“Hindi ka pa nasanay sa demonyong iyon Luna! Wala naman talagang pakiramdam ang isang iyon! Paano ba iyon makakaramdam eh wala ngang puso iyon? Hindi ko nga alam kung paanong nabuhay pa iyon eh! Nakakayang huminga kahit walang puso! Kunsabagay masamang damo at demonyo kaya talagang mabubuhay ng matagal. Dugo ba naman ng isang demonyo ang mananalaytay sa’yo kung hindi ka mabubuhay ng matagal.”
Napakamot naman sa batok si Luna habang kinakausap nito ang sarili niya. At mamaya-maya ay bigla itong napatawa. Kung may makakita man sa kaniya ay siguradong masasabing nababaliw na siya at may sayad na sa ulo.
Lumipas ang ilang minuto ay biglang napatulala sa kisame si Luna at ‘di niya namalayang bumalik sa kaniyang ala-ala ang naganap na mainit na palitan ng halikan nilang dalawa.
Agad siyang na
