Enchanted Academy: The Crown Princess(Tagalog Version)

13

THIRTEEN...

UMABOT sa Royal Kingdom ang mga kaganapan na nangyari sa paglusob at pag pasok ng Black shadow sa Enchanted Academy.

Mabilis din kumalat ang balita sa buong campus na may dalawang estudyante daw na nasangkot at nasa critical na kalagayan.Hindi nila alam kung sino ito basta ang alam lang ng buong campus ay dalawang babae ito.

*At meeting office*

"So let's start the meeting." Panimula ni Grey.

Inside are all the high ranks and important officials throughout the Enchanted Kingdom. They are here to provide a solution and further strengthen security throughout the academy for safety.

This is a big problem for them because the contest is approaching. They should now be focused on planning the tournament but they are now more focused on strengthening security.

"Now as you can see. There's a lot of happenings in this past few days. Nag sunod-sunod ang pagpasok ng mga black shadow sa loob ng paaralan natin which is not good for the safety of my fellow students."

"Well as a Supreme president I shall came up of a better solutions right? But as you can see, with all due respect this is out of my capabilities and right now I am seeking of all your attention to help me create a perfect plan on strengthening our school securities."

Lumingon si Grey kay Principal Gil. Sininyasan naman ito ni Gil and mouth the word 'ako na'. Tumango naman si Grey. Kaagad na naupo si Grey sa tabi ni Sophia.

Nagpatuloy ang meeting nila hanggang sa napagkasunduan nila ang lahat ng gagawin sa academy. Lahat ay may kaniya-kaniyang task na gagawin simula sa araw na ito. Ang iba naman ay inatasan para sa paghahanda ng nalalapit na paligsahan. 10 days nalang kasi bago magsimula ang paligsahan na siyang inaabangan ng lahat ng estudyante sa academy nila.

Makalipas ang isang oras na pag pa-plano nila ay sunod naman na nag pulong ay ang mga members ng councils. Though hindi sila kompleto dahil ang iba nilang kasamahan ay sumabak sa isang misyon.

Nang biglang may sumabog. Lahat sila ay nabigla! Mabilis na nagkumpulan ang mga estudyante papalabas ng mga building. Pinuntahan nila kung saan nanggagaling ang pagsabog.

It was in the clinic where Sam and Julia confined. Normal naman ang itsura sa labas ng clinic. Mabilis na nagtungo sila Grey sa clinic at kaagad na pumasok. Pagpasok nila ay nakita nila kaagad ang mga nagkalat na mga gamit sa paligid. At ang usok na pawala na.

Kaagad na tinungo ni Lucas si Julia na natatabunan ng usok. Nakahinga naman ang binata ng makitang walang nangyari sa dalaga. Maski si Aurora ay kumaripas din ng takbo sa clinic.

Nang tuluyan ng mawala ang usok ay doon nila nakita si Sam na naka-upo sa kama habang malamig na nakatitig sa bintana. Iba ang ekspresyon ng mukha niya. Para bang nawalan siya ng emosyon.

Lahat ay nabigla sa paggising ni Sam. Ang unang lumapit kay Samantha ay si Sophia at Aurora.

"Sam! Are you okay? What happened here? May lumusob na naman ba?" Tanong ni Sophia.

Sam looked at her coldly. And answered...

" No! I think , I did it."

Bigla naman na napatitig si Aurora sa mga mata ni Sam. And then she confusingly ask.

"What happened? Is there something wrong?" Nag-aalalang tanong ni Aurora.

Bigla naman na sumabat si Grey.

"Can you please go out and sort the student outside?"

Lahat sila ay napalingon kay Grey at sumunod naman sila. Pero nagpaiwan doon si Aurora na hindi din nakaligtas sa utos ni Grey.

"If you'll excuse us Ms. Aurora. I have some matters to discuss on Ms. Astrea."

Galit naman na napatingin sa kaniya si Aurora.

"Grey! She just woken up! Hindi ba pwedeng pagpahingahin mo muna siya."

"Well it's my job Ms. Aurora , at wala kang karapatan na questionin ako. You know the rules here so better not disobey." Ma-autoridad na wika ni Grey.

"At isa pa. Why do you care for her that much. E hindi mo naman siya kaano-ano in the first place."

Hindi nakasagot si Aurora. Ngunit masama pa din ang tingin niya sa binata. Muli niyang nilingon si Sam na nakatingin pa din sa may bintana na animo'y malayo ang iniisip bago ibinalik ang tingin kay Grey.

"Just take easy on her! She's not feeling well." Mahinang wika ni Aurora bago tuluyang umalis.

Ngayon sila nalang dalawa ang natira sa loob ng kwarto. Well plus one si Julia na hindi pa din nagigising. Katahimikan ang namayani sa kanilang dalawa. Kaya naman sinimulan na ni Grey ang pagtatanong.

"Mabuti naman at nakalabas ka despite sa katigasan ng ulo mo!"

Nilingon siya ni Sam ngunit nabigla siya sa titig nito. Hindi siya sanay na ganon ang tingin ng dalaga sa kaniya. Parang hinawaan niya ito ng pagka-cold.

"If I say I'm not okay would you stop asking me?" Tanong ng dalaga na nakatingin pa din ng deretso sa mga mata ni Grey.

"No I won't stop." Matigas na sagot ni Grey. Kumuha siya ng isang upuan at umupo paharap kay Sam.

"I knew you wouldn't." Maikling sagot ni Sam habang ibinalik ang tingin sa nakabukas na bintana.

"So what happen here?"

"I don't know! I just find myself in this room tas pagtayo ko biglang nagliparan at nagkagulo ang mga gamit sa loob."

"Then how about that loud explosion sound?"

"Supremo, hindi ko talaga alam kung ano ang nagyari. It's just I am too shocked to react. Ni hindi ko nga ma proseso sa utak ko ang mga nagyari sa'kin eh!" Inis na wika ni Sam.

Now Grey feels like bumalik na ang dating Sam.

"So--"

"Puro ka so! Nakakainis! Pwede bang direct to the point ka nalang. Yung mga importanteng tanong lang please. Pagod ako Grey. Kakagaling ko lang sa laban. Isang laban na mas lalong nagpagulo sa buhay ko!" Inis na wika ni Sam.

Nakita naman iyon ni Grey. Nakita niya na parang naiiyak na ang dalaga. Natahimik siya saglit. Hindi niya inakala na tatawagin na naman siya sa pangalan nito.

"I'm sorry. Pagod lang talaga ako." Kalamado na ang boses ni Sam ngunit nakayuko siya. Hindi niya pinahalata kay Grey na umiiyak na siya.

Hinihiling na lang ni Sam sa mga oras na iyon ay ang iwan siya nito mag-isa para makapag isip siya ng maayos sa mga nangyari at nalaman niya patungkol sa kinabukasan niya.

Biglang inangat ni Sam ang kaniyang mukha at nagtama ang paningin nila ni Grey. Grey stunned for a moment. Yung mga tingin ni Sam ,ang ayaw na ayaw niya na makitang muli sa isang babae. Feeling ni Grey na ibang Samantha ang kaharap niya ngayon.

Isang Sam na umiiyak ang nasa harapan niya ngayon. Grey used to hate this woman infront of him but now he doesn't know why he fell pity on this woman. He's not a guy na magpapadala lang sa emosyon ng iba para ma delay yung trabaho niya. But this woman hits different.

"Hahaha! I can't believe I cried infront of you Mr. President." Mapait na tawa ang lumabas mula sa bibig ni Sam habang pinupunasan ang kaniyang mga luha.

"You're right! I am always a hardheaded girl and I think, iyon ang dahilan kung bakit napapahamak ang mga taong nasa paligid ko. I'm a selfish woman right! It's--" nahinto si Sam sa pagsasalita at humagulhol na may halong tawa.

"We'll stop now. We will continue our conversation after you feel better." Ang tanging nasabi ni Grey at tumayo na. Pero natigilan naman siya sa sinabi ni Sam.

"See? Even you, hated me, 'cause you think-- you think that I'm a burden in this school! Well yes I am."

Lumingon naman si Grey kay Sam at sumagot.

"Stop that s**t and lay down on the bed. If you think that you're a burden then stop being one!" Huling wika ni Grey bago tuluyang umalis sa silid.

Naiwan naman si Sam na nakatingin lang sa pinto kung saan lumabas si Grey. Iniisip tuloy niya kung tama ba ang ginawa niya na magpalabas ng hinanakit sa cold-hearted na Presidente ng paaralan nila.

Muling tumingin si Sam sa bintana kung saan nakikita niya pa din ang pigura ng babaeng tumulong sa kaniya na makalabas sa panaginip na iyon.

"Who are you? Why are you doing this to me?" Bulalas ni Sam habang patuloy pa din sa pagtulo ng kaniyang mga luha.

Biglang bumukas ang pinto kaya naman kaagad na pinunasan ni Sam ang kaniyang mukha. Hindi niya nilingon ang pumasok sapagkat alam na niya kung sino ito. It was the one who helped her and treated her as if she's really an important person. Aurora.

" Samantha, How's your feeling. May masakit ba sa'yo?"

Tanging iling lang ang naisagot ni Sam. Pagkatapos ay nahiga na siya sa kama pero napatayo ulit ng maalala si Julia.

"Ms. Aurora?" Tawag niya kasabay no'n ay ang pagpasok ng isang babae at isang lalake na nakasuot ng uniporme sa paaralan nila.

Because of that ay naagaw ang atensiyon ni Aurora at Sam sa dalawang pumasok.

"Oh! Don't mind as Ma'am. We're part of the councils. We're here to clean the room. It's an order from the supreme president." Pormal na wika no'ng babae.

Aurora nodded and look back at Sam. Nagsimula naman na maglinis ang dalawang member ng council.

"What is it again Sam?"

"Ah! Tatanong ko lang sana kung okay na ba si Julia?"

"Ah she's right behind that curtain. Katabi mo lang siya. So don't worry too much kasi anytime magigising na din siya. She's just sleeping , no'ng unang araw pa siya nagising. Mag-usap nalang kayo kapag malakas ka na okay." Mahabang paliwanag ni Aurora.

"Okay po. Thank you!" Ang huling sinabi ni Sam ay through telepathy nalang. Para hindi marinig ng kasama nila sa kwarto.

Umalis na si Aurora ng makitang nakahiga na si Sam.

Tanging tunog nalang ng naglilinis ang nadidinig ni Sam sa kwarto. Tumayo siya sa pagkakahiga and she stared on the two subordinates na ipinadala ni Grey.

Itinaas ni Sam ang kaniyang kamay. And in a split of seconds ay lumutang ang mga gamit na nagkalat. Nabigla naman ang mga babae at lalake na naglilinis. Pareho itong tumingin sa kaniya.

"Hey! You know its prohibited to use powers in school hours!" Suway sa kaniya ng babae.

Mukha itong mataray sa paningin ni Sam, but as what they say don't judge a book by its cover.

"I'm just tryin' to help, besides it's my fault naman kung bakit kayo naglilinis dito ngayon. I'm sorry!" Malamig na wika ni Sam.

Tiningnan naman siya ng matalim sa kasama ng babae.

Lalapit na sana ang lalake kay Sam na masama pa din ang tingin ng pigilan siya ng babae. Para silang naguusap through telepathy. Napatango naman si Sam ng mabasa kiya ang pinag-uusapan ng dalawa ng hindi sinasadya.

The girl smiled at Sam and said, " Tama nga ang sinabi nila, you're not an ordinary non-human. By the way, I'm Yumi and this is my partner Liam."

"Samantha!" Tanging sagot ni Sam habang patuloy pa din na bumabalik sa kinaroroonan ang mga gamit na nagkalat sa buong kwarto.

"Tsk! Look how easy she disobey our rules." Galit na wika ni Liam kay Sam.

"Liam. Stop being mean, hindi bagay sa'yo. Nakakadiri!" Nandidiri g wika ni Yumi.

"Pff! Hahaha. Look at least I made her scare over my death glared. Right Samantha?" Nabigla si Sam ng biglang maging Jolly ang kaharap niyang Liam.

Parang kanina lang nakakamatay yung titig niya dahil sa sama ng titig nito. Tapos ngayon tatawa-rawa nalang.

Napangiti naman si Sam sa tinuran ni Liam sa harap niya.

"Liam the great. Nice to meet you young lady!" Nagbow pa ito sa harap ni Sam na animo'y isang maharlika si Sam na nirerespeto.

"Don't! Why are you doing that? You're making her uncomfortable!" Saway naman ni Yumi kay Liam at hinampas pa talaga siya ng malakas sa likod nito na ikinadaing niya.

"Hehehe!" Tawa ni Sam sa kanilang dalawa kasi hindi niya maintindihan ng lubos ang trip ng mga ito sa kaniya.

"You know! There's a lot of people out there na humahanga sa'yo. So don't stress yourself. Magpagaling ka then face your own battle with a heads up." Nakangiti na wika ni Yumi.

Sam stunned for a while dahil di niya inaakala na may magsasabi sa kaniya ng ganoon sa halos isang buwan niyang pananatili sa Academia.

"Huh! And you know what Sam! I mean is it okay to call you with your name malady?"

Tumango naman si Sam kay Liam. At hinintay ang susunod nitong sasabihin.

"She's one of your f-"

"Stop it Liam or I'm gonna break your bones!" Said Yumi with a death glared. Tumawa naman ng pagkalakas-lakas si Liam.

Because of that, a sudden smile form on Sam's lips. Natawa nalang siya sa kapilyuhan ni Liam hanggang sa mawala ang ngiti niya ng maalala niya si Mica at Lucas. Ganoon din sila noon, nag-aasaran ang dalawa sa harap niya at ginagamit siya ni James para makita lang ni James na naaasar si Mica.

"Ahmm. Sorry Sam but we need to go. Like see you when I see you." Masiglang wika ni Yumi.

Magsasalita pa sana si Liam ng piningot ang tenga ni Yumi palabas ng silid.

"Arayy! Mi ang sakit huh! Bye young lady. Hope to see you again. Aray!" Daing pa nito ng tuluyang makalabas sa pintuan.

Napatawa ng mahina si Sam. Napagtanto niya sa sarili niya na matagal-tagal na din siyang hindi nakakatawa ng ganito. Now she just met a people that can feel her better but there's this though that stopping her to trust others. Because she once got betray of her so called friend.

Humiga nalang siya ulit sa kama at nang mabilis siyang gumaling cause she knows as what that lady said, the one who helped her to get out in that dreams. That her journey will start the day that she woke up from that distracted reality.

To be continued...