CHAPTER 6
1357 Words
“AMELIA GRACE HIDALGO POV”
NANG makarating ako ay agad na akong pumasok sa loob ng company, medyo late na nga ako kaya hindi ko na pinansin Ang mga lalaking bumabati saakin. Hindi na rin ako tumitingin sa paligid at pumasok na kaagad ako sa loob ng elevator. Pipindutin ko na sana ng may biglang pumindot Dito, dahan dahan naman akong napatingin sa gawi niya.
“Hi, are you Amelia right?” wika nito habang nakatingin sakin ng seryuso at nakataas ang kilay.
Tumango lang Naman ako at di umimik. Tiningnan Naman Niya ako mula taas Hanggang baba at bigla Naman siyang tumawa na siyang ikinainis ko.
“ Do you think maagaw mo ulit si Gio Sakin?” napakunot Naman Ang noo ko ng dahil sa sinabi niya.
S-siya ba ang babaeng ipinalit Sakin ni Gio? Tanong ko Naman sa Sarili ko.
Bumalik Naman ako sa wisyo ng bigla niya akong tinulak at napasandal Naman ako sa malamig na Elevator.
“I just want to remind you Amelia, naagaw ko nga siya sayo ng Walang kahirap hirap, magagawa at magagawa ko parin Ang mga bagay na iyon. Wag Kang mag aalala aalagaan ko siya ng higit pa sa pag aalaga mo sakaniya noon” nakangiti Naman niyang wika sakin.
Ngumisi naman ako dito. “Kung ano mang nakain mo at naging ganiyan ka kab*bo, isipin mo na sana na Wala akong pakealam sa mga sinasabi mo. Nag sasayang ka lang ng laway di Naman kita kilala” wika ko Dito habang natatawa.
“Ohh, Nakalimutan ko pala na you're st*pid—” nanlaki Naman Ang mga mata ko ng dahil sa sinabi niya Sakin.
Ikinuyom ko Naman Ang aking kamao dahil sa sinabi niya.
“I am Lucy Eivon Wortden the fiance of Gio and soon to be Mrs. Harkin” natawa Naman ako ng dahil sa sinabi niya.
“What’s funny?” nakataas Ang kilay Niya habang nakatingin Sakin.
“Joker ka pala Ms. Whatever is your name is, that's so cheap kaya di ko sasabihin yon. Para Malaman mo iyang sinasabi mong Magiging Asawa mo?” wika ko Dito habang pinipigilan na tumawa. “Baliw na baliw Sakin, kung Ako sayo itali mo siya sa underwear mo nagiging asong ul*l Kasi pag nakikita ako” sambit ko Naman habang inirapan siya.
Sakto Naman na bumukas Ang pinto kaya agad na akong lumabas , rinig ko Naman Ang konting pag sigaw Niya dahil sa sobrang inis Niya Sakin. Tatawa tawa na lamang akong pumasok sa loob ng office ko.
Hindi ko alam kung ikakatuwa ba ng babaeng iyon na kalabanin ako. Nag kakamali siya ng inaway, Hindi ata siya nainform na Hindi ako nag papatalo sa bangayan.
“Proud na proud sa fiance niya, eh kung sasabihin ko kaya sakaniya Ang nangyari samin kagabi. Nakakainis!” kausap ko Naman sa Sarili ko.
Agad agad Naman akong umupo sa swivel chair at kinuha Ang cellphone ko. Tinawagan ko Naman kaagad Ang mga pinsan ko dahil namimiss ko na Sila.
“Amelia!” nakangiti namang wika Sakin ni Penelope, tatlo lang kaming online Hindi ko alam kung saan na naman pumunta Ang ibang pinsan ko.
“Hey girls, kumusta kayo diyan?” nakangiti ko namang wika sakanila.
“Okay lang kami, Ang gusto naming marinig ay kung totoo Ang kwenento mo samin” masayang wika Naman ni Dorothy.
Napabuntong hininga naman ako at tumango. “Alam niyo ba na Nakita ko na ang fiance ng lalaking iyon at balak pa yata akong awayin kanina”
Natawa Naman bigla si penny at Dorothy.
“ Hindi ba Niya alam na warfreak Ang isang Amelia Grace Hidalgo” natatawa namang wika ni Dorothy.
Iiling iling naman ako ng dahil sa sinabi niya Sakin. Mag sasalita pa sana ako ng bigla namang pumasok si Gio at yung babaeng higad. Hawak hawak niya Ang kamay nito at mukhang kagagaling lang sa iyak Ang babae.
“Girls, ibaba ko muna andito Ang babaeng higad Kasama Niya Ang lalaking halimaw” bulong ko Naman sa mga pinsan ko at agad ko namang pinatay Ang tawag.
“Anong Kailangan—” di ko Naman natapos Ang sasabihin ko at agad Naman akong nagulat ng ibinagsak ni Gio Ang kaniyang mga kamay sa lamesa.
“What’s going on?” natatawa ako namang wika Dito.
“Bakit mo sinaktan si Eivon!” wika Niya habang seryusong nakatingin Sakin.
Iiling iling naman ako habang natatawa. “Best actress awardee pala Ang fiance mo”
Kunot noo Naman akong tiningnan ng lalaking nasa harapan ko. “Para ipaalala ko sa'yo Sir!—” agad ko namang nilapit Ang Mukha ko sakaniya at pinantayan Ang kaniyang tingin.
“Hindi ako pumapatol sa mga ganiyan ka Hinang babae. Kung sasapakin ko ba Ang pagmumukha niya sigurado ka bang maaayos pa yan tingnan” seryuso ko namang wika Dito na ikinatahimik niya.
Tumayo Naman siya ng maayos at agad na akong umupo sa swivel chair ko at Pina ikot ikot ito. Tiningnan ko naman ang babaeng nakatayo lang at nakatitig lang Sakin na para bang isa akong Pinaka interesadong bagay sa paningin Niya.
“Sa susunod na mag iimbento ka ng salita siguraduhin mong may black eye ka sa Mukha dahil kung Hindi—” ngumisi naman ako at tumayo, dahan dahan naman akong lumapit sakaniya.
Di Naman ako nakalapit ng tuluyan Dito dahil bigla namang humarang si Gio sa harapan ko.
“lalagyan ko yang magkabilaang Mukha mo. Wag mo akong hinahamon babae Hindi mo ako Kilala!” Galit at inis ko namang wika Dito.
Di Naman siya umimik at umiyak Naman siya kaagad hinawakan Naman niya Ang kaniyang puso na para bang inaapi siya ng bonggang bongga.
“ Amelia, wag mong pag salitaan si Eivon—”
“Kaya ilayo mo yan sakin kung ayaw mong matatamaan yan. Eh kung ano Anong sinasabi Sakin, kahit di ko Naman ginawa gusto atang gawin ko sakaniya!” inis ko namang wika Dito.
Di Naman umimik si Gio at agad Naman Niya itong hinila palabas.
Inis Naman akong bumalik sa swivel chair at bumuntong hininga, Hanggang ngayon ay Wala paring laban Sakin si Gio pag nagagalit ako. Alam na alam Niya Ang ugali ko kaya Hindi Niya hayaan na may mangyayaring masama sa babaeng iyon.
Agad ko namang kinuha Ang cellphone ko at tiningnan ko Naman Ang message galing kay daddy.
“Umuwi kana dito dahil may sakit Ang mommy mo” nanlaki Naman Ang mga mata ko ng mabasa ko Ang text message Niya Sakin.
“D*mn! Bakit ngayon pa!” inis ko namang wika.
Tumayo Naman ako at di nireplayan Ang kaniyang text message. Pabalik balik lamang ako at Hindi mapakali, iniisip ko Kasi kung papayag ba Ang ul*l na iyon na mag resign agad ako e Hindi pa naman ako nag Iisang buwan sa company na ito.
“Puny*mas nakakasakit Naman sa utak itong mga nangyayari” agad ko namang dinampot Ang cellphone ko at tinawagan ko Naman kaagad si Daddy.
“Hello Dad ” kunot noo ko namang wika dito.
Kita ko Naman sa Mukha Niya ang lungkot at parang Wala itong maayos na tulog matamlay din Ang Mukha Niya.
“Anak, Hindi ko kayang nakikita Ang mommy sa ganitong kalagayan” wika Naman Niya at agad na pinakita si Mommy Sakin.
Nanlaki Naman Ang mga mata ko ng Makita ko siya na namumutla.
“Daddy ano po bang nangyayari sakaniya bakit Hindi mo ito sinabi Sakin!” naiiyak ko namang wika.
Kaya pala kapag gusto Kong kausapin si mommy ay Hindi pinapakita Sakin ni daddy.
“Ayaw ng mommy mo na ipaalam sa'yo Ang nangyayari sakaniya, May cancer siya anak. Maagaapan pa Naman pero mukhang matagal pa Ang gamutan” wika Naman ni daddy.
Umiyak Naman ako at di na napigilan na humagolgol. “Daddy Naman! Bakit ngayon mo lang sinabi. Uuwi ako diyan mag reresign ako kaagad”
Mag sasalita pa sana siya at alam ko na pipigilan ako ni Daddy pero di Naman ako nakinig sakaniya. Agad ko namang pinatay Ang tawag at nag retouch muna ako para di ako mukhang dugyot tingnan agad Naman akong lumabas at nag tungo na kaagad sa office ni Gio.
- Writer
