Hera’s POV
Extended kami ngayon ng four days dito sa Pilipinas dahil sa bagyo. Kung sa iba ay disaster ito, well sa akin ay blessing -- isang napalaking blessing. Dahil may labing araw pa ako dito to do some research sa bumabagabag ng buong pagkatao ni Lia.
“Mang Tope, kaya ko naman po na magtrycicle pauwi. Dumito na po muna kayo sa kubo, dilikado po na magmaneho kapag nahihilo, baka saan po tayo abutin ng disgrasya. May trauma na rin po kasi ako.”
“Sige Hera, pasensya ka na ha. Huwag mo rin kalimutan ang mga prutas na dadalhin mo sa US pagbalik mo doon.”
“Opo -- nasa bag ko na po. Sige po, may gagawin pa po kasi ako. Mag-iingat po kayo pauwi mamaya.” Umalis na rin ako kaagad para makapara ng tricycle.
“Kuya driver, sa mansyon po.”
“Saang mansyon po ma’am?”
Bakit dalawa na ba ang
