Chapter 22

2015 Words

Promise There was an awkward silence in between me and Ishmael. But as much as I wanted to stay, I couldn't just act like nothing happened while I knew my cousin was hurt. Kaya naman kaysa manatili ay mabilis kong niligpit ang aking pinagkakainan saka tumayo. At nang ibinalik ko ang tingin kay Ishmael, I found him looking conflicted about something. Hindi nga lang naalis ang iritasyon sa kanyang mukha. "Sorry, Ishmael. Mauuna na ako," paalam ko sa kanya saka isinukbit ang aking bag at binuhat ang tray. "Excuse me." Hindi ko na hinintay pa ang kanyang isasagot. Mabilis akong naglakad patungo sa counter kung saan dinadala ang mga marunong pinagkainan matapos kumain. Pagkatapos no'n ay mabilis akong tumakbo palabas ng cafeteria, nagbabaka sakaling masundan pa sina Naomi at ang kanyang mga

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD