Uky's POV.
Talagang nabigla ako sa mga sinabi ni risa. Parang may biglang dumagan sa dibdib. Hindi ko alam mararamdaman ko.
Hindi ko alam kung maiinis o malulungkot ako.
Ang hirap namang mag mahal. Kailangan ba talagang humantong sa ganto?
Alam kong nadasaktan ko si kuya pero nadasaktan din ako, nasasaktan nya din si risa.
Parang ayoko nang paalisin si risa sa tabi ko. Natatakot ako na baka hindi ko na ulit sya makita.
"Bakit ganun yung sinabi mo? Hindi ka na talaga mag papakita sakin kapag natapos na tayo dito?" Hindi sumagot si risa. Niyakap nya lang ako ng mahigpit.
"Iiwan mo na talaga ako?" Pilit kong tinatanggal ang pag kakayakap nya sakin pero hindi ko magawa.
"Thank you, uky." Hinalikan nya ako sa pisngi. "Thank you for everything. Thank you sa memories. Thank you sa pag ma
