11
2209 Words
ELEVEN…
NAKAHIGA si Sam sa kama na animo'y nananaginip.
"Sam! Sam, gising!"
Sam sighed as he got up at the same time his heart was beating fast.
The girl next to her was surprised by Sam's sudden awakening.
Sam closes her eyes because of the sun's light on her face that's coming through the open window.
Inilibot niya ang kaniyang paningin sa paligid. Tumingala siya at inaninag ang mukha ng taong kaharap niya. Nasisinagan kasi ito ng araw.
Nangunot ang kaniyang noo ng unti-unti niyang makita ang babaeng kaharap niya.
"Mica? What are you doing here?" Nagtatakang tanong ni Sam.
"Are you okay? Nananaginip ka yata." Balik na tanong sa kaniya ng dalagang kaharap nito.
Lalong naguluhan si Sam. Inalala niya ang mga nangyari.
The last memory that she remembered was with Grey at nawalan na siya ng malay.
Panaginip lang ba ang lahat? Tanong ng dalaga sa sarili.
"Hoi! Tinatanong kita kung okay ka lang ba Samantha!" Muling tanong sa kaniya sa kaharap niyang si Mica.
Napagtanto ni Sam na baka panaginip nga lang talaga ang nangyari sa kaniya at nasa realidad na siya ngayon.
Dahil doon tumango na lamang siya sa dalagang kaharap niya.
"Well, that's good to hear. C'mon you need to get up. Lunch is ready."
Napalingon si Sam kay Mica na nanlaki ang mata.
"Lunch? Tanghali na pala?"
Taning tango lang ang isinagot ni Mica habang nag 'hmm' naman ito.
Wala talagang maisip si Sam na nasa realidad ba siya o nananaginip lamang siya.
She looked at Mica who was also looking at her. Mica held out her hand to Sam.
With that, Sam immediately got touched. For how many days niyang hindi nakita si Mica at sa panaginip niya ay nagkahiwalay sila.
She then grab the hand of Mica and pull her para mayakap niya ito.
Mangiyak-ngiyak na niyakap ni Sam si Mica. While si Mica naman ay nabigla sa inakto ni Sam sa kaniya.
"I miss you!" Bulalas ni Sam.
"What's gotten into you Samantha. Magkasama lang tayo kahapon, ano ka ba!"
"Nanaginip kasi ako ng masama. Nagkahiwalay daw tayo. But thankfully panaginip lang pala iyon." Sagot ni Sam habang kumalas sa pagkakayakap kay Mica.
Ngumiti naman si Mica sa kaniya.
"Ano ka ba. Never mangyayari 'yun. Alam mo naman ako diba. Di kita kayang iwan."
By that, napanatag si Sam at inisip niya na panaginip lang talaga ang mga iyon. Ang paghihiwalay nila Mica magic at kung ano-ano pa na imposibleng mangyari.
"Let's go na. Kumain ka na bago umuwi sina tita at tito!"
Nagtaka naman si Sam sa tinuran ni Mica.
"Huh? Tita and tito?"
"Ow! Sorry 'yun na daw kasi ang itatawag ko sa kanila. Total magkaibigan naman daw tayo. Sabi pa nga nila mom at dad nalang daw kasi para na daw tayong magkapatid but I insist. So tita and tito nalang ang tinawag ko sa kanila." Mahabang paliwanag ni Mica.
Na speechless si Sam sa mga narinig niya mula kay Mica. Kung panaginip man ito ay hinihiling niya na wag na siyang magising pa.
Hindi alam ni Sam kung nagka amnesia ba siya o talagang na immerse lang siya sa panaginip niya kaya niya nakalimutan na may mga magulang pala siya at kaibigan.
"Sam! You okay?"
"Tara na kasi sa baba. Gutom lang yan. Tas kung ano man yung panaginip mo kalimutan mo na yun. Hindi nakakabuti yun. Ipakita ba naman sa'yo na maghihiwalay tayo. Sama lang!"
Napatango na lang si Sam at kaagad na bumangon para magligpit ng hinihigaan.
"Una ka na sa baba. Susunod na lang ako. Mag-aayos muna ako."
Nginitian lang siya ni Mica at patakbong lumabas ng kaniyang kwarto.
Matapos magligpit ni Sam ay nagbihis siya. Humarap siya sa salamin at doon niya nakita ang kuwentas na hanggang ngayon ay suot niya pa din.
Naguluhan na naman si Sam. Bakit nasa kaniya pa din ang kuwentas kung panaginip lang ang lahat ng iyon? Panaginip lang ba talaga ang lahat ng iyon o hindi?
Dahil sa kuwentas na nasa kaniyang leeg ay naisipan niyang e check kung may kapangyarihan ba siya.
She tried to form a sword in her hands but walang lumalabas dito. Kaya naman isina walang bahala na lamang niya ito.
Pagkatapos niyang magbihis ay pumunta na siya sa ibaba.
Napahinto siya sa gitna ng hagdan ng marinig niya ang boses na tila ngayon pa niya uli na dinig.
Parang nabuhayan ang kaniyang pagkatao ng madinig niya ang boses ng kaniyang lola. Hindi tuloy matukoy ng dalaga ko'ng epekto nga lang ba ang nararamdaman niya sa panaginip niya kanina.
"Ghadd Samantha. Lagi ka na lang talagang nagpapatanghali." Sabi ng kaniyang lola habang naglalagay ng plato sa mesa.
Although Sam was confused, she didn't take it anymore. All she could think about was her longing for her grandmother.
Sam did not hesitate to hug her grandmother, much to the surprise of Mica and her grandmother.
"Alam mo Sam nawe-weirduhan na ako sa'yo huh! Ganiyan pala epekto ng alak sa'yo?" Natatawang wika ni Mica kay Sam na kumalas na sa pagkakayakap ng kaniyang lola.
"Na miss ko lang naman si Lola. May problema ba don. Tas ako uminom ng alak? Kailan?" Nagtatakang tanong ni Sam.
"Ayan! Di ba't sabi ko sa'yo Mica wag na wag mong pa iinom si Sam dahil nagkaka amnesia yan pag nakainom." Wika ng lola ni Sam na tinuturo- turo pa si Sam.
Pareho naman na nagtawanan si Mica at si James na kakalabas lang ng CR nila. Ikinagulat ito ni Sam at hindi niya mapigilan na bigyan ng masamang tingin si James.
And then a sudden realization hits her. It was just all a dream so why bother. It was a dream after all. Kaya naman ay ibinalik nalang niya ang expression sa normal nito.
Lumapit si James kay Sam at inakbayan siya niya ito. Nabigla naman si Sam sa ginawa ni James.
"This little friend of mine lola are definitely bad at alcohol. Don't worry sa susunod e mo-monitor ko na po siya." Natatawang wika ni James.
Sinamaan naman siya ng tingin ni Sam. Tsaka tinanggal ang kamay nito na naka akbay sa kaniya.
"Back off! I don't want to start a fight right now." Naiinis na wika ni Sam.
"I'm not starting a fight!" Natatawang sabi ni James habang itinataas pa sa ere ang kamay na animo'y sumusuko.
Inirapan lang siya ni Sam. Nakita naman ni Sam na sinaway ni Lola Meng at Mica si James. Pagkatapos naman ay magtatawanan.
Sam couldn't believe what she was seeing. She wondered what if her dreams are true. Will she still see these people smiling and happily laughing at?
So the girl told herself that whatever she dreamed she didn't care about anymore. Ang kailangan nalang niyang gawin ay kalimutan ang nakakatakot na panaginip na iyon.
Umupo na si Sam matapos siyang tawagin sa kaniyang lola.
Susubo na sana siya ng pagkain na ibinigay sa kaniya ng lola niya ng biglang sumakit ang kaniyang ulo. Nakarinig siya ng nakakabinging tunog na nagpa daing sa kaniya dahil sa sakit na dulot nito. Napatakip kaagad siya sa kaniyang tenga.
" Samantha are you okay?"
"Sam!"
"Apo? Okay ka lang ba?"
Alalang tanong ng tatlo sa kaniya. Hinawakan pa siya ni Mica sa likod na katabi lang niya ng upo.
Napapikit si Sam dahil sa sakit na idinulot nito. Hanggang sa mapapitlag siya ng may madinig siyang boses.
"Samantha! You need to get out of this illusion!"
Isang boses ng babae ang kaniyang nadinig. Boses na mas lalong nagpagulo sa magulo niyang isipan.
Now Sam is really confused.
*******
Sa kabilang dako naman ay si Grey na nakatingin ngayon sa lalaking nakagapos. Ang lalaking umatake sa dalawang middle class na sina Julia at Samantha.
"You're Jason right? Also one of the middle class student."said Grey with full of authority.
Hindi naman siya sinagot ng binata,bagkos ay tahimik lang ito at halatang natatakot na sa kaharap niya ngayon.
"How come na ang tapang-tapang mo pag yung dalawang babae ang kaharap mo pero pag lalake na ang kaharap mo natatahimik ka?"
"Sino ang nag-utos sa'yo na saktan at sugurin si Sam? Sagot! Kung ayaw mong mabalian ng buto!" Pananakot ni Grey sa lalake.
Napasinghap naman si Jason sa ere. Alam niyang wala na siyang takas dito. Gustuhin man niya ay maski siya ginamit lang din ng itim na kapangyarihan na iyon.
"Kung sasabihin ko ba sa'yo ang katutuhanan ay maniniwala ka ba sa'kin? Please maniwala ka kahit ngayon lang!"
Pagmamakaawa nito kay Grey.
" Why would I do that?"
"Because..."
"Because what?"
"Because you need too, for you to believe what I will say right now. For you to save that lady. Nasa kaniya ang hinahanap ng mga black shadow." Mahinahon na wika ni Jason na parang nawalan na ng pag-asa.
"At ano naman ang bagay na iyon na kailangan nila sa isang baguhan lang dito sa mundo ng magic?"
"I don't know. And I swear with my life that I am not a part of their organization. They only used me cause I had no choice."
Paliwanag ni Jason kay Grey. Medyo nawala na ang takot niya at tinanggap nalang niya na ito ang kapalaran niya. Wala na siyang magagawa.
"No choice? Why? Dahil takot kang mamatay kaya wala kang choice at pinahamak mo ang buong academia? Ha!" Natatawang wika ni Grey sa harap ni Jason na ngayon ay seryoso na nakatingin sa kaniya.
"Life is not a joke Mr. President. You know that everybody wants to live. And correction, it's not my life but my life of my family." Galit na wika ni Jason.
Hindi na ito ikinagulat pa ni Grey.
"Just tell me what kind of magic you used on Samantha." Said Grey.
Nagdalawang isip pa si Jason but then eventually he answered Grey.
"I'm not that sure. But as you know it is indeed a black magic. They possessed in my body yet the memories stuck in my head. Guess the one who enter my body is not that really powerful."
"So what are you trying to say. Just get to the point dumb*ss!" Galit na wika ni Grey.
"There's a big chance na makakalabas pa yung sinasabi mong Samantha if you encourage her into waking up in reality."
"Don't tell me--."
"Yes. You're right. That's the only way that I think would be effective."
"And your running out of time. I think that Samantha is not safe in that distracted reality."
"What do you mean?"
"Probably the black shadow intentionally plan on putting her into that situation. Hula ko'y sa ganong paraan nila makukuha ang hinahanap nila. Though hindi ko din alam kung ano 'yun."
Without hesitation, Grey immediately run para puntahan si Sam. He thought that he would not accept losing that woman. Nasa kaniya ang kasagutan at makukuha lamang niya ito kapag buhay si Sam.
Nakarating si Grey sa clinic. Nakita niya na mahimbing na natutulog si Samantha.
Nag-aalalang Sophia at Marco ang naabutan niya pagpasok na pagpasok pa lamang niya.
"Sophia!" Kaagad na tawag ni Grey na nagpalingon sa kanila lahat.
"Mr. President! Give me your permission to e-" Hindi naituloy ni Sophia ang kaniyang dapat sabihin ng sumabat kaagad si Grey.
"Yes. You may now proceed. We're running out of time. And sorry, I'm a little too late." Hinihingal pa na wika ni Grey.
Ngumiti naman si Mrs. Benitez at nagsalita.
"Ano pa tinutunganga niyo diyan. The supreme president gave his permission. You may now proceed to the process."
Kaagad namang na kumilos si Sophia. She position herself at hinawakan ang isang kamay ni Samantha na medyo malamig na dulot ng itim na mahika na bumabalot nito.
She will now enter in the dreams of Samantha. Sophia knew that it is a dangerous process. Mahirap sa kaniya gawin ang bagay na ito but wala siyang magagawa. Gusto niyang iligtas si Sam.
Sometimes people face what's their weaknesses are and unexpected people will push you to do it to make you even stronger way better than before.
Sophia let out a big sigh. She then close her eyes and start the process.
Habang ginagawa iyon ni Sophia ay hindi naman mapigilang mag-alala ng mga kasamahan niya. Alam nila na maaari din na makulong si Sophia pag hindi siya nag-ingat sa kaniyang mga galaw.
Grey knew that they are disobeying a rule. But what can he do in this situation? It is an emergency, that no one didn't expect to happen. Even Mrs. Benitez ay nakikisimpatiya na din sa kanilang ginagawa.
Parusa man ang nakaabang sa kanila, ang mahalaga ay naligtas nila ang taong may hawak ng kasagutan sa laging pagsulpot ng mga black shadow sa paaralan nila.
Lumapit si Grey kay Sam na nagsisimula na namang mag convulsion dahil sa ginawa ni Sophia. Hinawakan niya ang kabila nitong kamay. With his surprise ay humigpit ang hawak ng dalaga sa kaniya na siyang ikinagulat ng mga kasamahan niya.
Nabuhayan silang lahat. Even Scarlet na naka serious face lang kanina ay para ding nabuhayan sa paghigpit ng hawak ni Sam sa kamay ni Grey.
Well it is a good sign. An action like that is a response on Sam's dream. It means that she's fighting.
But there's this though of Scarlet. Don't keep your hopes up, it might turn into unexpected outcome that may disappoint you.
To be continued…
- Writer
