Painful Scar

Kabanata 17

"Ang tagal mo naman, Vali!" It was Xyrene.

Kanina pa siya nasa labas ng room ko at nagsisigaw na lumabas ako. Kanina pa rin ako aligaga sa kahahanap ng maisusuot para sa swimming mamaya. May tatlong pares dito ng panligo. But it was all pair of two piece swim wear. I wasn't used to show my body figure in public. And as far as I could recall, hindi iyon ang inimpake ko.

A vivid memory of a sudden question crossed my mind. "Gago talaga! Grrr!" Inis kong binuksan ang pinto at hinila papasok si Xyrene.

"Where did you put my freakin' one piece?!"

She was wearing an evil smile. Hawak niya ang isang puting see through dress. Suot niya rin ang isang mahabang palda at isang manipis na tela pang-taas. "You should have checked your luggage before we left."

She was getting on my nerves! Darn!

"Are you crazy?!" I asked. I sounded so frustrated. "You shouldn't mess with my things!"

"I told you naman kasi! Maraming fafa rito," aniya pa saka nagtungo sa higaan ko kung saan nakalatag ang mga damit na dala-dala ko.

"Hindi naman 'yon ang hanap ko rito! I'm here for fun!" I exclaimed.

Tumayo siya at lumapit sa akin. "Ako rin naman, ah? Nandito ako for the same reason," she said before wrapping her arms around my shoulder. She whispered, "Finding a hot guy is kinda same thing, right?"

The sound of seduction hung thick in the air. Kainis talaga siya!

"Whatever! Why are you so annoying?"

"Because you're so pakipot."

Nakaiinis lang isipin na pinalitan niya ang laman ng maleta ko. Ano na naman ba ang pumasok sa kokote niya para gawin naman ang kalokohan na 'yon?

"This will look good on you," mungkahi niya habang iwinawagayway sa ere ang pares ng itim na tela. I was standing right next to her with hands on my hips.

I rolled my eyes. "Pahiramin mo ako niyang see through dress na hawak mo. Hipokrita ka!"

Paano niya nagawang sirain ang mood ng buong outing na 'to! I felt my blood from bottom to top.

She laughed at me. How can she afford it? "Well, arasseo!"

"Arasseo-hin mo iyang mukha mo! Nakabu-b'wesit ka talaga! Alam mo ba 'yon?"

"Partly," mapanudyo pa rin ang naging sagot niya.

"Fvck you!" I blurted out!

"Helppppp!" Sigaw ng gaga.

I was about to sue her when three loud knocks was heard on the door. "Pretty ladies," someone called out. "Kailangan niyo na ba ng referee?" Mapanuksong tanong nito.

Sa boses nito ay hindi malabong si Theon iyon.

"Wala namang referee sa p*****n, 'di ba?"

"Hindi naman laro ang p*****n, 'di ba?" It was Dennis.

I smirked. "Ikaw nga hindi laruan pero pinaglaruan naman. Wala ring pinagkaiba 'yun. Kaya tumahimik kang slapsoil ka!"

"Okay pi lesa," humahagikgik na sabat ng kung sinong nasa labas, kasama nila.

I heard small giggles outside the room. "Foul naman 'yun Valirina!"

"Kind of saving your crush from me? Again?" Natahimik siya sa tanong ko. "Ohh, shut up! I'll kill her!"

"Tangina!" Sigaw niya. I can clearly see through the door how he looks right now. As if the wooden door is transparent.

"Okay! Stop fighting people of goodwill," Theon interfere. "We'll wait for you guys." Iyon ang huling sinabi niya bago muling nangibabaw ang nakabibinging katahimikan sa pagitan namin.

"Imbis na magalit ka, why don't you try it on? Baka naman matuwa pa ako." Literal na napangiwi ako sa sinabi niya.

Kahit kailan talaga!

Kunot-noo kong hinablot ang two piece na 'yon sa pagkakahawak niya. Padabog akong dumiretso sa banyo at isinukat iyon.

I almost blush when I saw my reflection on the mirror. It looks good on me, indeed.

Nang makalabas ako ay literal na umawang ang labi ni Xyrene. She was holding her phone, and the next thing i knew, she was snapping a picture of mine. "Holy molly!" She shouted out of the blue.

"Opps!" She looked at me and showed a mile-wide smile. Ngiting nakakakaba. Agad akong lumapit para tignan kung ano'ng ginawa niya!

My face turned tomato-red when I saw her latest IG story. Well, thankfully it was uploaded seconds ago so I deleted it. But in a big surprise, it already reached a hundred of viewers. And some of them even re-story it by having an excess screen shot. Most of them were popular boys next door.

I almost forgot na IG influencer siya.

I look good on that picture. My hair was loose and my legs are long.

"Jusko lord! Anak mo rin naman ako!" Parang tangang sigaw niya.

Naparolyo na lamang ako ng aking mga mata. "Hindi halata. Mas kapani-paniwalang anak ka ni satanas!"

"I'll take that as a compliment," may ngiti sa labing aniya.

"Boang kang tunay."

"Abno ka rin naman!"

"Tara na nga! Baka kung ano pa masabi ko sa 'yo!" Sigaw ko saka hinablot ang clutch ko at kinuha ang nakasampay na see through dress sa kaniyang braso. Isinuot ko iyon bago kami tuluyang makalabas ng kwarto.

"Hey ladies!" Rinig kong sigaw ng isang lalaki sa 'di kalayuan. Kumakaway pa ito habang isinisigaw ang pangalan ni Xyrene.

"Ayan na pala ang hot girl of the year!" Buwelta ni Jesse habang nakatingin sa akin nang diretso at malawak ang pagkakangiti.

"Tch! Hindi ka na nasanay sa akin. Hot talaga ako, 'no?" Singit ni Xyrene at owtomatiko naman itong naparolyo ng mata.

"I'm not referring to you, b***h!" Nagpipigil inis na sigaw ni Jesse. "Mukha kang bloated na balyena tanga!"

"Nagsalita 'yung dambuhalang bangaw!" Parinig ni Xyrene.

Nag-aambahan na sana ang dalawa nang maalala ko ang bilin sa akin ni Mr. Fernando. Kailangan ko nga pa lang ipadala sa kanya ang birth certificate ni Damon.

I dialed Mom's number.

"Hi Mom," I greeted.

"How's the trip?" Magiliw na tanong niya

"It went great."

"Yeah! You look so nice on your bikini body!" Papuri niya habang patili-tili pa.

"Uhm— Nabanggit nga pala sa akin ni Mr. Fernando na i-send ko sa kanya ang copy ng birth certificate ni Damon."

Sa hindi inaasahan ay nabalot kami nang nakabibinging katahimikan.

"M-mom?" Tawag ko nang wala na akong marinig na kung ano sa kabilang linya.

"H-hmm? Professor nila?"

"Yes. Pa-send na lang sa akin, Mom. Ako na ang bahalang mag-forward sa kany—"

"Ako na!" Bahagya akong nagulat nang isigaw niya iyon. Bakas sa tono niya ang galit.

"B-baka kasi hindi mo kilala, M-mom hehe." Pagdadahilan ko.

"Ako na! Kaya ko na 'yon!" Inis pa rin sagot niya. Pinangkunutan na ako ng noo.

"Hehe. S-sige po."

"Sige. Ingat ka riyan," right after that, she dropped the line.

May mali ba sa sinabi ko? She's so weird.

Ano bang nangyayari sa kaniya?

"Maliligo ako," malumanay na saad ko saka isinilid ang telepono sa clutch ko. Nakangiti nila akong tinanguan at parang mga tangang nagbigay daan.

Inalis ko ang see through dress na suot ko. Doon ako nakarinig ng hiyawan at bahagya pang may pumipito. Halos lahat yata ng napararaan ay nakatingin sa akin.

This is embarrassing but at the same time heart melting.

Tanaw na tanaw ko ang ilan sa mga kaklase kong nagsisipaglanguyan din. Not so far away, nahagip ng mata ko ang abot langit na ngiti ni Celine. She was waving her hands while paddling her toes.

"Hi, Miss!" Napatingin ako sa aking likuran. Looks like this country isn't his origin. "Can I get your number?" Nabalik ako sa ulirat nang magsalita siya.

"P-pardon?" Wala sa sariling tugon ko.

"Can I get your number?" Paguulit niya. Kitang-kita rin ang bahagyang pamumula ng pisnge niya nang ngitian ko siya.

Ini-abot niya sa akin ang telepono niya!

Nakangiti ko itong kinuha at sinabing, "Yeah, sure."

"Thanks!" Magiliw na sigaw nang ibalik ko ang kaniyang telepono. "By the way, I'm Emerson Tally and I'm from Venezia."

Napatingin ako sa kamay niyang nakalahad na sa harap ko.

Napapahiyang inabot ko ito, "Valirina Piero. Nice meeting you, Mr. Tally," iyon ang huli kong sinabi bago ko siya talikuran at lumusong sa dagat.

"Kilala mo ba 'yon?" with a smile on her face, Celine asked.

Tipidakong ngumiti at umiling. "Hindi."

"Taray! Iba rin talaga ang ganda ng isang Valirina! Pati ang hot fafa sa beach, sa kanya pa rin ang punta!" Patawa-tawa pang biro ni Goerge kaya't napangiti rin ako. " I wonder, ano ba kasing sabon ang gamit mo? O kaya naman, anong klase ng tubig ang mayroon kayo?"

"Walang ligo raw bakla!" Sabat naman ni Sean. Isa rin siyang hot fafa na mamita na ngayon.

"Ayy! Mukhang hindi na talaga ako gaganda!" Mataray na sigaw niya.

"Mukhang wala ka talagang pag-asa, tanga!" Bara ni Sean.

"HAHAHAHAHAHAHAHA!"

Umugong ang malalakas na tawanan ng mga kaklase namin. Na pinangungunahan siyempre ni Sean at Emarie.

"Hoy! Hindi porket 75 ka noon sa math at ako naman'y 74 ay pup'wede mo na akong tawaging tanga!" Inis kunwaring sigaw niya. "Pero sabagay, may poin ka!"

"HAHAHAHAHAHAHAHA!"

Napiling na lang ako at nakangiting lumangoy papalyo sa kanila.

Hindi ko inalintana ang lamig na aking naramdaman. I felt more relaxed than worried na baka tangayin ako ng alon papalayo sa dalampasigan. Ilang sandali pa ay hindi na maabot ng aking mga paa ang lupa, indikasyong nasa malalim na parte na ako ng dagat.

Patuloy lamang ako sa pagpadyak ng aking mga paa hanggang sa...

"Bakit ka umalis roon?"

"Hmm, hi!" Iyon ang naisagot ko kay Celine. "Wala l-lang."

"Ahhh. Would you mind if I join you here?" She asked.

Umiling ako. I smiled at her and answered, "Sure."

"Magkapatid ba talaga kayo ni Kairus?" Mayamaya'y tanong niya. Patuloy pa rin ako sa paglangoy ngunit pinangkunutan ko siya.

"What do you mean?"

"Ahh, hehe. D-don't get me wrong, huh?"

"Hmm?"

"What I mean, hindi mo kasi siya nababanggit noon."

"Ahh," kunwari'y pagsang-ayon ko. "Home schooling din kasi siya noon at hindi rin naman ako gaanong pala kuwento, 'di ba?"

"I-i see.."

Hindi ko maiwasang hindi mailang nang sandali niya pa akong pinakatitigan. Titig na tila ba inaaral ang bawat detalye ng mukha ko. "Sobrang magkalayo rin ang features niyo."

"Siguro dahil nagmana siya kay Mommy at ako naman kay Daddy."

Nakakunot-noo pa rin siya.

"Hindi, eh. Parang iba. I ca—"

"Celine!" We heard someone called her. It was Estella, her best of friends.

"Coming!" Sigaw niya rin. She looked at me and smiled.

"See you around!" Magiliw na sabi niya saka lumangoy patungo sa dalampasigan.

I was paddling my feet nonstop so I'll float. Half smiling while staring at the serene scenery. The waves is taking me to the unknown, just like how my mind confuses me with a lot of things.

Muli kong inalala kung paano ako ngumiti kapag kaharap siya. Anim buwan ko siyang iniwasan ngunit hindi talaga dahil sa galit ako, kun'di dahil batid kong iba na ang bugso ng aking damdamin. Kakaiba ang mga titig sa mga mata ko at higit sa lahat ay ang ngiting nakaukit sa aking labi.

Right then, a vivid memory came flashes back.

"Kung hindi ako hinarang ng mga pesteng babaeng halos sambahin ang dinadaanan ko, edi sana napanood ko ang bagong episode ng My Little Pony The Princess of Friendship! Pesteng yawa 'yon!" Bahagya pa siyang napasabunot sa kaniyang magulong buhok. Literal na natawa ako. "Lagot talaga sila sa akin bukas!"

I was secretly looking at him from upstairs. Its been a month since I started ignoring him. And been a month since a strange flower kept on blooming inside my gracious heart.

"Idagdag mo pa ang hindi pagpansin sa akin ni Vali!" Mayamaya'y sigaw niya na bahagyang nakapagpabungisngis sa akin.

"Akalain mong apektadong-apektado rin siya?" I asked my self in a low tone. Sinisikap kong hindi niya mapansin ang presensiya ko mula sa taas.

"I did everything to be better! Tried so hard to befriend with everyone at school, even if they piss me of most of the time! I even treated all her classmates by sending them hundred box of pizza's!"

So it was him. I thought it was the OWNER of the school. That Maverick Tacenda Amadeo and her wife.

"May pa-greetings, greetings ka pang nalalaman, ha?" Natatawang bulong ko sa sarili saka humalukipkip. .

Halos bente minutos ko na siyang pinagmamasdan mula sa taas. Kanina niya pa kasi kinakausap ang sarili niya. Para siyang tanga!

"Teka! Ba't ba ako nakangiti?" Wala sa sariling pabulong na tanong ko. Inis akong umalis roon at pumasok sa kwarto. Darn!

Napangiti ako nang maalala ko iyon. Tila nabalik sa diwa ang buong katawan ko nang biglang—

"Ahh!" Napadaing ako sa sakit ng hindi ko na maramdaman ang isang paa ko! Wala sa sariling napatingin ako sa likod ko at ilang metro ang layo ko sa seaside.

Darn!

"Tulong!" I shouted in pain. But no one could hear me.

Walang nakatingin sa gawi ko.

They are laughing from a far. Staring at them for a while makes me feel like they were laughing over my grief death.

"Help m-me!" Halos hindi ko na iyon maisigaw nang malakas dahil lumulubog na ako.

Darn! Hindi ko gustong sa paraang ito mamatay!

Right then, I can't feel the other leg of mine too. Hindi ko na maikampay ang dalawang paa ko. Inaasa ko na lamang ang buong bigat ko sa dalawang kamay ko.

Hanggang sa...

Unti-unti akong nakaramdam ng pagod..

Hindi na kaya ng mga balikat ko na suportahan ang buong bigat ko.

Just that, I began to drown. A tear escaped my eyes when I closed my eyes.

This isn't how I want to bid my farewell to the world.

"Vali!" I heard a familiar voice. "Fvck! Darn! s**t! Vali!"

Nasa langit na ba ako lord? Bakit naririnig ko ang boses na 'yon, eh wala naman siya rito! Nakakatawa talaga ang tadhana, oh!

Malulunod na ako't lahat-lahat, boses niya pa rin ang naririnig ko Naririto pa rin siya para guluhin na naman ang isip at damdamin ko.

Tuloy-tuloy pa rin ako sa paglubog.

Just before I totally lost my consciousness. A firm arms wrapped around waist and pulled me closer. Right then, I collapsed.

"Vali!"

"Oh my god!"

"Save her! Do something!"

"Tumawag na kayo ng medic!"

"Ano ba tabi!"

Ilan iyon sa mga naririnig ko. Nasa langit na ba ako?

With a maximum strength, a person pressed his palm against my chest. But still, I cannot move. Until, I felt a soft lip pressed against mine.

Napaubo ako matapos lumabas sa bunganga ko ang dagat na nainom ko. Unti-unti kong iminulat ang aking mata ngunit malabo pa rin ang mga taong nakapaligid sa akin.

"How are you feeling?" It was Theon. Right then, my vision was retained.

"Oh my god!" Sunod sa kanya ay ang alalang-alalang si Xyrene. "Ayos ka lang ba?"

Umiiyak siya. Tila hindi mapakali na akala mo siya mismo ang naroon upang lunurin ako. She's making her self feel guilt over something she has nothing to do with.

Nabaling muli ang mga mata ko kay Theon. Diretso pa rin siyang nakatitig sa pares ng mga mata ko. I gathered all my strength and murmured, "T-thank you."

"It wasn't me, Valirina... You know deep inside, it wasn't me.. The credits must be sent to the right man," he whispered right before I drowned asleep.

If he wasn't there, would I drown?