Kevin Zapanta's POV
Sobrang sakit ng ulo ko paggising ko kinaumagahan. I looked at the other side of the bed. Nakahiga sa tabi ko si Alexandra, mahimbing na natutulog. Inalis ko ang kamay niyang nakayakap sa akin. Gumalaw siya at unti-uniting minulat ang mga mata.
She looks beautiful with her messy hair. Gising na nga ang nasa ibaba ko, pagkatapos ay ganito pa ang bubungad sa akin. I shifted my sight. Ang bilis ko talagang maapektuhan pagdating sa kanya.
"Tumayo ka na d'yan." I said using my coldest tone. Ayaw kong magpakita ng kahit na anong emosyon sa kanya.
She didn't say anything. Tumayo siya pero yumuko siya ng kaunti. I accidentally saw her rounded boobs. Damn it!
I grabbed her wrist. "I changed my mind. Mamaya ka na lang pala lumabas." hinila ko ulit siya pahiga sa kama.
F*ck this s****l feeling. Hindi ko kayang pigilan ang pagbuhay ng nasa ibaba ko.
I kissed her on the lips. It was a rough kiss. Ganun naman talaga ang paraan ng paghalik ko sa kanya. I never kissed her passionately. Bakit pa? Hindi ko naman sya mahal..
"K-kevin.." she moaned my name. Maybe she already feels the tension in my body. Nag-uumpisa na rin ang pag-init ng katawan niya. Ramdam na ramdam ko iyon dahil manipis lang ang t-shirt na suot niya.
I'd rather see her wearing nothing, though. Mas gusto ko 'yun. She looks so damn hot. Her perfect curves... her butt... boobs.. Sh*t. Bakit ganu'n? I'm already touching her, but I'm still craving more of her touch. I'm addicted.
Nasa ibabaw ko siya ngayon kaya malayang naglalakbay ang mga kamay ko sa katawan niya. I squeezed her butt. She bit my lower lip. Mas lalo tuloy uminit ang pakiramdam ko. Hindi ko na napigilan pa ang sarili ko kaya ipinasok ko na ang mga kamay ko sa maluwang niyang t-shirt.
"Ahh.. K-k-evin.." ungol niya ulit. Mas lalo akong nag-init nang marinig ang paraan ng pagbigkas niya sa pangalan ko. Pinisil ko ang dibdib niya. Bumangon ako ng kaunti para halikan ang mga iyon. Natigilan naman si Alexandra sa paghalik sa leeg ko at sumiksik na lang siya doon.
"Satisfy me, Alexandra.." I whispered. Mapungay ang mga mata niya nang bumaling sa akin. Maging ang pisngi niya'y namumula rin. Napapasinghap siya sa bawat pagpisil ko sa dibdib niya.
Tumigil na ako sa ginagawa para hayaan na siyang gumalaw. Hinalikan niya ulit ako sa leeg. She sucked and bit my neck. It feels so f*cking great. Ang galing ni Alexandra sa ganito. Iniisip ko tuloy kung ganito rin ba siya sa ibang lalaki niya.
Tsk. I blew that thought away. Ang importante ngayon, nagagawa niyang painitin ang katawan ko. 'Yun lang naman talaga ang gusto ko sa kanya. Ang gamitin ang katawan niya sa pagangailangan ko. I love her... when we're in bed. I'm after the lust, not love.
Natigilan ako sa pag-iisip ng maramdaman ko na ang mainit nyang bibig sa akin. Napamura ako ng malakas.
"Ah-hh. Damn it!" hinawakan ko ang ulo nya. I guided her movement. Her mouth was so small that I couldn't even imagine how my thing fits.
She pumped her head faster and deeper. I could feel my tip reaching her throat! Hinila ko ang ulo niya at hinalikan ng marahas ulit sa labi. "You're really great.." I murmured in between my kisses. Ang lambot talaga ng labi nya. Ang sarap halikan nito. Hinding hindi nakakasawa.
Pinagpalit ko na ang lugar namin. I can't hold it any longer. Pinadapa ko siya and just like that, I took her from behind.
Alexandra Sue Imperia-Zapanta's POV
He immediately jumped out of the bed as soon as he reached his climax. Ganu'n na lang ba 'yun? Pang kama lang talaga ako? Ang sakit naman isipin na halos ibigay ko na ang kung anong meron ako pero hindi pa rin ako kayang mahalin.
Pinahid ko na lang ang mga luha ko. Ang sakit. Naninikip ang dibdib ko sa tuwing nakikita ko kung paano siya makitungo sa akin. Ni hindi nga niya ako magawang tignan ng diretso pag nasa kalagitanaan na kami ng pag iisa.
Pinulot ko na rin ang mga nagkalat na damit ko at isinuot ang mga ito. Kailangan ko pa pala siyang paghanda ng almusal. Paglabas ko, naabutan ko na naabutan ko si Kevin sa sala. Umiinom ng kape habang tutok na tutok ang mata sa cellphone.
"Hindi ka ba papasok ngayon?" Tumabi ako sa kinauupuan niya.
"Why do you care?" malamig niyang tugon, ni hindi man lang tumingin sa akin.
Napayuko ako. "W-wala lang.."
"Tsk.." inis syang tumayo at nagtungo sa sa kusina.
Napabuntong hininga na lang ako.
Kung hindi ko lang talaga mahal na mahal si Kevin, matagal na akong sumuko sa kanya. Kaso mahal ko siya. At sa tuwing malapit na akong sumuko sa kanya, iniisip ko na lang ang mga dahilan kung bakit ko nga ba siya ipinaglalaban.
Sana dumating ang araw na ako naman ng makita niya. Hindi dahil nasa kama lang kami, kung hindi dahil sa mahal nya ako. Huminga muna ulit ako ng malalim bago siya sundan. Ipagluluto ko na muna siya ng almusal.
Pagdating ko pa lang, halatang naiirita na siya. Nagtungo na ako sa ref para tingnan kung ano ba ang pwedeng ihanda ngayon.
"Aalis tayo mamaya." sabi niya bigla.
Humarap ako sa kanya. "Saan tayo pupunta?"
"Birthday ni Papa ngayon, 'di ba?" iritado na naman siya.
"Uhh. S-sige.." sagot ko na lang at nagpatuloy na sa ginagawa.
Kailangan na naman pala naming magpanggap na ayos kami.
Alas sais ng gabi kami tumungo sa bahay ng mga magulang niya. Imbitado rin si Mommy at Daddy. Kaya mas lalong kailangan naming magpanggap na masaya at walang problema.
"Tsk. Kailangan na naman nating magpanggap." inis na sabi niya sabay baba ng kotse.
Nakaramdam ako ng kirot sa dibdib ng marinig iyon. He really hates me.
"Act natural.." hinawakan niya ang kamay ko. Ang init ng palad nya.
Pagpasok pa lang namin ay lumapit na agad kay Papa at binati siya. Pagkatapos nu'n, nagpaalam si Kevin na pupuntahan muna niya ang mga kaibigan niya. Ganito lagi ang ginagawa niya para maiwasan magkalapit kami.
"Ate, Alex. Kumusta na? Tagal na kitang hindi nakikita.." sabi ni Marian, isa sa mga pinsan ni Kevin.
"Okay lang naman.." sagot ko. "Ikaw?"
"Ayos din!"
"Ohh! Look who's here. Nandito pala ang pinaka magandang babae sa balat ng lupa.." Pabirong bati ni Mark, pinsan rin ni Kevin.
"Hi.." ngiti ko sa kanya.
"Tsk. Nandito nanaman ang asungot.." sabat naman ni Marian. Natawa na lang kami ni Mark. Umupo na muna kami at nagkwentuhan. Itong dalawang magpinsan naman away ng away, pinagtataluan kung sino ang tatabi sa akin. Napailing nalang ako.
Hinanap ng mga mata ko si Kevin. Nakita ko siya na kasama ang ibang kaibigan nya, pati kasamahan sa trabaho. Tawa siya ng tawa sa usapan nila.
"Oy, matutunaw ang pinsan ko." kinalabit ako ni Mark.
"Inggit ka lang. Mas gwapo kasi si Kuya Kevin sayo!" Si Marian.
"Tsk. Bat ka ba sumasabat Marian?" baling nya dito.
Sa buong oras ng party, si Marian at Mark lang ang kasama ko. Nilapitan ko na rin ang Mama ni Kevin kanina. Maging ang mga magulang ko, na hindi rin masyadong nagtagal dahil may hinahabol silang flight. Si Kevin naman, hindi pa rin lumalapit sa akin. Nakalimutan niya yata na nandito ako.
Ilang oras pa ang itinagal ng party, hanggang sa halos kami nalang ang matira. Do'n lang ulit lumapit sa akin si Kevin. Hinawakan nya ako sa kamay. "Let's go.." aya niya.
Hindi na lang ako nagsalita. Sumunod na ako sakanya. Nagpaalam pa kami sa mga natitirang bisita. Nang nasa byahe ns kami, hindi pa rin niya ako kinikibo. Nakakabingi ang katahimikan. Hanggang sa pagdating namin sa bahay. Hindi na ako nakatiis.
"K-kevin.." alanganing tawag ko.
"Ano?!" galit na baling niya. Napaurong ako sa kinatatayuan ko. "Bakit na naman?! Anong kailangan mo?!"
"A-ayos ka lang ba?" napayuko ako at napalunook.
"Oo!"
"I love you.." buong puso kong sabi. Palagi kong sinasabi ang mga salitang ito sa kanya. Lalo na pagkatapos naming magtabi, lagi kong sinsambit kung gaano ko siya kamahal. Pero ni minsan, hindi niya ako sinasagot.
"Oh, anong gusto mong gawin ko?" malamig na tanong niya.
Nag-angat ako ng tingin. Pinilit ko tignan sya ng tuwid sa mata. "Gusto ko lang malaman mo na nasasaktan ako.."
Sarkastiko siyang tumawa pagkatapos sy umupo sya sa sofa. Nanatili lnaman akong nakatayo sa harapan niya.
"Bakit ba hindi mo ako kayang mahalin? Kahit na kalahati lang Kevin.. Hindi ko naman hinihingi ng buo ang puso mo.."
Hindi pa rin siya sumasagot. malamig na tingin lang ang ipinupukol niya sa akin.
Lumapit ako sa harap nya at lumhod. "Please, love me.." iyak ko.
Narinig ko ang pagtawa nya. "Oh c'mon. Stop this, Alexandra. Katawan mo lang ang gusto ko sa 'yo, wala ng iba."
Hindi ba niya talaga ako kayang mahalin?
"Mahirap ba akong mahalin, Kevin?" tanong ko. "Ginagawa ko naman ang lahat para sa 'yo.. Noong nasasaktan ka, nasa tabi mo lang ako. Hindi kita iniwan.. pero bakit hanggang ngayon, sinisisi mo parin ako kung bakit tayo natali dito?"
Pinahid ko ang luha sa mata ko bago magsalita ulit.
"Mahal na mahal kita.. Noon pa lang, mahal na kita. Akala ko matututunan mo akong mahalin. Pero hindi pala.." halos pumiyok na ang boses ko habang nagsasalita. "Hindi ako laruan Kevin. Hindi laruan ang katawan ko, na kapag kailangan mo ay doon mo lang gagamitin at papansinin. Kailangan ko rin ng mag aalaga sa akin at magpaparamdam na importante ako.."
Pinahid ko ang mga luha ko at humugot ng lakas ng loob para sambitin ang...
"Kung gusto mo, maghiwalay na lang tayo," hindi ko pa rin mabasa ang ekspresyon ng mukha niya. "Please. Hiwalayan mo na lang ako. Kasi hindi kita kayang bitawan.. Ikaw. Ikaw na lang ang bumitaw, Kevin.."