Hindi ko alam kung ano’ng dapat isagot sa mga sinabi ni Gavin.
Hindi ako sanay na ganito ang usapan naming dalawa. Hindi ako sanay sa pagiging vocal niya sa mga nararamdaman niya.
“I know I sounded so weird right now. Hindi ko rin alam kung bakit sinasabi ko sa’yo lahat ng ito.”
Nag-iwas ito ng tingin.
“Gavin…”
Pangalan na lang niya ang tangi kong nasabi.
“I will just go home…” sabi nito.
“Wala kang sasakyan, Gavin.” paalala ko rito.
Natigilan ito sa sinabi ko. Sumabay kasi siya kay Tristan kaninang umaga dahil antok na antok na antok pa talaga siya.
Feeling ko hindi ito makakasabay kay Tristan dahil sa nangyari kanina.
“I’ll just get a cab…” sagot nito.
“Sumama ka na lang sa akin pabalik sa hall, Gavin…” alok ko rito.
Ang tagal nitong nag-isip.
“Sabay na lang tay
