I was gazing at Ezekiel as he drove like a drag racer. Katulad ng binanggit niya, halos kasintulin ng bullet train ang pagpapatakbo niya sa SUV pero napakaingat. I never knew he could maneuver a car so fast while being cautious at the same time. ‘Yon ay dahil kasama niya ang kanyang ‘anak’. I felt like a warm hand touched my heart as he claimed my baby as his. Parang siguradong-sigurado siya. Though malaki naman talaga ang chance na siya ang dad ng baby ko. Ezekiel took a quick glance at me after turning the steering wheel. He reached for my face and gave me a small smile. He continued to drive in one hand. “Bakit hindi ka muna magpahinga? Malayo-layo rin ang byahe natin.” Umiling ako na titig na titig sa kanya. “Ayokong matulog. I even don’t want to blink. Baka paggising ko, wala ka na

