Clare's POV:
Hindi ko alam paano ko nagawang malagpasan ang tanong niya tungkol sa anak namin na hindi ako umiiyak. My twins... they're my weakness at banggitin palang sila, naiiyak na ako kaya nagpapasalamat akong agad kong nagawan ng paraan para maiba ang usapan naming ni Blue.
Narinig ko ang boses ni Kina kahit na nakatalikod ako. Hinding hindi ko makakalimutan ang boses ng babaeng sumira ng buhay ko. Agad na nag-init ang ulo ko nang mukhang parang galit pa siya na kumakain ang fiancée niya ngayon kasama ang magiging katrabaho nito.
"Higad?" I said habang patuloy parin sa pagkain habang si Blue naman ay napatingin sa akin, "Ayoko naman atang ugaliin ang ugali mong alikabok..." I said and smiled as I sip my lemonade.
"Aba't ang kapal ng mukha mo, ha!?" Naramdaman ko ang mga yabag niy
