45
Charlene’s POV Magkasama kami ni Kerill sa kwarto niya buong gabi. Mahigpit ang yakap niya sa akin, kahit bahagya lang akong gumalaw o tumalikod paharap sa pintuan, lalo lang siyang kumakapit. At gusto ko iyon. Gusto ko na kinakapitan namin ang isa’t isa. Na hindi kami bumibitaw kahit anong mangyari. Maraming sumagi sa isip ko buong magdamag… hanggang sa hindi ko na namalayang nakatulog na pala ako. Pagkagising ko, nagulat ako nang siya agad ang bumungad sa akin, nakatingin lang, parang pinag-aaralan ang bawat detalye ng mukha ko. "Good morning, Adi," nakangiti niyang sabi. Kumunot ang noo ko. "Adi?" "Yes. I want to call you Adi. It means blessing from the Lord. He gave me you… and I will forever be thankful for that. I love you, Adi." Hinalikan niya ako sa noo. Napapikit ako. "M
Great novels start here
- Writer
