Lumipas pa ang mga araw at lalong dumalang ang pagkikita namin ni Dexter, pero hindi pa rin naman nawawala ang komunikasyon namin sa isa't isa.
Mag-iisang taon na rin kaming dalawa at hanggang ngayon ay patago pa rin ang aming relasyon. Wala pa rin akong lakas ng loob upang humarap sa mga magulang niya, kahit na ilang beses na ako nitong gustong ipakilala.
"Babe, birthday ng daddy this coming Sunday. Gusto ko sana na nandoon ka," anito.
Kasalukuyang nag-uusap kami sa cellphone.
"Babe, sorry, wala pa talaga akong lakas ng loob na makaharap sila. At isa pa nahihiya ako."
"Wala ka naman dapat na ikahiya, not unless ako ang kinakahiya mo." May himig pagtatampo ang boses nito.
"Hindi naman sa ganoon, babe. 'Di ba, ikaw na rin ang nagsabi na mas gusto nilang mas mapalapit ka pa lalo kay
