Hera’s POV
After knowing the shocking truth, wala na akong sinayang na oras pa. Simula kahapon, sinimulan ko na mag-ipake lahat ng mga gamit ko pati ang mga gamit ni Chico na isasama ko sa La Clarmen. Bakit pa ako dito mamumuhay? Na malayo sa piling ng anak ko?
“Hera, iha tumawag ang mommy Margarette mo. Bakit ka raw nagpa-book pauwing -- Pilipinas. Nakita at nag-reflect daw kasi sa e-mail niya.” Pag-aalalang saad sa akin ni manang Rosalinda.
“Hayaan mo na siya manang, ako na pong bahala. Huwag niyo na pong sagutin ang mga calls niya.”
“Hera, natatakot ako. Baka -- baka saktan ka ng mommy mo.” Tinutuloy ko pa rin ang pag-iimpake ko.
“Nasaktan na ako ng sobra manang. Namanhid na nga ako sa sobrang sakit. Tapos dinagdagan pa ng isang kasinungalingan.”
“Kung alam ko lang Hera - na ana
