"SYRANAH... ayos ka lang ba? Anong nangyayari sa'yo?" Halata sa boses niya ang may pag-alala at lungkot. Umatras ako bago pa niya ako tuluyang lapitan.
"Ayos lang ako," mahina kong sabi.
Ayokong nakikita nila ako na nahihirapan. I am the Slayer, ang nagpoprotekta sa mga tao lalo na sa mga kakaibang nilalang na naninirahan sa mundo, dapat malakas ako. Pinakalma ko ang sarili ko dahil medyo nawala na ang kirot sa ulo ko at hindi na rin ako masyadong nanghihina.
Nakita ko si Jed na nakayuko at hindi ko mabasa ang aura niya. Halo-halo ang nararamdaman kong aura na nakapalibot sa kanya. Tumingala siya at tumingin sa akin. Nakita ko kung paano bumaba ang luha niya sa mga mata niya.
"P-Patawad... p-patawad kung naging makasarili ako noon. Patawad kung mas inuna ko ang damdamin ko at patawad
