The word devastated is not enough to describe what I am feeling. Sa sobrang daming nangyari, pakiramdam ko ay pinatay na rin ang kakayahan kong makaramdam.
I'm feeling down. I'm feeling empty.
My road to happy ever after became blurry. In a span of a few seconds, instead of best wishes and luck, blood covered my hands.
Iyong inaakala kong pinakamagandang mangyayari sa buhay ko, naging pinakamapait. Iyong akala kong simula ng fairy tale na buhay, naging simula ng masakit na pangyayari.
Iyong saya at tuwang nararamdaman ko kanina, kaagad na binawi. Napalitan ng pagluha at pait. Iyong inakala kong liwanag, dilim pala talaga iyon.
Isa lang ang nanatili— iyong katotohanang hinding-hindi ko makakalimutan ang araw na ito. This day became my nightmare.
I look at my hands. Wala nang baka
