Hidden Desire

HD 4

Natawa lang siya sa sinabi ko. Inaasahan ko na magagalit siya sa akin pero nagkamali ako. Nagpatuloy lang siya sa pagtawa. Tila ba isang napakalaking biro ang nga sinabi ko sa kanya.

"You are so funny, Alexandra.." patuloy lang siya sa pagtawa. I looked away. "Tumayo ka nga d'yan. Tama na 'yang drama mo."

I stood up. I swallowed hard to prevent my tears from falling again. 

"Alam mo kasi Alexandra, kahit na anong gawin mo ay  hindi kita mamahalin." umpisa niya. Tumayo siya para mapantayan ako. Hinawakan ang magkabilang balikat ko. 

The way he touched me, it's very sensual.

"Katawan mo lang naman ang gusto ko.." naglakbay ang mga kamay niya sa magkabilang dibdib ko. Pinisil niya ang mga iyon. Natigilan ako sa pag iyak at napasinghap. "I need your body to satisfy my needs. Kaya hindi kita pwedeng hiwalayan.." 

Lahat ng babae, inaasam na ituturing silang prinsesa ng magiging asawa nila. Pero iba ang sa sitwasyon ko. Kevin only wants my body... nothing more. Hinding hindi ko makukuha ang puso niya dahil una pa lang, hindi na ako ang laman nito. Kahit na ibigay ko pa ng buong sarili ko sa kanya, wala parin akong makukuhang kapalit.

Bumaba ang ulo niya at inangkin na ang labi ko. Patuloy pa rin ang mga kamay niya sa paghaplos sa dibdib ko. Wala talaga siyang pinipiling oras. Basta pag nabuhay ang init sa katawan niya, gagamitin na niya ako. Kahit na ano pang estado ko.

Nagpaubaya na lang ako sa kanya. 

He sucked my lower lip so hard. Damang dama ko ang pangigigil sa bawat galaw niya. Bumaba ang dalawang kamay niya sa bewang ko at hinapit pa ako ng mas mahigpit. I gasped when I felt his hardness on my stomach.

Naglakbay ang labi niya patungo sa leeg ko. Doon na ako nawalan ng lakas. Napapikit na ako at kumapit na sa batok niya. He's leaving love bites on my skin. Panigurado, punong puno ako nito bukas.

"K-kevin.. Ahh.." I moaned. Paano ba naman ako hindi uungol, ang mga kamay niya ay nasa may pang-upo ko. Mas lalo tuloy napapadiin ang kapit ko sa kanya.

Hinila niya ako at marahang inihiga sa sahig. Hindi na bago ang pagyayaring ito sa akin. Kahit saan naman kasing parte ng bahay ay nagawa na namin ito. Basta pag nag init ang katawan niya, kung nasaan kami, doon kami magsisimula at magtatapos.

Pumaibabaw si Kevin sa akin. He roughly kissed my lips again. Sinuklian ko ang halik niya, mas mapusok at mas mapaghanap. Gusto kong namnamin ang bawat segundo habang ginagawa namin ito. Dahil sa ganitong pagkakataon ko lang siya nahahawakan.

Itinaas ni Kevin ang dress na suot ko. Medyo fitted ito kaya nakahapit ito sa may hita ko. He caressed my thighs. Ang mga kamay niya ay nasa dibdib ko ulit. Kahit na ilang beses na naming nagawa ang bagay na ito, iba parin sa pakiramdam. Bawat hibla ng katawan ko ay nag-aalab sa init. Bawat halik at haplos niya, binabaliw ako. 

It feels like heaven having him inside me. Wanting me, as much as I want him. Kaya nga kahit na minsa'y naghihina na ako dahil paulit ulit naming ginagawa ito, bumibigay pa rin ako. Kasi, pag ganu'n, nararamdaman ko na importante ako sa kanya. Na pareho kami ng nararamdaman.

Tumigil siya sa pagkalik sa akin at binuksan ang mga butones ng suot niyang long sleeves. Tinulungan ko siya sa pagtanggal ng mga ito.

"Oh God, I really want you, Alexandra. I wanna feel the warmth of your flesh.." habol hininga niyang sabi. Itinapon niya kung saan ang long sleeves niya pagkatapos ay tinuloy na niya ang pagta-trabaho sa akin. He lifted my dress a little more. Nagmamadali niyang hinila pababa ang underwear ko. Nagpaubaya na lang ulit ako.

"You are so wet.." bulong niya. He's already touching my intimate part. And yes, he's right... I am really wet. 

Nararamdaman ko 'yun sa paraan ng paghaplos nya sa akin. He's occasionally pushing two fingers on my hole. Napapasinghap at napapapikit ako ng mariin sa tuwing ginagawa niya 'yun..

"Ano ang gusto mong gawin ko? Hmm?" tanong niya. Hindi ako nakasagot. Paano nga ba naman ako sasagot kung ang isang kamay niya ay ilalaro ang ibaba ko habang ang isa naman ay nasa dibdib ko. He already took my sanity.

I can't think straight!

"Tell me. Ibibigay ko kung man ang gusto mo.."

Iminulat ko ng kaunti ang mga mata ko. Tumingin ako sa kanya. His eyes were full of lust and desire.

"L-love.. Love me, Kevin.." sabi ko sa pagitan ng ungol at pagmamakaawa. 

Natigilan siya sa ginagawa dahil sa sinabi ko.

"W-what?" tanong niya.

"I said, Love m-me.. Please.." hinila ko siya papunta sa akin.  Sinubukan ko siyang halikan ngunit umalis siya sa ibabaw ko. Napaupo siya, hindi makapaniwala ang tingin sa akin. Umupo rin ako at inayos ang sarili.

"What were you thinking Alexandra? Nandun na tayo. Tapos sinira mo pa! Tsk!" inis siyang napasabunot sa buhok niya. Tumayo na siya at iniwan na ako.

Nanikip na naman ang dibdib ko. Akala ko hindi siya titigil dahil nasa kalagitnaan na kami ng ginagawa namin, pero nagkamali ako. Kahit na gaano pala kainit ang ginagawa namin, pag nakiusap ako na mahalin niya ako ay titigil siya.

Inayos ko na ang sarili ko. Pinahid ko na rin ang mga luha ko. Pagpasok ko sa kwarto namin, nakahiga na si Kevin sa kama. Mukhang tulog na siya. Naka boxershorts na lang siya. Kumuha na rin ako ng sariling pantulog sa closet para makapagbihis na. Tinabihan ko na siya pagkatapos.

Hindi muna ako natulog. Pinagmamasdan ko muna ang asawa ko. Napakaamo ng mukha niya kapag tulog. Para bang hindi niya kayang manakit ng damdamin. Mapait akong napangiti. Muli na namang naalala ang gabi na siyang nagpabago sa mga buhay namin. 

"Alexandra!!" nagising ako sa malakas na sigaw ni Kevin. Nagulat ako. Akmang tatayo na ako nang maramdaman ang sakit sa pagitan ng hita ko.

Tumingin ako sa kanya. Nakatingin din siya sa akin, tila naguguluhan. "M-may nangyari sa atin?" tanong niya. 

Tumango ako. 

"f**k! That was a mistake!" gulantang niyang sabi. "Hindi dapat nangyari 'yon! Alexandra naman!" 

Umupo siya sa gilid ng kama. Hinilot niya ang kanyang ulo bago muling bumaling sa akin. Akmang hahawakan ko siya ngunit itinaas niya ang kanyang mga kamay. 

"No.. please, don't. Mali ang nangyaring iyon!"

Pagkatapos ng araw na iyon, hindi ko na nakita ulit si Kevin. Dalawang buwan na ang lumipas simula nang manyari iyon. Bakasyon ngayon kaya mas lalong wala akong balita sa kanya. Ilang beses ko siyang tinawagan. Ilang text na rin ang ipinadala ko sa kanya. Kaso... wala.

Kailangan ko siyang makita para malaman niya ang kalagayan ko. Buntis ako. Kailangan ko siyang makausap. Nalaman na kasi ng mga magulang ko ang kondisyon ko. Hinahanap nila kung sino nga ba ang nakabuntis sa akin. Sa una, hindi ko kaagad sinabi sa kanila. Kaso, sobrang galit ni Daddy, at natakot ako na baka atakihin siya sa puso kapag hindi ko sinabi kung sino ang ama ng dinadala ko.

Kaya naman ngayon, papunta na kami sa bahay nila Kevin. Malapit ang mga pamilya namin at ayokong maging dahilan ito ng pagkakasira ng pagkakaibigan ni Daddy at ng Papa ni Kevin. Kabadong kabado ako pagdating pa lang namin doon. Pakiramdam ko'y mahihimatay ako dahil sa sobrang kaba.

Mas lalo pang bumilis ang kabog ng puso ko nang makita si Kevin. Mukhang nagtataka pa siya sa mga nangyayari. Ngunit naliwanagan siya nang magsalo-salo na kami sa hapunan. Lingid sa kaalaman namin, nag-usap na pala si Daddy at ang Papa niya tungkol sa pagpapakasal namin.

Ang akala ko sasabihin lang namin na buntis ako, pero bakit may kasama pang kasal?

Inis na inis si Kevin dahil hindi raw ako tumanggi at pinlano ko ang lahat ng nangyari. Syempre, itinanggi ko iyon. Ilang beses ko ring kinumbinsi si Daddy na huwag ituloy ang kasal. Kaso, mukhang hindi ko mababago ang isip niya. Aniya'y nag-iisang anak lang niya ako, at ang tanging gusto lang niya ay ang makakabuti sa akin. Tiwala rin naman siya kay Kevin.

Dapat ako ang pinaka masayang babae sa mundo sa araw ng kasal namin. Pero parang wala lang ang lahat. Ni hindi ko makita ang saya sa mga mata ni Kevin sa araw na iyon. Tuwing may bumabati sa amin, ngumingiti naman siya. Pero alam kong peke lang naman iyon. 

Umabot na ng apat na buwan ang dindala ko. Malamig pa rin ang pakikitungo  ni Kevin sa akin. Malambing lang siya pag nandyan ang mga magulang namin. Iyon lang kasi ang hiling nila sa amin, ang magsama ng masaya at huwag mag away. Pero kabaliktaran ang lahat kapag wala sila. Palagi akong sinisigawan ni Kevin kahit na maliit na pagkakamali lang ang nagagawa ko.

Para bang wala siyang pakealam sa kalagayan ko. Kahit man lang sana para sa anak namin. Kaso, mukhang hindi rin siya masaya sa pagbubuntis ko. Ni Hhndi man nga niya ako magawang samahan sa doktor para magpatingin. Mukhang mas gusto pa niyang magtrabaho kaysa samahan ako.

Pinayuhan ako ng doctor na wag na munang magpagod dahil daw hindi ganu'n kalakas ang kapit ang bata. Kompilakado ang pagbubuntis ko. Pagkatapos ng check up ko, kumain muna ako sa mall. Wala akong dalang sasakyan dahil gamit ni Kevin ang kotse. Nag-taxi lang ako papunta sa ospital.

Nasa kalagitnaan ako ng pagkain nang makita si Robert.

"Oh, Hi Alexandra!" lumapit si Robert sa kinauupuan ko. "Long time no see ah? Ba't di ka na nag aaral?"

Napaiwas ako ng tingin sa tanong niya. Tumigil muna ako sa pag aaral dahil buntis ako.

"W-wala.." 

Mabuti na lang at hindi na nagtanong pa si Robert. Um-order na siya ng pagkain at dito na rin sa pwesto ko siya umupo. Maya maya pa'y nagsimula na siyang magkwento tungkol sa iba't-ibang bagay. Kahit papaano'y medyo gumaan ang pakiramdam ko at hindi na gaanong naiilang sa kanya. 

Nagpaalam na ako sa kanya nang matapos ako sa pagkain. Binilisan din niya ang pagkain niya at inalok akong ihatid na sa bahay. Panay ang tanggi ko sa kanya, ngunit mas grabe ang kakulitan niya. Mukhang hindi niya ako titigilan. Kaya sa huli, pumayag na rin ako.

Agad din namang umalis si Robert nang maihatid niya ako. Namataan ko ang sasakyan ni Kevin na nakaparada na sa aming garahe. Kinabahan ako sa hindi malamang dahilan. Pagpasok ko pa lang ng bahay, agad ko ng nabungaran si Kevin sa sala. Nakahalukipkip at mariin na naman ang tingin sa akin.

"Saan ka galing?" 

"Sa doctor. Nag pa check up ako, d-di ba?" utal kong sagot. 

Napailing siya sa sinabi ko, mukhang hindi kumbinsido sa rason ko. Napaigtad ako sa gulat nang marahas niyang hinila ang braso ko. "A--aray, Kevin.." Ang higpit ng hawak niya sa kamay ko. Nasasktan ako.

"Akala mo ba tanga ako para paniwalaan ka? Kasama mo nga 'yung Robert na yun, eh. Ano? Buntis ka na nga nanlalalaki ka pa?!" Nanlilisik ang mga mata niya sa galit.

"No.. Nagkita lang kami ng biglaan sa mall.." depensa ko naman.

"Ah, nagkita lang? Pero hanggang dito sa bahay ay nagpahatid ka? Ang landi mo naman!" sigaw niya sa mukha ko. Napapilit ako dahil sa takot.

"K-kevin.. M-masakit.." daing ko, tinutukoy ang mahigpit niyang hawak sa braso ko. 

"Tsk. Kung ayaw mong masaktan, tigil-tigilan mo 'yang panlalalaki mo!" marahas niyang binitawan ang braso ko. 

Napaupo ako sa sahig. Bigla akong nanghina. Parang nawalan ako ng lakas. Nahihilo na rin ako. Tatawagin ko sana si Kevin, pero hindi ako makapagsalita. Basta ang alam ko lang, may mainit na likido na ang dumaly sa pagitan ng hita ko.

Napaluha na naman ako ng maalala ko 'yun. Nalaglag ang batang dinadala ko dahil mahina ang kapit nito. Akala ko nung panahong yun, magiging mabait na ulit sa akin si Kevin. Pero hindi, kasi simula nang mangyari yun, mas lalo siyang nagalit sa akin.

Kung hindi raw ako nanlalaki, hindi sana nangyari 'yun. Pinilit ko naman ipaliwanag ang sarili ko sa kanya pero sarado ang utak niya. Ang sabi lang niya, kagustuhan kong nawala ang anak namin dahil ang tanging pakay ko lang ay maitali siya sa kasal na ito.

Pero mali siya. God knows how much I love our child. Noong nalaman kong nawala ang anak namin, parang namatay na rin ako.

Sa lumipas na limang taon na pagsasama namin, malamig parin siya sa akin. At sa limang taon na iyon, sinusubukan ko pa ring makuha ang puso niya.