Nakatingin lang ako sa vanity mirror at hinihintay na lumabas ng CR si Landon. Hindi ako mapakali. Gusto ko na siyang makausap kaagad. Alam kong kahit hindi niya sabihin ay hindi siya okay. Napatingin ako sa pinto ng CR nang bumukas iyon. Ngumiti naman siya sa ‘kin at nilapitan ako. Umupo siya sa gilid ng kama at nakatitig lang siya sa ‘kin. Tumayo naman ako at tumabi sa kaniya.
“Why?” tanong niya.
“Your eyes were telling me you’re not okay,” dagdag niya.
“Landon, bakit hindi mo sabihin sa ‘kin ang totoo? Bakit hinahayaan mong saktan ang sarili mo? Alam kong hindi ka okay. Alam kong may bumabagabag sa ‘yo. Puwede mo naman akong kausapin agad eh. Asawa mo ako ‘di ba? Kung may pagdududa ka sa ‘kin, kung pakiramdam mo hindi na ako nagiging open sa ‘yo at kung ano pa man. Sabihin mo sa ’
