"Kevin... Stop it. Don't make this complicated, please." I am trying so hard to sound casual. I can feel his tears running down my shoulder.
Mas lalo pang humigpit ang yakap niya sa akin. Para bang natatakot siya na kumawala ako sa mga bisig niya at tuluyan na siyang iwan. Ramdam ko naman ang sinseridad sa tono niya, ngunit ang isang parte ng isip ko ay natatakot pa rin siyang pagkatiwalaan ng buo.
Paano kung masaktan ulit ako?
"Huwag mo namang tanggalin ang apelyido ko sa 'yo. Wag mo akong tanggalin sa buhay mo.." patuloy lang siya sa kanyang pag-iyak.
Hindi ko na siya sinagot. Pinikit ko na lang ang aking mga mata at nagpanggap na tulog. Hindi ako maaaring magdesisyon na hindi klaro ang laman ng puso at isip ko. Kailangan ko munang linawin ang lahat.. lalo na ang nararamdaman ko par
