Kiss Me, Engineer ✅ [COMPLETED]

CHAPTER 15

I massage my head when I woke up. I roamed my eyes around the room at inalala kung ano ang  nagyari bago nagdilim ang paligid ko. Then, I remember. Sylvan do this to me! He made me smell something strange then my consciousness weakened.

Tumayo ako kahit na nanginginig ang mga paa ko. Hawak hawak ko parin ang ulo ko dahil sa bahagyang pagkirot nito. Malaki ang kwarto kung nasaan ako at may balkonahe pa. Doon ako nagtungo at napansin ang dagat sa harap namin. Ang amoy ng tubig-dagat at ang sariwang hampas ng hangin ay ang nagpakalma sa akin. Hindi ko alam kung nasaan ako pero gusto ko na agad ang lugar na ito.

"Savanna?" I heard his voice. No other than Sylvan. Hindi ako lumingon o gumalaw man lang. Hinayaan kong lamunin ako ng kapayapaan habang nakatanaw sa dagat.

"Sav? Are you okay?" Dinig ko ang boses niya sa likuran ko. Hindi ko siya nilingon. Hindi ko alam kung galit o inis ba ang nararamdaman ko dahil sa ginawa niya. Para niya lang akong kinid-nap.

"I'm sorry. This is the only plan I made to make you mine." Bulong niya at kinulong ako sa bisig niya. Hindi parin ako lumilingon o gimagawa man lang ng ingay. Narinig ko ang buntong-hininga niya ng hindi ako magsalita. "I love you."

Kahit sa salitang iyon ay tumibok ng mabilis at malakas ang puso ko ay hindi parin ako nagsalita. Ramdam ko ang pagluwang ng kaniyang yakap bago siya tuluyang bumitaw. Akala ko aalis na siya pero hinawakan niya ang pisngi ko at pinilit na patinginin sa mga mata niya.

"Sorry na. Mamatay ako kapag hindi mo ako kinakausap!" Reklamo niya habang nakanguso.

"Oxygen ba ako?" Hinawi ko ang kamay niya na nakahawak sa pisngi ko bago bumalik sa loob ng kwarto. Nakabukas ang pinto kaya pinili kong lumabas muna. Hindi naman siya sumunod o nagreklamo dahil nanatili lang siya doon. Siguro ito na ang pagkakataon kong umalis sa lugar na ito. Magtatanong-tanong nalang ako.

Dinalian ko ang takbo hanggang sa marating ko ang hagdan pababa. Kahit na nanginginig ang mga paa, mas binilisan ko ang lakad. My jaw dropped when I saw the salas. Maganda ang disenyo nito at nagtugma sa kulay ng sofa ang kulay ng pader. Kahit na namamangha ay tinungo ko ang malaking pinto at binuksan ito. Hindi naman nakalock kaya sobrang dali na makalabas.

The cold breeze gently touch my face and make my knees tremble. Mas nakita kong malapitan ang malawak na karagatan sa harapan ko. Nilingon ko muli ang bahay kung saan ako lumabas pero walang bakas ng Sylvan ang lumabas. Nilibot ko ang buong kapaligiran at nagbaka-sakaling makakahanap ng masasakyan o madadaanan pero puro karagatan lamang ang nasa paligid.

Napamura nalang ako at tindyakan ang buhangin na inaapakan ko sanhi upang liparin ito ng hnagin at mapunta ang unti sa mata ko. I closed my eyes, tightly. Katangahan naman kasi, eh! Kinamot ko na ng kamay ko pero hindi parin mawala ang kung ano sa loob ng mata ko.

"Let me help you." Rinig ko ang boses ni Sylvan na tila natatawa pa. Kahit gusto kong samaan siya ng tingin ay hindi ko magawa dahil sa katangahan na ginawa ko.

Hinawakan niya ang kamay ko na nakahawak sa mata ko at marahang tinanggal iyon.

"Open your eyes." He whispered. Kahit mahirap ay binuksan ko nag mata ko at sinalubong ako ng ihip niya. Napapikit agad ang mata ko at may tubig na lumabas mula sa mata ko. Hindi ko alam kung luha ba iyon dahil hindi naman ako naiiyak o nasisiyahan.

"Tangina mo! Bakit mo ba hinihipan? Masakit na nga eh!" Bulyaw ko sa kanya at inambahan pa na tatadyakan siya pero naramdaman ko na naidilat ko na ang mata ko.

"Kiss nalang." Itinuro niya pa ang labi niya at inginuso ito.

"Kiss mo itlog mo." Inis ko siyang tinalikuran at ipinagpatuloy ang paghahanap ng masasakyan. Kahit alam kong wala na talaga. Tanging ang bahay lang na pinagmulan ko ang nakikita sa buong isla na ito.

"Baby, this is my island. Tayo lang dalawa dito!"Sigaw niya. Hindi siya umalis sa pwesto namin kanina at iwinagayway lang ang kamay habang nakangisi na nakatingin sa akin. Gusto kong umiyak pero hindi ko ginawa dahil baka mas lalo siyang masiyahan. Dapat ako lang ang masaya at uuwi siyang galit!

"Tangina mo, Sylvan Fuentes!" Sigaw ko dahil imposibleng may makarinig. Kakasabi niya lang na kami lang ang tao dito.

"Mahal na mahal kita, Savanna Herrera!" Sigaw niya pabalik. Napatalikod ako bigla sa kanya dahil ramdam ko ang pamumula ng pisngi at ang ambang pagngiti ng labi ko. Bumilis ang t***k ng puso ko kaya mas pinili kong tumakbo pabalik sa bahay na pinagmulan ko. I didn't bother to look back because I know he will follow me.

Napahinto ako ng may mapagtanto. This house... Parang ganito ang disenyo ng nasa blueprint! I try to remember what I saw on that blueprint at sinundan ang kutob ko and I'm right! Ang sala at kusina ay magkalapit habang ang pool ay tanaw mula sa glassdoor.

Bumilis ang t***k ng puso ko dahil doon. Hindi dito ang titirhan nila ni Sydney. And Kuenzier said that Sylvan will build the house in a private island!

"Baby?" Rinig ko ang boses ni Sylvan sa may salas. Nasulyapan niya ako kaya nagtungo siya agad sa tabi ko. "You want to eat?"

Obvious ba? I want to say it loud pero hindi ko nga pala siya kakausapin. Hindi ko alam kung hinahanap na ba ako ng parents ko o alam nila ang tungkol dito pero baka hindi dahil pinaalis ni papa kanina si Sylvan.

"You want to eat?" Sylvan asked but I didn't answer. He sigh in frustration. "I'll cook for you."

Hindi na ako umimik pa at hinayaan siyang gawin ang gusto niya. Nakamasid lang ako pero tuwing haharap siya sa akin ay kunwari'y busy ako kakatingin ng disenyo sa kusina. Paulit-ulit kong naririnig ang pagsinghap at pagmumura niya pero hindi ko alam kung bakit. Natapos na ang lutuin niya ay saka lamang ako tumuon sa kanya. Not literally on him, on the food.

"Yan na!" Inis ang boses niya pagkabigay ng pagkain na niluto niya. It's just a normal egg and hotdog but I deeply appreciated it because he cook it. I didn't even say thank you dahil papanindigan ko ang hindi pagkausap sa kanya. Manigas siya noh!

"Hindi mo talaga ako kakausapin?" Tanong niya pero sumubo lang ako ng kanin at ulam. Wala akong pakielam, alam ko lang, gutom ako.

"Masarap?" Tanong niya muli pero hindi ako sumagot. "Ako?"

Nilingon ko siya at sinamaan ng tingin. Magtatanong pa, alam naman niya. Char. Itinuloy ko ang pagkain at hindi na nag-abala na muli siyang lingunin kahit na daldal na siya ng daldal. Nang hindi siya magsalita ay purong katahimikan ang namutawi sa buong bahay. Tunog ng plato ko lang ang ingay na maririnig.

"Okay lang kahit hindi mo ako pansinin, aakitin nalang kita." Kumindat pa siya matapos sabihin ang salitang iyon. Gusto kong magreklamo dahil alam ko sa sarili ko na marupok ako pagdating sa kanya pero ayaw ko siyang kausapin. I'm still pissed at him. Why he bring me to this island? Papakain na ba niya ako sa pating?

Matapos kumain ay inilagay ko ito sa lababo at naghugas. I don't know where he is dahil habang kumakain ako ay lumabas siya sa kusina. Baka napagod kakausap ng hindi nagsasalita. I was just washing the plates when someone held my waist and make me face him. Who would it be? Si Sylvan lang.

He leaned closer to me and stare at my eyes before staring at my lips.

"I'm pissed at you but it's my fault too. Don't worry, ikaw pa ang magmamakaawa na pansinin ko." His thumb brush my lower lip that made me shivered. The electricity flows through my spine. I was just going to held his arm but he take a step away from me. I pouted but I didn't let him see that. Yeah, I'm disappointed because he didn't kiss me! Damn him!

I continue doing the plates before going upstairs. I enter the room where I woke up and saw Sylvan laying down on the bed. Nakatakip ang kumot sa parteng ibaba ng katawan niya pero nang tumayo siya ay halos manlaki ang mata ko. Damn, He's sinful body is infront of me. My eyes lingered on his body until it fells on his arousal. It's big, as usual.

"D-dress up, Sylvan." I stuttered.

I heard him chuckled. "You talked. Why? Don't you want to see my body? It's all yours." He winked at me and walk around the room.

Damn you! If I'm not pissed at you, I will make you beg, Sylvan! f**k you!

An Idea popped on my mind. I slowly took off my clothes. I saw how he stopped walkinga round and he just watch me. I gulped. This is freeking awkward!

I sigh when I took off all of my clothes including my undergarments. I saw how he gulp when he saw my whole nakedness. I made my way in to the bathroom but in a seductive way. His arousal is growing bigger and bigger and I know, he's affected.

"Manghahamon, hindi naman pala kayang hindi tigasan." I chuckled. Kumunot ang noo niya habang nakatingin sa parteng ibaba ng katawan ko.

"You shaved." I heard him mumbled and I just shrugged my shoulder. Tinuloy ko ang pagpasok ko sa banyo at inilock ang pinto dahil papalapit na siya sa akin.

I heard his groan outside the bathroom.

"Savanna! Please, open this goddamn door!" I heard him plead but I just chuckled. I open the shower and let the water rinse my body.

And for the f**k sake! I don't have my clothes here! Damn!

After I washed my self, I went outside without any clothes on and still dripping wet. I saw him pouting while laying down on the bed. He watch me as I walk towards the walk-in closet. Madilim ang tingin niya sa akin pero hindi ako nagpatalo. I licked my lowe lip as I staring at him. He groaned. I chuckled.

I get some clothes na hindi ko alam kung kanino. It's just exact as my size so I wore it. I wear a simple cycling and an over-sized white shirt. I'm not wearing a bra because it's my hobby when I'm at home.

"You're such a tease!" Inis na bulyaw sa akin ni Sylvan pagkalabas ko. Hindi parin siya bihis dahil bumabakat parin ang p*********i niya s akumot na nakatakip doon. I rolled my eyes on him.

"You started it first. Ikaw din pala ang talo." Irap ko sa kanya at tumabi ng upo sa kama. He's watching me intently but after a few seconds, he hugged my waist.

"Don't you ever do that to me. Kapag gusto kong makausap ka, kausapin mo naman ako. I know it's my fault but I just love you that's why I did this." Bulong niya at hinalikan ang tuktok ng ulo ko. I stay quiet. Hindi dahil ayaw ko magsalita kundi dahil wala na akong ibang masabi. Kung ibubuka ko ang bibig ko ay paniguradong tili lang ang maisisigaw ko.

"I love you so much, Savanna." He whispered. I close my eyes and feel his warm against my body. I'm just gonna calm but I felt his arousal on my thigh. I glared at him but he just smiled.

"Hayaan mo na. Para kapag gusto mong kumain, nakahanda na." Kumindat pa siya at mas lalong hinigpitan ang yakap sa akin. Napatitig ako sa kisame habang yakap niya parin ako. This feeling.... Is another home.

I never loved any other man. I never knew I would feel like this. Pain after happiness. Happiness after pain. It's just like it's going to make me crazy. I never thought my first love is so much. I didn't even realized that it's love at the first place. I was busy reducing the pain and making a reason that it's just all lust. Nothing more but I was wrong.

Akala ko ako ang nanalo pero hindi pala...

Dahil simula palang talo na ako.

I fell. Hard.