“Na-mi-miss ko na rin kumain ng dinner kasama ka.”
Mukhang nakuha agad nito ang gusto niyang mangyari kasi marahan itong umiling. “I can’t enter your apartment again. Lalo na sa gabi. I’m still… attracted to you, Sheila. Kapag napagsolo tayo sa isang pribadong lugar lalo na sa lugar kung saan palagi tayong magkasama noon, hindi ko alam kung hanggang kailan ko mako-kontrol ang sarili kong huwag kang yakapin, halikan at isandal sa kung saan. And that will be really bad. We can’t do that anymore.”
Parang nilamutak ang puso niya at dahan-dahan niyang ibinaba ang kamay. Yumuko siya kasi gusto niyang umiyak pero kailangan niya pigilan ang sarili para hindi naman siya magmukhang kawawa. “Talagang tapos na ang mayroon tayo, huh. At sa tingin ko… hindi rin natin kaya maging friends, Montes. Katul
