KAPAG MASAYA, mabilis na lumilipas ang mga araw. Magdadaan ang bawat araw na parang hanging hindi mo mamamalayan.
Gaya ng pangako ni Xero, hindi niya ipapasakay si Kaisha sa kabayong mag-isa. Kaya naman alas tres y media ng hapon, pauwi sila sa kanyang mansyon galing sa planta, nakasampa ulit si Kaisha sa kabayo ni Xero.
"Stop wriggling," panunukso ni Xero sa ginagawa ni Kaisha na paggalaw.
"Bilisan kasi natin! It's going to rain! Tingnan mo ang langit?" sagot ni Kaisha na nag-aalala.
"Hindi 'yan," marahan niyang sinabi.
Hindi alam ni Kaisha kung saan nakatingin si Xero. Pagkatingala niya, tila gabi na sa sobrang dilim ng mga ulap. Wala na ring mga ibon kaya positibo siyang uulan na talaga.
Mabilis na makakagawa ng mas mabilis na takbo si Xero sa kabayo. Hindi man gusto ni Kaisha iyo
