First love Never Dies (Completed)

Chapter 13

"Brix gumising kana at hapon na."

"Sorry,pinagod mo kasi ako kagabi," pilyong saad nito.

Biglang namula ang pisngi ng dalaga sa sinabi ng binata."Ikaw nha 'to ang hindi maawat." Nilubos-lubos na ng dalaga ang pagkakataon magkasama sila ng lalaking matagal niya ng pinapangarap.

Niyakap niya ang dalaga at hinalikan sa noo." Ang sarap mo kasi kaya ayaw ka tantanan ni manoy."

"Hoy, lalaki ang aga pa para magsimula kang ulit."

"Sweety, don't worry ikaw lang ang babaeng sasambahin ko at ng talong," saad nito at nag-umpisa na naman gumapang ang kamay nito sa loob ng t-shirt ng dala.

Sobrang kinilig ang dalaga sa sinabi ng binata. "Kalma tahong ko."

"Bumangon na tayo sweety at baka ano nanaman magawa ko," nakangising saad nito sa dalaga.

Pinilit niyang maging tuwid ang lakad niya kahit mahapdi pa ang hiwa niya. Ngunit laking gulat niya ng bigla siyang buhatin ng binata patungo sa banyo.

"Paliguan na kita. Ang baho mo na kasi." Hinampas siya ng dalaga at mahigpit na yumaka sa binata

Habang sinasabunan siya ng binata, nagtaka siya bakit ito himinto pagdating sa kanyang dalawang bundok.

"M-masakit pa sobra down there."

"Okay, sweety. Take your time nasa labas lang ako maghihintay sayo." Tumango lang dalaga at binilisan lang ang pagligo. Paglaba niya ng banyo naabutan niyang nakatingin sa malayo ang binata na parang may malalim itong iniisip. Agad niya 'tong nilapitan at niyakap mula sa likod. Agad naman itong humarap sa kan'ya at siniil siya ng halik sa labi.

"Tapos kana pala. Magbihis kana ng damit."

"Parang ang lalim ng iniisip mo, sweety? Pwede mo i-share iyan sa akin, para sa ganun maibsan ang nararamdaman mo.

"Don't worry. Kaya ko pa, at isa pa ayaw kita madamay kung sakali my gagawin man akong deses'yon para iyon sa kabutihan mo. Hindi ko lang alam kung maiintindihan mo!"

Biglang kinabahan at napaisip ang dalaga. Pinitik niya noo ng dalaga ng makitang nakatutula 'to. "Tara na sa labas at huwag mo na isipin ang dinabi ko. Ako na ang bahala."

"Mas maagi pa nga at baka pumangit ako."

" Salamat naman. Ang akala namin wala na kayong balak lumabas," reklamo ni Marisol.

"Mak, saan ka galing? Hindi kita nakita mula kagabi," tanong nito sa kaibigang lalaki na kakarating lang.

Lumapit agad ang kaibigan at umakmang hahalikan siya sa noo, ngunit bigla siyang inilayo ni Brix sa kaibigang lalaki.

"Bakit dude? Hahalik lng naman ako sa noo ahh," inis na saad ni Mak.

"Simula ngayon hindi na pwede, kahit yakap bawal na. She's mine."

"Para kayong mha bata. Halina kayo dito. Kumain na muna kayo bago umuwi," saad ni Tita Fe ang ina ni Mak.

"Ano nangyari sa inyo at para kayong namatayan," aniya. Sobrang tahimik habang kumakain sila. Nagtaka ang dalaga dahil sa tuwing kakain sila sobrang ingay ng mga kaibigan niya.

"Beshy, sobrang gutom lang kasi kami. Naubos na lahat ng hangin sa utak ko," sarkatiskong sagot ni Margarett.

"Sorry. Sana kinatok niyo kami kanina o kaya kumain na kayo sana "

"Paano kayo namin kakatukin, e nasa labas palang kami ng pinto rinig na rinig ang halinghing mo." Biglang nangamatis ang pisngi ni Marie dahil sa walang prenong bibig ni Marites.

Pagkatapos nilang kumain nagpahinga muna sila ng kaunti at nagdesisyon na bumalik na sa resort nina Brix.

"Tita fe, thank you so much sa masarap na food." Niyakap ni Marie ang ginang sabay halik sa pisngi.

"Brix, ingatan mo si Marie. Ang babae au minamahal hindi parausan."

"Sure, Tita Fe. I love her so much kaya gagawin ko ang lahat para protektahan siya."

"Aasahan ko 'yan anak. Alam mo naman parang anak ko na 'yan si Marie."

"Bye, Tita Fe. Mak, Thank you din ar ingatan mo ang mommy mo." Pagkatapos lumapit din ang buong barkada at nag-group hug bago umalis.

Halos kalahating oras din ang nilakad nila bago nakarating sa resort ng binata. Tahimik na at mukhang tulog na ang mga tao.

"Paano, papanhik na kami sa taas. Maiwan na kayo namin." saad ng apat.

Pagkaalis ng apat, hawak kamay silang dalawa habang umaakyat patungo sa taas. Pagdating sa tapat ng silid ni Marie nagpaalam din 'to sa binata.

"Papasok na ako. I love you," aniya. At isinarado na ang pinto ngunit nabigla siya ng pumasok din ang binata

"Tabi na tayo matulog. Gusto kung kayakap habang natatulog. Promise wala tayong gagawin." Biglang napahinto silang dalawa ng may marinig na malakas na sigaw .

"Mukhang bose 'yon ni Tita Amanda."

"I think guni-guni mo lang 'yon, sweety. Tabi kana dito sa akin." Makalipas ang ilang segundo may narinig silang ulit na humihikbi.

"Bryan, patawad."

"Si Tita Amanda talaga iyon. Tara na puntahan natin ang ina mo." Mabilis na bumangon silang dalawa at pumunta sa silid ng ina.

Pagdating nila sa loob ng silid ng ina, naabutan pa nila 'tong umiiyak habang tulog.

"Mommy, wake up. Mom." Niyogyog niya ang ina ngunit patuloy 'to sa paghikbi.

"Tita Amanda, gising na po." Pinisil ng dalaga ang mga daliri ng ginang kaya nagising 'to mula sa masamang panaginip.

Pumalahaw 'to ng iyak nang makita ang anak.Niyakap niya ito ng mahigpit at paulit-ulit na binigbigkas ang salitang sorry.

"Sino ba kasi si Bryan mama? B-bakit sa tuwing napapaginipan mo 'to, sumisigaw ka at umiiyak?"

"I'm sorry anak, sa ngayon hindi ko pa pwedeng sabihin sa'yo."

"Okay, ikaw bahala. Uminom kana muna ng tubig bago matulog ulit. Paghanda kana andito lang ako. I love you, mama." Hinalikan ng binata ang ina sa buhok.

Hindi mo na sila bumalik sa kanilang silid. Tinabihan ni Marie ang ginang na siyang sobrang ikinatuwa ng binata."

"I think mahimbing na ang tulog niya, sweety. Thank you."

"Alam mo naman na noon paman, itinuring ko na pangalawang ina si Tita Amanda."

"Kaya ikaw ang gusto kung maging ina ng mga anak ko dahil sobrang napakaala mo sa magulang."

"Huwag mo ako pa iyakin."

"Tara na nga. Binuhat siya ng binata habang hinahalikan sa labi. Minuto- minuto gustong lantakan ng binata ang labi niya.

Hindi natupad ng binata ang sinasabi nitong hindi niya gagalawin ang dakaga dahil halos umaga na sila nakatulog. Buong magdamag sila nagtalik at sinulit ang mga gabingagkatabi sila.

"Sir/Ma'am gising na po kayo at inaantay na kayo sa baba para mag-almusal. Maaga tayong gagayak ngayon," saad ni Glenda mula sa labas ng pinto.

"Sweety, gising na at nag-aantay na sina mama sa baba."

"Pwede 5 minutes pa. Antok pa talaga ako."

"Okay 5 minutes lang ah." Nakaisip ang binata ng ideya upang tuluyang magising ang diwa ng dalaga. Tinanggal niya ang kumot na nakabalot sa katawan ng dalaga. Wala itong saplot. Ibinuka niya ang isang hita ng dalaga at sinumulan dilaan ang hiyas ng dalaga.

Napapaangat ito ng pang-upo sa tuwing dinidilaan ng binata ang kanyang c**t*r*s. Hindi pa 'to na kuntinto at ipinasok nito ang gitnang daliri sa hiyas ng dalaga na siyang kinaungol nito.

"Ahhhhh.." Napangisi naman ang binata. Biglang nabuhay ang pagnanasa sa kanyang katawan. Pumwesto 'to sa ibaba ng dalawa at walang paalam na binaon ang kanyang sandata sa mamasa-masang hiyas ng dalaga.

"S-sweety, late na tayo."

"Quick lan tayo." Wala ng magawa ang dalaga dahil nasarapan na din siya. Halos lumubog na siya sa kama sa walang hupay na pagbayo ng binata sa kan'ya. Wala silang pakialam kung marinig ang malakas na ungol nila. Pawisan na bumagsak ang binata sa ibabaw ng dalaga.

"Hijo, bumangon na kayo diyan," saad ng ina ng binata.

"Baba na mom."

"Halika na dahil sigurado uukrayin na naman tayo mamaya ng mga bully mong kaibigan."

Sabay na silang naligo. Pagkatapos nila magbihis agad na sila bumaba. Simple ayos lang si Marie. Pagdating nila sa kusina nasa mesa na ang lahat at sila nalang ang inaantay.

"Good morning everyone," nahihiyang bati niya sa lahat.

"Good morning din sayo. Kumain na tayo dahil alam gutom kana din," makahulugang saad ni Marisol.

Wala pangang kalahating oras tapos na sila kumain. "Tara na sa labas at naghihintay na ang mga bangkiro.," saad ni Ginang Amanda.

Inalalayan siya ni Brix paakyat sa bangka at si Mak naman sa mga kaibigan n'ya. Nagtama ang kanilang tingin ni Bakz tinaasan lang siya ng kilay nito na siyang kinangiti niya.

"Baby Brix, wait sasama kami," sigaw ni Richell. Biglang nalungkot ang mukha ni Marie. Nakaramdam siya ng inis sa karibal.

"Akala ko ba nag-usap na tayo? Bawal sa sumakay dito."

Biglang nakaramdam ng kirot si Marie. Sa tono ng boses ng binata may halong pag-alala ang mga salita niya at damang-dama n'ya iyon. Yumuko siya dahil ayaw niyang makita ang dalawa.

"Hayaan mo na siya Brix. Mas maigi nga kung kasama siya para naman masaya tayo. D'ba Marie," saad ni Bakz. Gusto niyang i-motivate ang kaibigan naging malakas at makipagsabayan.

Lalo kumirot ang puso niya ng makitang inalalayan ni Brix si Richelle paakyat. Nakaramdam na hindi siya special sa binata dahil ang ginawang pag-alaga sa kanya ng binata, ginawa din kay Richelle.

Napatingala siya sa langit at palihim na bumulong. "Ikaw na po ang bahala sa akin. Bigyan mo po ako ng lakas ng loob para hapin ang pagsubok sa buhay ko."

Tahimik lang ang byahe nila. Hindi sila magkatabi ng binata dahil si Richelle katabi nito.

"Nandito na tayo. Halina kayo." Hilaw siyang ngumiti sa binata. Hindi na siya tinatawag na sweety ng binata. Halos hindi na rin siya pinapansin dahil laging nskakapit si Richelle sa kanya

"Princess, hawakan mo ang kamay ko. Aalayan kita pababa." Biglang tumingin si Brix sa kanilang dalawa. Tinitigan sila ng binata ng matalim.

"Thank you, Mak." Inabot niya na ang kamay ng kaibigan dahil wla ng pag-asa pang tulungan siya ng lalaking kagabi lang kasama niya buong magdamag.

"Cheer up, beshy. Huwag kanang malungkot dahil kami na ang bahala sa bruha," bulong ni Bakz sa kanya. Pagtingin niya sa tatlong babaeng kaibigan mga nakangisi na 'to. Alam niyang may pinaplano ang mga kaibigan. Kilala niya na 'to pagdating sa kalokohan.

,