Sa paglipas ng dalawang araw, pinili kong iwasan si Trino. Kapag alam kong magkakasalubong na kami, iiwas na kaagad ako. Ibabaling ko na agad sa ibang direksyon ang lakad ko kahit na hindi naman talaga iyon ang sadya ko. I just don’t like the idea of meeting his way kahit na magtama lang ang aming paningin.
Lalong mahirap iyon dahil hindi namin maiwasang magsabay ng hapunan. Hindi naman kami nag-uusap doon pero iyon kasing mga mata niya ay maraming sinasabi. Isang maling pagtagpo lang ay masasabi ko agad na isa itong malaking pagkakamali. Kahit diretsong tingin lang iyon nang napakaseryoso, may nahihinuha na kaagad ako.
“Stei, sure ka ba? Magagalit ang Trivino sa gagawin mo,” wika ko nang dumako ang ika-limang araw na iniiwasan ko si Trino. Sa mga araw na iyon, tanging si Steisha a
