Nang makauwi nga si Landon ay nagkunwari akong walang nalamang mga rebelasiyon ngayon. Siyempre ayaw ko naman siyang awayin agad-agad. Baka mamaya puwede na joke lang. Nauna na akong pumasok sa kuwarto namin at nagkunwaring may tinitingnan sa aking cellphone. Nakangising tumabi naman siya sa ‘kin at niyakap ako sa aking beywang.
“I missed you so much,” saad niya. Mukhang nalulungkot talaga.
“Hindi ako sanay na hindi ka kasama,” dagdag niya pa. Nginitian ko naman siya.
“Eh ‘di babalik na lang ako,” sagot ko. Umiling naman siya kaagad.
“No, mas okay na nandito ka lang at alam kong hindi ka napapagod,” sambit niya. Tinaasan ko naman siya ng kilay.
“Bakit sa tono ng pananalita mo ay parang ayaw mo akong kasama sa trabaho? Dahil ba sa bago mong secretary ha? T’saka bakit babae iyon? H
