BULLY AND ME

58

Pawisan ako ng makabalik sa bahay ng mga ferrero.

It's still early. I look at my wrist watch and still seven in the morning kaya paniguradong tulog pa ang mga tao since usual na gumigising sila ay eight in the morning.

Hinihingal pa ako ng pumasok at nakalimutang may naiwan pala akong taong ngayon ay nakaabang na sa akin. Still wearing his short, and lose shirts. Shirt na isa sa binili ko para sa kanya nong nasa probensiya kami. The one I buy from Manong.

" Ang tagal mo kasi kaya nauna na ako?.. Mukhang nagjogging karin ahh... tapos na ba? Hehehe", kinakabahan ko paring sabi.

He remain at his serious mode. Kaya hindi ko alam kong galit ba ito o Ano.

" Saan ka banda?", nagulat ako sa tanong niya.

Kinuha ko ang phone ko at pinakita ang buong sketch ng subdivision nila. Tinuro ko kung saan ako nagtatakbo.

" That is my usual place. Wala kasing tao, kaya dyan ako paulit ulit na nag jog.. ikaw ba saan?", Tinuro niya din kung nasaan ako. Kaya tumaas ang kilay niya ng tumingin sa akin.

" I try to cope up, pero hindi kita nakita. Then I decided to go home and wait you here... Why did you leave me?", halos dumagundong ang puso ko ng sabihin niya yun. As if it was hit on me na alam kong matagal ko ng gustong tanungin sa kanya.

My emotion automatically flustered on my face.

I got teary eyed and hindi maiwasang maging emotional.

" Tatanungin kita.. Why you choose to leave me and let me wait for more than a decade? Anong pakiramdam na pinaghihintay at bigla ka nalang kinalimutan?", halos hindi ako makahinga dahil sa subrang emotion sa sarili. I can't believe, I got the courage to ask him this.

Ang kaninang seryosong nakatingin sa akin, nakasandal sa gilid ng pintuan, ngayon ay diretso ang tingin sa akin habang nagugulat din sa pagsiklab ko.

" Roxanne", tumulo na ang luha ko ng sabihin niya yun. Its been ages ng huling rinig ko ito galing sa kanya.

I just smirk at agad siyang nilagpasan para maisalba pa ang sarili. I will try, but not like this na parang kawawa ako.

" So, the story about us is true?. You are mine before, and you are waiting for me. You got a ring because you are my fiancee. Why you didn't tell me from the start?", seryoso niyang sabi.

Kumunot ang noo ko sa sinabi niya.

"Paano ang magiging reaktion ko kung pinakilala mo na ang pinakasalan mo?.. May laban ba ako doon Archie?.. Wala!",

Kita ko ang pagiging amo ng mukha niya. Seeing me like this, di ba nakakaawa?

" I cut it the moment I gave the ring to you Archie. Opse.. Its Daniel pala. I cut my feelings, my longing and all related to you.So please, let me passed before my fist will land to your face. ", galit kong sabi.

He didn't badge He just stare at me at agad akong hinila papalapit sa kanya.

Nilagay niya ang kamay ko sa kanyang dibdib at doon ko naramdaman ang puso niya.

" It is keep on pounding when I see you. The reason I got confused and want to take you.Hindi ko maintindihan ang sarili ko. Hindi ko kayang nakikita kang may kasamang iba. Hindi ko kayang makita kang malungkot.. It kills me. It made me confused for everything. That's how you ruined everything nang unang makita ka. Like my heart was already know that you owned it, pero iba naman ang iniisip ko since I have no memory with you.. ", ramdam ko ang sinabi niya. Pero ang kagustuhang maramdaman siya ay yung mararamdaman ko ang pagmamahal niya nang hindi naguguluhan.

" Regain your memory , then I will tell you how much I love you. How much you are crazy in love with me. ", tanging sabi ko at agad na tumalikod para makontrol ko pa ang aking sarili.

Damn.. That was a smooth move Roxanne.

Bumuntong hininga ako at agad na napaupo sa may pintuan.I can't believe nasabi ko yun.

Hindi naman kasalanan ni Archie na maging ganito ang situation namin. Pero kung iisipin, kung nagawa niya lang na sabihin sa akin ang plano, hindi sana aabot sa ganito.

I try to be part in PMA because I want to find him. Pero sa panahon na yun, hindi kita nakita. Sa panahon na ginusto kong maging doctor, para kapag nagkita tayo, I should be a big help to you when you are in need of help, pero iba pala ang maabutan ko.

Amnesia?. That was the painful sickness kapag may mahal kang nawala na parang bola sa buhay mo.

I calm myself and nagpasyang maligo, everyone will wake up now, i need to do it before they even see me like a mess.

Makalipas rin ng ilang oras kong pagbabad ng husto, nagbihis na ako ng susoutin ko.

.I even see the message of Gelo, saying , I should enjoy my vacation and protect my heart.

As if, magagawa ko yun ehh nagtutugma ang puso at isip kong kunin pabalik si Archie.

Ngayon pa na may narardaman siya sa akin.

Grab this and pikit mata nalang sa pwedy na mangyari.

" Good morning!!", yan kaagad ang bungad ko ng makita ang lahat na nasa dining na.

" C'mon ija.. Here, take a seat.. ", halos napangiti ako ng hilaw ng makitang ang usual seat ko ang sinasabi ni Mrs. Ferrero. Iyong katabi ni Archie.

" Cgeh na, papanaog narin si Archie kaya umupo ka na. Wala naman ang pekeng asawa kaya pwedy ka dyan. ", dugtong niya pa at agad akong hinila para hindi na makatanggi pa.

Naglalagay pa si Mrs Ferrero ng mga kakainin namin, ay kumukulo na ang tiyan ko.

" Ito ang namiss ko dito ehh.. Mga pagkaing masasarap. ", excited kong sabi.

" Good Morning Po!", napaangat kaagad ako ng makitang nakaayos si Archie ngayon. Iyong usual get up niya nong si Archie pa siya.

" The clothes are big Po, .. At halatang ang mamahal..", magalang na sabi ni Archie. Iba sa kung paano niya kao kausapin kanina. Nagkatitigan kami pero ako rin ang unang umiwas.

Ngumiti si Mrs Ferrero at agad na tinapik si Archie. " Choosy ka noon, hindi pwedy na walang brand ang mga suot mo. Ang yaman yaman mo kaya. Mas mayaman kapa sa amin ng Daddy mo!. ", nagulat si Archie sa sinabi ng Mom niya.

" Yes kuya, Nawala ka, pero si Dad ang nag asikaso at acting CEO for the meantime. So Secured ang businesses mo.", sabi ni Zey.

Kita ko ang reaction ni Archie. Like he really not believe na ganito ang buhay niya noon.

Baka magulat rin siya sa binigay niyang Hacienda sa akin, pati ang maliit na Cancer Medical noon, malaking establishment na ngayon. Dahil inangatan ko hanggang sa bumalik siya. Pinalago at pinahalagahan since parte ako doon sa mga yun na ginamit ni Archie to prove that he is changing.

" Dito ang upuan mo Ijo. Katabi ni Roxie.. ", kinikilig na sabi ni Mrs. Ferrero.

" Hello Everyone!", napabaling ako ng makita si Maricel , masayang pumasok at may dalang mga maleta.

" Ohhh.. agahan pala.. Mom, I will kain here.", sabi pa niya kay Mrs Ferrero.

" Maricel, Dapat nandoon ka kay Don Facundo.. Nadoon ang kuya mo--",nagulat din si Archie sa pagpakita ni Maricel, umagang umaga.

" Daniel, .. Nagtatampo ako sayo.. kaya huwag mo akong kausapin. Iniwan mo ako doon at ikaw lang ang bumalik. Hindi pwede yun. Titira ako dito kasama mo dahil ako ang asawa mo.", kampante niyang sabi.

Umigting ang panga ko sa sinabi niya. Isang tusok ng kutsilyo ang bumaon nang banggitin niya yun.

Nagkatitigan pa kami ng makitang katabi ko si Archie.

" Ohhhh.. Doc.. Ako dyan.. Ako ang asawa.. Baka forget mo na. " , nakangiit niyang sabi.

Wala akong nagawa kundi ang maupo sa kung nasaan ang bakante, katabi ni Zeke sa dulo..

" Dito ka na bestie.. Katabi ni Kuya.. Usog ka baby!", sabi ni Zey sa asawa niya.

" Huwag na.. Okay na ako--",

" Sit here. ", tanging sabi ni Archie at agad na hinila ang upuan katabi ng kanya.

Nagmumukha akong kabet niya ngayoy nasa tabi niya ang asawa niya.

Imbes na sundin ang mga suwestion nila. Dinala ko ang pagkain sa aking kwarto at doon kumain.

" Okay na ako da kwarto ko. Marami akong gagawin rin. Hehehe",

", Ija.. It's not--",

" Let her.Busy na tao si Doc Roxie.. Kailangan niya yan. Cgeh na ija.. We will understand. ", sabi ni Mr. Ferrero.

Nagpapasalamat ako na naintindihan ako ni Mr. Ferrero.

He is once my savior, ganoon pa rin hanggang ngayon.

Nang makapasok, Ramdam ko ang bigat sa dibdib. Iyong paulit na ulit na parang sirang plaka ang nakarehistro sa utak ko. Ang sinabi sa asawa ni Archie ang pabalik balik sa utak ko.

Napapikit ako ng makita pang, wala akong bitbit na tubig. Gusto ko pa namang uminom ng juice.

.................NEXT.................