"You didn't have to do that, you know..." sabi ko habang magkahawak-kamay kaming papasok sa bakuran. "But I'm very thankful. Sobrang salamat sa gabing ito."
Tumigil kami sa paglalakad. Nasa gitna na kami ng bakuran at malapit na sa swimming pool. Naririnig ko na ang malakas na tawanan ng mga kaibigan ko. Siguradong may ginigisa na naman sila sa pagkakataong ito na lagi namang nangyayari.
Gian held both of my hands. Hinalikan n'ya ang mga iyon.
"Kung kaya kong ibigay sa 'yo ang lahat ng naisip mo, gagawin ko iyon, Sabina."
I chuckled. Hindi pa ako nakakabawi sa nangyari at bumabanat na naman s'ya ng ganito. Nasa shock stage pa nga ang puso ko pero may mga ganito na naman s'yang sasabihin.
Hindi ko alam kung may namatay na ba sa sobrang kaligayahan pero kung wala man, baka ako ang mau
