Nakita ko ang sarili ko na nakaupo sa sofa ng office ko, nakayakap sa'kin si Sevan at tulog ito. Grabe na siguro ang hirap nito.
“Pagod na pagod kana.” malungkot na sambit ko habang hinahaplos ko ang buhok niya.
“Patawarin mo ako sa gagawin ko.” naramdaman ko ang luhang tumulo sa mga mata ko.
Tinuyo ko ang mga luha ko mata ko. At patuloy na hinaplos ko ang buhok niya, masyado nang siyang nahihirapan. Bumabagsak ang kumpanya nila alam ko, dahil nasa iisang bilog lang kami, negosyante rin ako.
Alam ko na alam niyang ipanalo kumpanya nila pero hindi ko alam bakit hinahayaan niya itong bumagsak ito, ganti siguro? Napangiti ako nang maalala ko mga masasayang alaala namin, na kami lang mag kasamang dalawa.
Flashback...
“Come on Sevan! Come out, naiinis na ako.” kunwaring galit na samb
