BULLY AND ME

2

Maganda ang uniform.

May ID ka na rin.

May libre ka pang iPad.

Grabe… anong klaseng paaralan ba ito?

Parang panaginip.

Hindi nakapagtataka kung bakit bukambibig ito ni Timothy noon. Lahat ng estudyante rito—privileged.

“Check your schedule on your account so you’ll know what to do tomorrow,” mataray na naman na sabi ni Zey.

Tiningnan ko siya mula ulo hanggang paa. Nang magtama ang mga mata namin, tinaasan niya agad ako ng kilay—parang may hinahamon.

Ngumisi ako.

“Talagang bagay sa’yo ang pagiging reyna ng mga matataray, ah. Nakakapagtaka lang… paano ka naging muse?”

Nanlaki ang mata niya.

“How dare you say that to me?” galit niyang sagot. “Unang araw mo pa lang dito, ganyan ka na umasta. Know your place, freak.”

At iniwan niya ako.

Napakamot ako sa ulo.

Ha?

Compliment naman ’yon ah.

Buti nga ginawa ko siyang reyna, hindi alipin.

Sumunod pa rin ako sa kanya kahit halatang ayaw niya sa presensya ko. Habang naglalakad kami, abala ako sa pag-explore ng iPad. Kahit paano, nakaka-survive ako sa lecture niya—kahit kalahati lang pinapakinggan ko.

Nakakaantok kasi.

“This is the basketball gym—”

Hindi ko na siya pinatapos.

Basketball gym?

Ibig sabihin…

Nandito si Timothy?

Hindi na ako nagdalawang-isip. Agad kong binuksan ang pinto.

At doon…

Napahinto ako.

Malaki. Maliwanag. Buhay na buhay ang lugar sa ingay ng mga naglalarong varsity.

Hanggang sa—

Nakita ko siya.

Kahit likod lang, kilala ko na.

Ang tindig niya. Ang galaw niya.

At ang jersey number niya—

ang anniversary namin.

“Timothy!”", Masaya kong sigaw.

Napatingin ang lahat.

Tumigil ang laro.

At siya—

napatingin sa akin, nanlalaki ang mata.

Parang hindi makapaniwala.

At doon… kumpleto na ako.

Hindi na kami LDR.

Magkasama na kami ulit.

Hinila ako ni Zey.

“That’s my boyfriend,” sagot ko, hindi inaalis ang tingin kay Timothy. “Binabati ko lang. I miss him.”

Mas lalo siyang nainis.

Narinig ko pa ang mga kantyawan ng mga players.

“Uy, Tim! Girlfriend mo ’yan?”

“Lakas mo, ah!”

Ngumiti ako at kumaway.

" The hell? Boyfriend mo yang BL na yan? Goodness gracious. Let's go. Bago pa kita masermonan nang unlimited. ",

Kita ko ang saya sa mukha niya at inignora ang sinabi ni Zarniah. Like he is really surprised sa pagpapakita ko. Hello? It's been a year since then, kaya malamang, gaya ko, miss niya na rin ako.

'' Usap tayo later. May asungot na humihila sa akin eh... Bye Beh beh!",, nangingiti kong sabi sabay heart sign pa sa kanya.

Mas lalong umugong ang tuksuhan sa gym. Kaya pati ako kinikilig na ring nakatingin sa kanya.

Nang makalabas na sa gym, hindi ko napansin ang lalaking makakabangga ko.

He is wearing his jersey with his mocking cryptic smile.

Kumunot ang noo ko when I feel the pain dahil sa matigas niyang balikat na bumangga sa akin.

Paglabas namin, hindi ko napansin ang lalaking makakasalubong ko.

BANG.

Napaatras ako.

Fuck…”“ mahina niyang mura.

Napatingin ako.

At nanlaki ang mata ko.

Matangkad.

Naka-jersey.

Matalim ang tingin.

At ang ngiti niya—hindi normal.

Parang may tinatagong kung ano.

Delikado.

“Kuya.” Napalingon ako kay Zey.

Kuya niya?

Muling tumingin sa akin ang lalaki—parang sinusuri ako at sa kanyang kapatid.

Gusto ko siyang sagutin, pero bago pa ako makapagsalita—tinalikuran niya kami.

At padabog na umalis.

''Anong problema non", nagtataka kong sabi. "Kuya mo yung parang adik ahhh?", dugtong ko pa.

Binitawan niya ako at nandidiri nanamang nag sanitized nang kamay. See? Sa sobrang arte, tubuan pa sana ng tigyawat sa lahat ng katawan

.

“Don’t say that,” irita niyang sagot. “Halika na nga! Unang araw mo pa lang, ang dami mo nang eksena. Hindi ko alam kung bakit ikaw pa ang napili. Pobre ka na nga, baduy pa, palengkera pa kung umasta.” We are walking to the counsel room since kumpleto na daw sila at kami na lang ang hinihintay.

Huminto siya at hinarap ako.

“Sakit ka sa ulo.”

Napairap ako.

“At ikaw naman,” sagot ko, “sa sobrang arte mo, nagmumukha ka nang matapobre. Hindi bagay sa muse.”

Hindi ko na siya hinintay. Nauna na akong pumasok sa counsel room.

Pagpasok ko pa lang—

parang lumiit ako.

Ibang klase ang mga tao rito.

Tahimik. Pero mabigat ang presensya.

Powerful.

Hindi umubra ang pagiging bubbly ko.

Rinig ko ang buntong hininga ni Zarniah at agad na umupo sa dulo ng upuan malapit na seryosong lalaki na gwapong nakaupo sa gitna.

May bakanteng upuan na nasa tabi ni Zarniah kaya doon ako umupo.

“Zey, ikaw ang naka-assign na mag-guide sa kanya sa buong Home School, at may nakalaan kang oras para doon—pero late ka.” Malamig at walang emosyon ang boses ng babaeng nakasimangot sa harap ko.

“Alam mo na may sarili rin kaming inaasikaso—academics at extracurriculars. Kaya mahalaga ang bawat segundong nasasayang… lalo na kung para lang sa isang bagong recruit.”

“Look, Skyline, you have no idea how irritating she is,” iritadong sabi ni Zey, sabay irap.

“We were supposed to have a smooth campus tour, pero ano’ng ginawa niya? Nakipaglandian sa tinatawag niyang boyfriend—si Timothy."

Napa Buntong hininga ako. Inisip that they might know Timothy. " So it means kilala niyo ang boyfriend kong si Timothy? Sikat na pala siya dito?", nangingiti kong sabi.

I saw how Skyline smirk at me.Natawa pa ng bahagya si Zey habang napapailing ng nakatingin sa akin. " Of course we know Timothy since he do something that make him a star of this campus with our Pochollo here. ", napatingin ako sa lalaking nakasalamin. Nakayuko at hindi umiimik.

" Sky!", rinig kong sigaw ng lalaking nasa gitna.

" What?", mataray niya pang sabi.

“Enough.” His voice boomed through the room, echoing like thunder. I wanted to argue back, but the sheer authority in his tone froze me.

Just one word, and suddenly, everyone straightened in their seats, their chatter silenced.

“We are here to welcome and get to know the new recruit of the Council at HOME SCHOOL,” he continued, his gaze piercing. “Why has this turned into a scene with people who don’t even deserve our time?”

Then he turned his attention to me, and I felt the weight of his stare—sharp, serious, impossible to ignore.

'' Kindly introduce yourself, achievements, credentials and how did you come in HOME SCHOOL.",bumuntong hininga ako at agad siyang tiningnan. I even roamed my eyes with them, to look with a different expression.

Akala ko ang principal or ang teacher lang dapat magkaroon ng introduction,pati naman pala sa kanila.

" Ako nga pala si Roxanne Chris Ty, taga Samar. Consistent top 1 sa klase , mula grade 1 hanggang sa grade 11. SSG president ng school namin, isa sa journalist contender and Mr. Ferrero recruited me to be part in counsel as the Peace and Order in HOMESCHOOL Ano pa ba?.. Masayang estudyante ako. Ayaw ko ng tahimik dahil maingay akong tao, malakas rin kumain, honest, medyo matapang na rin kasi nga pumapatol ng kahit ano basta nasa tama. ...Ano pa ba ang kailangan niyong malaman about me?", ngumiti ako ng tipid at inisa-isa silang tiningnan.

I saw Skyline smirking at me habang nagtataray parin si Zey sa gilid ko. Bumuntong hininga ang nasa gitna. Tumayo ito at sininyasan ang mga kasamang tumayo narin.

Ano ang gagawin nila?

" I am the President of this Council at the same time, incharge of everything. Zeke Javier. ", seryoso nitong sabi. So siya pala talaga ang president siya kaya naman pala sobrang intimidating.

Napatingin ako ng magpakilala rin ang nakasalamin sa gilid nong Skyline. " I am Pocholo Vierrer, the Secretary of the council,also, the editor in Chief in English Journalism. Nice to meet ... you..Ahmmm... Roxie. ",

'' You know me already right? Zarniah Ferrero, the Council muse and Developer. Daddy ko ang nagbigay ng scholar sayo kaya umayos ka at baka bigla ka nalang mawala dito kung tutupakin ako at sabihan ko si Daddy that you are not deserve to be here. ", mataray niyang sabi sa akin. Kinabahan kaagad ako. Anak pala siya ng may ari ng eskwelahan ito. I should get closer to her para safe ako palagi,

" I am Skyline, the Treasurer in Council. Bakit sa Peace and Order ka? Eh parang isa kapa sa source of problem here because of your Palengkera attitude. ", matabil talaga ang bunganga ng babaeng ito.

" Try mo pang bumuka ng isa pang nakakainsultong salita, baka ikaw ang una kong trabahoin para magkaroon ng Peace and Order dito sa council. Masyado naman yata kayong bilib sa sarili niyo, eh wala naman kayong maipagmamalaki aside from your position here? Ano bang maipagmamalaki mo Hah? Cgeh nga? Magsabi kayo, baka magbago pa ang isip ko't , mahiya naman ako sa kahanginan niyo dito. ", walang preno kong sabi. Kung ang akala nila, kaya kayahin nila ako, pwes, sanay ito sa rambulan,marunong rin akong magsabunot, manuntok at iba pa, maipagtanggol ko lang ang sarili ko.

" See? She has the nerves to say that in front of us. Hindi talaga alam kung saan lulugar ang isang ito. ", si Zey na galit nang nakatingin sa akin.

Tama naman ako hah. Puro naman sila pang mamaliit sa akin, wala namang masabi kong ano ang na achieve nila.

" Fyi, Roxanne Chris Ty. Hindi ka makakapasok sa council kung may pasang awa kang grado. O di kaya, isa ka lang ordinaryong taong walang alam kundi ang umupo at hindi kayang gawin ang pagmanage ng mga estudyante sa HOME SCHOOl. We are more than a principal, for the Dean. Because we implemented rules and regulation here. We are the one who will utilized the needs of the students. Kaya don't expect that we are here by a coincidence. It is always with our achievements kagaya ng sayo. ", nang sabihin yun ni Zeke ay hindi na ako makapagsalita.

Tama naman siya. I am here because I am competent , well deserve. Ang dapat ko lang gawin ay ipakita yun sa kanila at matanggap na dapat talaga nandito ako, na karapat dapat ako dahil kagustuhan kong makapasok dito, para sa future, para sa boyfriend at para na rin sa Tita Cecil ko.

Your goal is your choice, Roxanne. Choose your own battle now. With this people here in front of you.

.................NEXT..............