Chapter 22 Support

1251 Words

Ella's POV Today is Sunday walang opisina, Kaya kahit tanghali na ay narito pa rin ako sa aking higaan, hinihimas ko ang aking tiyan, "baby I'm so sorry kung naiipit Kita" sabi ko sa aking anak, naiiyak na naman ako, I'm so worried about my situation, malapit na nilang mahalata ang tiyan ko at I'm always craving for food kaya nadagdagan ang timbang ko, ibinubuhos ko ang inis ko kay Luke, I'm always nagging him at kung minsan dahil sa inis ko sa kanya, I tell him na ipaabort ko ang aking baby, pero I'm only saying that, hinding hindi ko yon magagawa, Mahal ko ang anak ko at kayang kaya ko siyang buhayin even without the help of their father. May kumatok sa aking pintuan, pumasok si Mamang may Dala itong tray ng pagkain, "anak kumain ka na" malumanay niyang sabi sa akin, she always did this

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD