Chapter 41

3165 Words

Bumalik ako sa kwarto na tulog na sa kama si Maximmo habang hawak-hawak nito ang cellphone niya. Napahinga ako nang malalim nang makita kung gaano ka peaceful talaga ang mukha niya kapag natutulog siya. Naalala ko, naalala ko 'yong panahon na inalagaan ko siya sa kwarto niya. Panahong may sakit siya, at panahong sobrang nanghihina siya. Kakagamot ko lang sa sugat niya at nakatulog siya nang mahimbing pagkatapos. Naalala ko rin kung gaano ko siya tinitigan habang galit na galit sa pinanggagawa niya sa akin. How can I forget those moments? Hindi ko makakalimutan 'yon pero bakit.. bakit ganito na lang ako nahihirapan? Kahit na ilang beses ko pang sabihin na magfocus ako pero tangina. Tangina, I am always f*****g distracted. Pinipilit ko alalahanin ang galit ko. Kung pwede nga lang ay sinulat

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD