Chapter 22

1008 Words

Tuluyan na nga akong napayuko at napakagat sa aking pang-ibabang labi nang mabasag na naman ang maliit na mangkok na nilagay nila sa babaw ng aking ulo habang paulit-ulit akong pinalalakad nina Julia sa kabuan ng private hall. The bowl is supposed to stay on top of my head. In that way, malalaman nila na maayos ang posture ko. I never really thought that I have this issue with my posture until this day comes. At ang akala ko ay ang mga maharlika lang noong unang panahon ang nakakaranas nito. Never in my wildest dreamed I though this will happen to me in real life kahit na minsan ko nang naging pangarap na maging prinsesa. I was six that time and I only see the good side of what it is like to become a princess. Iyon lang naman kasi ang pinakikita sa mga palabas. Humarap ako kay Julia at

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD