ko ang pagtatampo sa boses niya.
"Pero," sagot ko. Natutuwa ako that she's claiming me as her bestfriend. She accepted me wholeheartedly. Aarte paba ako? Ang akin lang naman ay ayoko siyang madamay sa mga issues ko sa mga b***h na nag aaral sa school.
"No buts. Okay?" umirap siya at kinaladkad na ako.
