Nikolas’s POV
LAKING tuwa ko nang pumayag si Chelsea sa paanyaya kong mag-lunch date kami. Hindi ko maiwasang titigan siya. Kabang-kaba ang nararamdaman ko sa tuwing nagkakalapit kaming dalawa, hindi naman kasi maiiwasang magtagpo ang landas namin.
“What do you mean yes?” tanong ko nang marinig ko sa kanya ang salitang yes. Napatakip pa nga sa labi niya at nanlalaki ang mga mata. I chuckled.
“W-Wala ’yun,” aniya at umiwas ng tingin sa akin. Napangiti ako nang nakaloloko.
“Really?” hindi makapaniwalang tanong ko.
“Oo nga, ang kulit mo. Kung ayaw mo hindi matutuloy ang lunch natin.” Aniya. Ako naman ang nanlaki ang mga mata sa kanyang sinabi.
“I’m just kidding, sweetheart. Gusto ko lang mapangiti kita,”
Napakamot ako sa ulo ko. Napairap naman siya sa akin. Ilang oras ang nag-sta
