“Your smile seemed to be different,” biglang sabi ni Ania. We are walking down on a hallway, pababa na kami para kumain sa canteen kung may pagkain pa o kung wala ay sa labas na lang ng school. Nakakatamad umuwi sa bahay kasi ilang oras lang din ay may pasok na ako. I will just use my free time after eating sa pag-aaral kasi baka mamaya may magpa-surprise oral at quiz na naman.
“Why? What’s with my smile?” tanong ko sa kaniya. I got my phone up then look at my reflection. I seemed to be normal naman, wala naming kakaiba sa smile ko or maybe I am smiling too much these past few days? Minsan nga ay napapansin ng mga kaklase ko iyon at napapatanong din sila.
Lance talked to me, saying we don’t have to rush things kasi may naisip na raw siyang plano. He said I will just let him do the job, k
