Bihis na bihis ako para makipag kita kay Stephanie. Ilang araw na rin na hindi nagkukrus ang landas namin ni Collin. Mas maganda nga iyon para makaiwas ako sa kanya. Ang bastos niya bilang asawa pero ang gentleman niya sa ibang babae. Ganyan talaga ang tipikal na mga lalaking walang kwenta. After all, wala akong halaga sa kanya. Lahat ng mga sinabi niya sa akin ay puro kalokohan para lang maikama niya ako. Tumayo na ako at umalis sa harap ng salamin. Palabas na ako sa pintuan nang makasalubong ang isa sa mga katulong.
“Ma’am Steph, hinihintay po kayo ng asawa ninyo sa baba. Sabay na daw kayong ng breakfast.” aniya.
Tumaas ang isang kilay ko. Breakfast? Sabay kami? Oh, mukhang bago iyon ah. Ano kaya ang nakain ng gagong iyon? p***y ba?
Kinakabahan akong napahinga ng malalim. Ano na naman
