CHAPTER 15
2618 Words
ALBERT'S POV
Habang nasa byahe papuntangg ticketing booth pinipilit kong wag akong lamunin ng emosyon ko, pinipilit kungg wagg umiyak.
"Dont cry ! Dont cry! she's not dead, patay lang ang iniiyakan" sambit ko sa sarili para lang hindi ako umiyak pero sadyang mahina ako napaiyak pa din ako pero hindi na ganun ka sakit siguro kasi tanggap ko na, tanggap kong nasa tamang tao na si Beauty,panatag na ako.
Kaya nang makarating ako sa ticketing booth agad akong pumunta sa counter para kumuha ng ticket pa America. Ilang oras akong nag-intay at maya maya tinawag na ang pangalan ko at nasa kamay ko na ang ticket ko at tamang tama tanghali ang flight namin bukas.
Matapos kung makuha agad na akong dumiretso sa bahay naalala ko yung sinabi ng anak ko. Medyo malayo ang byahe kaya nagpatugtog muna ako habang nagmamaneho para hindi ako mag-isip ng kung ano-ano.
* Do you love the rain, does it make you dance when you're drunk with your friends at a party? When you close your eyes tell me what are you dreamin'? Everything I wanna know it all. I'd spend ten thousand hours and ten thousand more Oh if that's what it takes to learn that sweet heart of yours*
"Ang ganda ng kantang to ah" ani ko ko sa sarili habang sinasabayan ang kanta
At masasabi kung nakatulong yun para di ko masyado maisip yung pag-alis namin bukas, ganito lang pala makalimot. Nang marating ko na ang bahay namin agad bumungad sakin ang anak ko, humalik at niyakap ako na tinugon ko naman agad.
Maya maya napatingin siya sa hawak kong tickets.
"Dad ano yan?" pagtatanong niya
" tickets pa-America anak" agad na sagot ko at nakita kong nandilat ang mata niya tanda ng pagkagulat.
"Dad?Bakit parang agad-agad?" pagtatanong niya na nakakunot pa ang noo. Hindi ako sumagot bagkos ay naglakad ako papunta sa ref at kumuha ng tubig.
"Dad ? Anong nangyari?" pag-uulit niya sakin, kaya ngumiti ako, bumuntong hininga bago nagsalita
" I just made my sacrifice" maikling sagot ko at agad akong niyakap ng anak ko
"but how about this dad?" ani niya sabay turo sa puso ko hindi ko alam ang isasagot pero ito ang sa tingin kong tama kahit masakit.
"masakit anak pero mawawala din to iiwan ko tong sakit dito sa Pilipinas kaya magsimula ka ng mag-impake" sagot ko sabay himas sa likod niya para sabihin na okay lang, okay lang ako.
Parang baliktad ata dapat likod ko yung hinihimas pero mas ayaw kong malungkot ang anak ko dahil ang alam ko masaya siya pag masaya ako at malungkot siya pag malungkot ako. Kaya pipilitin kong wag maging malungkot para sa anak ko simula bukas si Alyanna nalang ang babaeng mamahalin ko hanggang sa huling hininga ko.
Ilang minuto ding nakayakap ang anak ko sakin, maya maya ay bumitaw na siya at nagpaalam para mag-impake na para bukas, sinamahan ko na din siya.
Umakyat na din ako sa kwarto ko at nag-impake na din ng mga damit ko. Nang matapos na akong mag-impake nilagay ko na ang maleta ko sa likod ng pinto ng kwarto ko.
Agad akong napalingon sa terrace, nakatingin sa malayo, sa mga ilaw sa buong syudad, sa buwan, nilalanghap ang simoy ng hangin at sa huli ay hinayaan ko ang sarili kong umiyak muli, hindi dahil malungkot akong aalis bukas bagkus masaya dahil hindi man kami magkakatuluyan ni Beauty alam kong masaya siya sa taong mahal siya at mahal niya din.
Na itong paglayo ko ay magiging tulay para madugtungan ang relasyong minsang sinira ng pagsubok ko sa pagmamahal ko kay beauty.
Masakit palayain ang taong mahal mo pero mas masakit ikulong ang sarili ko sa sakit, lungkot na araw araw kung iniisip at oras na siguro para yung sarili ko naman ang palayain ko sa lahat ng ito.
" Subrang mahal kita Beauty, pero tama ka may asawa at anak ka at nasa tamang tao ka din naman, at mas gusto kong makita kang masaya kahit hindi ako ang iyong kasama mahal kita at hanggang sa muli nating pagkikita" tuluyan ng bumuhos ang luha ko.
Hinayaan ko lang ang sarili kong maubus ang luha ko, para bukas wala na, wala na akong luhang maiiiyak!
BEAUTY'S POV
Maaga akong nagising ngayong araw dahilan na din sa maagang call time at malayo ang venue. Bago ako bumangon hinalikan ko muna sa pisnge ang anak ko at matapos ay agad ng kumuha ng towl para maligo.
Matapos kung maligo ay agad na nagbihis at bumaba na para kumain. Nasabihan ko si manang sa oras ng call time ko ngayon kaya maaga din siyang nagising. Matapos kung kumain kinuhha ko agad ang susi ng kotse ko para magmaneho na papunta sa venue ng shooting namin.
Medyo malayo ang byahe kaya pinilit ko ang sarili kong wag antokin, nagpatugtog ako yung halos dumagundong na yung kotse ko.
** I'd spend ten thousand hours and ten thousand more Oh, if that's what it takes to learn that sweet heart of yours . And I might never get there, but I'm gonna try If it's ten thousand hours or the rest of my life. I'm gonna love you**
Sinasabayan ko ang kanta hanggang sa makarating na ako sa shooting venue namin. Agad akong dumiretso sa tent ko at ibinaba ang gamit ko dahil kita kong nagsisimula na din silang magset-up. Sinimulan na din akong make-upan at maya maya ay natapos din.
"Beauty on deck" tawag sakin ni Direk kaya dali dali akong lumabas sa tent ko at napatayo sa harap ni direk.
At nagsimula na nga kaming magshoot at mga eksaktong 12:00 ng tanghali pack-up na kami. Dahil nga antok na antok na ako, gustong gusto ko na matulog agad kaya bumiyahe na ako pauwi.
Nang marating ko ang bahay nagulat ako sa nakita ko
Si Norman nasa harap ng gate namin.
Dahan dahan akong bumaba ng kotse ko, napabuntong hininga ako at naglakad ako papalapit sa kanya.
Agad niya akong niyakap na tinugon ko naman. Maglalakad na sana ako papasok sa loob ng bahay nang bigla siyang nagsalita.
" Nag-usap na kami ni Albert kahapon --" panimula niya pero hindi ako nagsalita
"I love you , but I'll be unfair kung yung puso ko lang o nararamdaman ko lang yung importante" dagdag niya pero mas nagulat ako sa sumunod na sinabi niya.
" so ngayon tatanungin kita Ako o si Albert?" hindi ako makapagsalita, parang hindi ko kayang mamili sa kanilang dalawa. Pareho silang importante sakin, pareho ko silang mahal.
"Wag kang mag-alala matatanggap ko kung ano man yung magiging desisyon mo" dagdag niya.
Napabuntong hininga ako at agad na napalikwas ng biglang tumunog ang phone ko sa tumatawag
si Alyanna.
Tiningnan ko lang yun, dahil bastos ako kung sasagutin ko yun habang kausap ko siya.
Muli ay tumunog ulit ang phone ko
"Sagutin mo muna" ani niya.
"Excuse me sagutin ko muna to" pagpapaalam ko kay Norman.
" Yes Alyanna? Napatawag ka?" agad na bungad ko ng masagot ko ang tawag.
"Tita wag ka na po pumunta didto later" nagtataka ako kung bakit , napakunot ang noo ko
"Bakit?" pagtatanong ko sa kanya.
"A-aalis na po kami, pupunta na kaming America" sagot ni Alyanna hindi ko alam anong magiging reaksiyon ko.
Maya maya narinig ko ang boses ni Albert na tinatawag na si Alyanna. At agad na nacall ended, napatingin ako kay Norman siguro oras na para piliin ang puso ko, piliin ang tinitibok ng puso ko.
" I'm so soorry, a-aalis na si Albert papuntang America" ani ko sa kanya at sumunod nuon ang pagtulo ng luha ko.
Ngumiti siya at nagsalita
" So ano pangg hinihintay mo? Hindi mo mapapahinto ang eroplano sa pag-iyak mo! Habulin mo!!" agad na sagot niya.
At nang marinig ko iyon agad akong napayakap sa kanya, " Salamat, salamat"
At tila nataranta ako agad kung pinara ang taxi na saktong dumaan.
"Kuya airport please bilisan niyo po!" agad na sambit ko sa driver.
"Medyo malayo po--" hindi ko na pinatapos magsalita si kuya driver
"May pera ako, magbabayad ako please airport bilisan mo" pag-uulit ko sa kanya
"Gaano ba kabilis maam?" pagbibiro niya pa sakin, napakunot ang noo ko , nakuha pa akong biruin ng taong to.
"Kuya kung kaya mong paliparin ang taxing to gawin mo" agad na sagot ko.
Tinatawagan ko si Alyanna at Albert pero pareho silang di sumasagot ng cellphone nila.
"Naku mukang hindi lang traffic enforcer hahabul satin niyan maam pati si Kamatayan" ani ng driver kaya halos napataas yung boses ko.
"Kuya wala akong pakealam ako din may hinahabul so please kung puro ka dada, baba ako magda-drive" madiin kung sambit at duon natahimik siya malakas na ang kabog ng dibdib ko parang nagkakaadrenaline rush naka-upo lang naman sana ako.
Maya maya napansin kung agad huminto ang taxi
"Anong nangyayari kuya?" tanong ko sa kanya. At kitang kita ko sa salamin na nakaharap sakin ngayon ang pagkunot ng noo ng driver.
" bulag tayo maam? trapik po, trapik!"pabalang na sagot ng driver. Napakamot nalang ako sa ulo ko.
Mahahabul ko pa kaya siya?
"Kuya malapit na ba ang airport dito?" mahinahon kong sambit
"Medyo malayo pa --- pero sa tingin ko takbuhin mo malapit na " ani ng driver , akmang lalabas na sana ako ng taxi ng..
"Opps bayad mo? Abaa!" agad kong binato sa kanya ang wallet ko.
"lamunin mo!" sigaw ko at kaagad na inikot ang mata ko kung saan ang airport buti nalang may makita agad akong placard kung nasan ang airport.
"Ang layo pa" bulong ko sarili pero bahala na.
Kaya buong lakas kong tinakbo yun, hindi ko na alintana ang init dahil tirik na tirk nun ang araw dahil tanghaling tapat din plus nakaheels pa ako.
At nang marating ko ang airport agad akong napahawak sa tuhod ko at huminga ng makailang ulit
juskoo sana di pa sila nakakalipad!
Agad akong pumasok sa airport. Inikot ko ang mata ko, iniisa isa ang mga tao sa receiving area. Napahawak ako sa ulo ko, wala akong makitang Albert sa mga tao at mas kumabog ang puso ko ng maring ang announcement,
* and once again ladies and gentlemen flight 1008 to America is closing doors in one minute, again passengers of flight 1008 to America please go to gate 3*
Hindi ko na alam anong gagawin ko hangggang sa may nakita akong guard na may dala dalang megaphone.
Todo na to, itutodo ko na to!
Agad kong hinablot iyon kay kuya guard
"Please pahiram muna ibabalik ko kaagad please "
pagpapaalam ko ata kaagad na tumakbo sa may departure area baka sakaling marinig niya iyon.
"ALBERT MARTINEZ!!! INUULIT KO ALBERT MARTINEZ!! BU-- BUNTIS AKO !" malakas na sigaw ko, at sabay sabay na lumingon sakin ang mga tao.
Ano ba yung lumabas sa bibig ko! Bahala na nga!
"ALBERT MARTINEZ !!!! PANAGUTAN MO KO!!!" pag-uulit ko pa
sige ipahiya mo pa sarili mo Beauty!
At nagbunga nga yung pagsigaw sigaw ko, nakita kong naglalakad palapit sakin si Albert. Nakatingin siya sakin na parang galit , walang makikitang emosyon ang muka.
"Anong ginagawa mo?" agad na sambit niya pero napatitig lang ako sa kanya, hindi ako makasagot.
"Ano magtititigan lang tayo?" ani niya at agad na tumalikod at naglakad na pabalik.
Muli kong itinapat sa bibig ko ang megaphone
"I LIKE YOU!!!" agad na sigaw ko pero nanatili siya sa paglalakad
"GUSTO KITA ALBERT MARTINEZ!!!" dagdag ko at narinig kong naghihiyawan na ang mga tao sa loob ng airport, pinagtitinginan na ako.
Huminto siya sa paglalakad at nilingon ako, diretsong tumingin sa akin
"I dont like you" sagot niya kaya napadilat ako para akong nanghina, nawalan ng lakas.
"At lalong hindi kita gusto" madiin na sambit niya at yung mga kaninang hiyawan ay agad na napalitan ng katahimikan.
Agad tumulo ang luha ko, binigay ko na ang megaphoe kay kuya guard at lumabas na sa airport na luhaan..
.
.
.
"STOOOOP!!HINDI PA AKO TAPOS!"
agad akong napahinto at agad na pinunasan ang luha ko ng marinig ko ang boses niyang nakamegaphone na din.
.
.
.
"OO I DONT LIKE YOU, AT MAS LALONG HINDI KITA GUSTO, DAHIL--- MAHAL KITA---- MAHAL NA MAHAL KITA BEAUTY GONZALEZ"
--------
AFTER 10 YEARS
*ON DECK* sigaw ng floor director.
"Magandang buhay mga momshies, ngayong araw pag-uusapan natin ang tinaguriang 'THE UNANTICIPATED WEDDING OF THE DECADE'."
"Ang kasalang talaga naman pinag-usapan, at subrang kinakiligan"
" Ipakilala na natin sila momshies, excited na ako!"
"Mr&Mrs Albert & Beauty Martinez"
"Good Morning Karla, Jolina & Melai "
" Ang tanong bayan kumusta ang buhay mag-asawa?"
"Nakuu subrang sarap ng buhay -- lalo pa't ganito pa gwapo ang asawa mo "
"Nambola pa, hmm all I can say is this is worth the risk, you are worth the risk"
"At talaga naman hanggang ngayon nagkakakiligan pa din sila, sandali andaming langgam"
"Tito A paano mo mailalarawan ang lovestory niyo ng misis mo na si Beauty?"
"uhm Beauty, our love story is Beauty-full , punong puno ng ganda because we did not start from kilig kilig but we start from full of heartaches and pain. And all I can say my wife is worth the pain."
"Ikaw naman Mrs. Beauty Martinez?"
"HAHAHA ah yung love story namin? Love story ba yun parang iyakan story yung eh, pero i can describe our lovestory as Door a perfect door for a lifetime. Kasi diba door represents as simula at wakas. That whenever you open the door may papasok at may lalabas, just let them in for those who wants to enter and let them out for those who wants to be out of your life at the end of the pwede mo naman silang kaladkarin palabas pagsinaktan ka eh HAHAHAH"
" Ano po bang mensahe niyo para sa mga tao about love?"
"Please don't be scared of taking the risk, follow where your heart wants"
" Ah for me, don't be scared of letting go of someone, just do your part, fight for your love, do whatever you can but if its time and needed to let them go, and do it. But this time, not my wife, I won't let this beautiful wife of mine I''m done fighting and I won"
"Last na po message niyo po sa isat isa"
" Ikaw na"
"No, ladies first"
" Ikaw na para kiligin ako"
"Sige na nga, uhm love, my wife. You know how much I love you and I am always thankful to God that he try to rewrite our fate, he gave you to me and having is so much blessing. Your always be my greatest reason and lesson"
"Love, until now yung shameful na ginawa ko sa airport sariwang sariwa pa. I never did that sa tanang buhay ko, but worth it yun. Kasi I have you now napangasawa kita, And God knows how many thank you's I say to him by just looking at you, I love you so much and my heart will always wants to choose you over and over again, napapaiyak tuloy ako"
**CUUUT**
----
Albert POV
And that's our story hindi natin alam kung sino sino yung makakasalamuha natin, kung sila ba yung sasaktan tayo o mamamahalin. Pero ang mahalaga lahat ng taong umaalis at dumadating may dala dalang isang aral sa buhay natin.
Beauty's POV
And that's our story sa lahat ng hamon ng buhay you need to be strong not just to stay alive but to stay in the fight. Learn to take the risk, don't be scared if it fails then let go if its success then let it flow, continue.
*Be in a relationship that lasts for a lifetime
*Be in marriage not by papers but in heart
*Letting go is a blessing in disguise
- Writer
