Painful Scar

Kabanata 12

"Did you just call my brother?" Hindi maipinta ang mukha ko habang itinatanong iyon.

She nodded. "Nasa class pa raw siya," masiglang tugon niya saka ibinulsa ang teleponong hawak.

"How did you get my brother's number?" puno ng pagtatakang tanong ko. Sa pagkakakilala ko kay kuya ay tanging mga flings niya lang ang nakakaalam ng number niya bukod sa amin ni Mommy. How come na may number din si Xyrene? Oh my god! Is she—

"She's not," bulong ng isang guwapong lalaki mula sa gilid ko. Kahit kailan talaga ay hindi niya na nirespeto ang mga bagay na tumatakbo sa isip ko. Basta-basta niya na lang ako babasahin kaya't minsan ay hindi na rin ako kumportableng nag-iisip ng kung anu-ano.

"Sorry then," bulong niya ngunit napapailing akong napatingin kay Xyrene.

She smiled at me and wave a small piece of card in the mid-air. "Got his business card."

"He had a business card?" Ayan na naman ang kuryusidad ko. Unti-unti ring lumalim ang gitla sa noo ni Lyle.

"Don't you think he's cool?" Makikita mo ang paghanga sa mga mata niya habang itinatanong ang mga salitang iyon.

"You find him cool?"

"Yeah."

"Bulag ka ba? Pftt.." Nagpipigil tawang tanong ko ngunit isang matalim na titig lamang ang isinukli niya. "Ano bang business niya?" I asked her while recalling stuffs.

"Hindi kaya—" napatakip agad ako ng bibig sa aking naisip. "drugs?"

Oh, god!

"Hindi naman, tanga!"

"Eh, ano?"

"Who knows?" pagsagot niya ng isa pang tanong sa tanong ko.

Wala akong maalalang may business siya! Baka calling card lang pero kung pagmamasdan mo itong mabuti ay may isang corporation na nakasulat sa lower part ng card. Lumapit pa ako upang mabasa sana ito nang buo ngunit agad niya itong ibinalik sa loob ng kaniyang bulsa.

"Amadeo's field. What is he doing there?" Sabay kaming napatingin kay Lyle. What is he talking about? Did he read what's written on the card?

"Pardon?"

He looked at me and slowly shook his head. "Nothing. I'm thinking weirdo stuffs again."

"I'm starting to like him," mayamaya'y pabulong na ani Xyrene. Muntik pa akong masamid sa sarili kong laway. Napatingin ako kay Lyle at parang hindi rin ito makapaniwala sa sinabi ni Xyrene dahil panay rin ang pagkurap niya. Nabaling muli ang mga titig ko kay Xyrene na mukhang nag-de-day dream pa. Wheather she mean it or not, mukha siyang baliw!

Parang bata naman akong napanguso saka humalukipkip. Napatingin ako sa mga senior sa 'di kalayuan, marami sa kanila ang nakatingin sa gawi namin at karamihan naman ay nakatitig kay Lyle. Napaigtad ako matapos akong hilahin ni Xyrene! Hindi pa man kami nakalalayo mula sa kinatatayuan namin kanina ay agad kong hinigit ang mga braso ko pabalik.

"Saan ba tayo pupunta?" Nagtatakang tanong ko.

"I'll show you how cool he is." batid kong si kuya ang binibigyang tukoy niya. "You'll figure out somethings about him that you warren't capable to know sooner 'cause you two quarrel a lot."

Nang makarating kami sa cafeteria nila ay hinarang kami ng dalawang guard. In fairness sa kanila, kahit cafeteria ay may guwardya.

"Ang uniform niyo po," puna ng guard sa suot namin. "May senior ID po ba kayo?" Istriktong tanong ng mamang may kahabaan ang buhok habang ang guwardyang tila mas bata sa kanya ay nakahawak na sa handle ng pintuan.

Xyrene smiled sarcastically. "Wala."

"Pasensiya na Ma'am pero hindi po kayo maaaring pumasok ng walang ID at mukhang mga junior pa kayo."

"Wala akong pake basta papasukin mo kami!" Sa taas ng boses niya ay naagaw namin ang simpatiya ng mga naroroon. Ang iba ay nagbubulung-bulungan na kaya't wala sa sariling napayuko ako.

Baliw na talaga siya!

"Bawal po talaga kayo rito!" Nagpipigil inis na tugon ng guard. Kita ko ang pagkuyom ng kamao niya. Isang maling galaw ay baka ma-suspend kami.

Napahawak ako sa mga braso niya. "Tara na! We are gaining audiences."

"Huling tanong," seryoso ngunit kalmadong aniya. "Papapasukin mo kami o hindi?"

Napailing ang guard, "Hindi talaga puwede bata."

She then, smiled, devilishly. "Okay," tipid na sagot niya. Ang buong akala ko ay aalis na siya ngunit dinukot niya ang telepono sa kaniyang bulsa at tinawagan ang kung sino roon.

"Hello Mr. Kairus Piero," nang banggitin niya ang pangalan na iyon ay wala sa sariling nanlaki ang mata ng dalawang guwardya. "Ayaw kasi kaming papasukin ng guard dito— what?— you'll get them fired?" Hindi ko alam kung anong sistema ang mayroon sila sa paaralang ito ngunit isa lamang ang malinaw sa akin base sa mga nakikita ko, takot sila sa kuya ko.

"Ma'am ba—"

Hindi na natapos ang sasabihin ng lalaki dahil agad na inabot ni Xyrene sa kaniya ang telepono. "Gust ka raw ho niyang makausap," nakangising aniya. Kitang-kita ang mangilan-ngilang paglunok ng guwardya bago tuluyang sagutin ang tawag.

Tango lamang siya nang tango. "Ma'am, please get inside. Sorry po sa abala. Hindi ko po alam na kaibigan kayo ni Sir Kairus." sunud-sunod na ani ng guard saka kami pinagbuksan ng pinto.

"Teka, Sir. Bawal po kayong pumasok," napalingon kami ni Xyrene sa aming likuran. Nakayuko lamang si Lyle habang nakapamulsang pangisi-ngisi.

"Nababaliw ka ba?!" Buwelta ni Xyrene. "Kasama ko ang lalaking 'yan tapos hindi mo papapasukin? Gusto mo ba talagang masisante?"

"Pasensiya na Ma'am pero 'yon ang bilin ni Sir Kairus sa akin," sapo niya ang batok habang sinsabi iyon, kami naman ni Xyrene ay pawang nakaawang ang mga labi.

"Aba loko ka!" Amba na naman niyang lalapitan ang guard ngunit hinigit ko siya.

"Ano ba? Huwag kang gumawa ng eksena rito," mariing bulong ko.

"Lyle Rotulo," sabay kaming napatingin ni Xyrene roon. "May I?" Parehong nalaglag sa sahig ang panga namin matapos na walang pasabing pagbuksan ng pinto si Lyle.

"Sorry, Sir."

"Both of them are cool!" Pabulong na asik ni Xyrene. "But Kai is much cooler! So fetch!"

Paano ba nila naggawa iyon? Anong mayroon sa pangalan nilang wala sa ordinaryong taong katulad namin? Hindi ko na ito pinagtuunang pansin at pinakinggan na lamang ang mga pinagsasabi't mga tanong ni Xyrene sa binata.

"You find Damon cool 'cause he threaten guards to let us in?" Puno ng sarkasmong tanong ko nang makaupo kami sa upuan malapit sa counter. "Lyle is way more cooler."

"You wish!" Makahulugan ang mga ngiting nakaukit sa kaniyang mga labi. "May I take the menu?" aniya sa waitress, inabot naman ito ng babae sa kanya.

"We'll take the most expensive side-dishes, juice, desserts and appitizers." Tumango naman sa kanya ang babae at agad itong umalis.

Nakangiwing inabot ni Lyle sa amin ang mga bag namin. "A senior student lended me our bags," aniya saka isinalpak ang sarili sa upuan. Pinagmasdan ko ang buong cafeteria at laganap nga rito ang iba't ibang klase ng tao. Most of them are obviously focusing on how they appear infront of peers and some are studyi—

"Patay! May pasok nga pala tayo!" Natatarantang sigaw ko matapos mapagtantong halos ilang minuto na ang nakalilipas magmula ng umalis kami sa building namin. Agad akong tumayo at hinablot ang aking bag mula sa mesa!

"Saan ka pupunta?" Bago pa man ako makahakbang papalayo ay nahatak na ako ni Xyrene, dahilan upang muli akong mapaupo sa inauupuan ko kani-kanina lamang.

"May pasok tayo." Nagpapalit-palit ako ng tingin sa kanila ngunit pareho silang blankong nakatitig sa akin. Bakit parang wala silang pakialam?

"Sinalo na tayo ni Kairus." Napatingin ako kay Lyle na may halong pagtataka sa pagitan ng aking mumunting mga titig. "It's obvious hehe."

"But— how?"

He looked right through me. "As you can see, kuntrolado sila ni Kairus. It took me a while to figure it out pero mukhang konektado nga siya sa may-ari ng paaralang ito."

"May-ari? Konektado? Sa anong paraan?" hindi ko maiwasang magtaka. Posibleng hindi tugma ang hinala niya ngunit hindi rin malayong tama ito.

"I'm not that sure," tanging sagot niya saka nag-iwas ng tingin. Ilang minuto pa ay dumating na ang mga orders ni Xyrene.

"Kaya mo bang ubusin lahat ng 'to?" Paano namin mauubos ang sandamakmak na pagkaing ito? Parang lahat yata ng nakaprisinta sa menu ay in-order niya!

"Ma'am, ito po 'yung bill ng ordered food niyo," sabat ng isang chinitang babae habang iniaabot ang isang papel kay Xy. Nginitian ito ni Xyrene saka hinablot ang kaniyang bag. Napawi ang ngiti sa kaniyang labi at tila natatarantang pinag-aalis ang laman nito. "What's wrong?"

"I think I just lost my wallet," nakangiwing saad niya.

"Let me," prisinta ni Lyle. Hindi kalaunan ay winika niya ito, "Mine wasn't here too."

"Mind checking yours?" Nakangiwing suhestiyon ni Xyrene. Tahimik akong sumang-ayon at hinanap sa back pack ang wallet ko. Sa pagkakaalala ko ay nasa pinakamaliit na bulsa ito ng bag ngunit wala na iyon doon. Kinapa ko rin ang kinalalagyan ng libro ko ngunit wala rin akong nakuha.

"Rest room lang ako," napatango na lamang ako sa paalam ni Lyle. Agad din siyang umalis kaya't naiwan kami ni Xyrene sa aming kinauupuan.

"I think we got picked pocket," kamot-ulong ani ko. Tila naguguluhan na ring nagpapalit-palit ng tingin sa amin ang babae. "Is there any chance na maibabalik pa itong orders namin?"

"Ano bang sinasabi mo?" mariing tanong ni Xyrene sa akin. Isang masamang tingin ang tugon ko sa tanong niya.

Nasapo niya ang batok at napilitang ngumiti. "Hindi na ho kasi pup'wede 'yun Ma'am."

"We're very sorry miss, pero nanakawan talaga kami," nakayukong pagkumbinsi ko sa kaniya. Biglang nag-iba ang timpla ng tandhana at masama na ang pagkakatitig niya sa amin.

"Kami ba rito ay pinaglololoko niyo?!" Napatingin sa amin ang mga naroroon dahil sa mataas na tono ng babae. Agad itong nilapitan ng mga kasama niya at bahagya pa silang nagbulung-bulungan.

"Nagtatrabaho kami nang maayos tapos ganiyan kayo? Kaunting konsiderasyon naman," ani ng isa sa kanila.

Napatayo ako at yumuko, "Pasensiya na ho talaga."

"Ano bang ginagawa mo!" Inis na asik ni Xyrene sa akin. "You don't need to do that!" Inilingan ko na lamang siya at sinenyasang tumahimik.

"Ano bang magagawa ng paghingi mo ng pasensiya, ha!?" Paunti-unting lumalakas at tumitinis ang boses niya. Lumapit siya at bahagya pa akong tinulak.

"You— grrr.." agad akong inalalayan ni Xyrene matapos niyang duruin ang babae sa harap namin. Binalot ako ng hiya matapos kong makita ang mga estudyanteng tila nandidiri at kinaaawaan kami. "Babayaran niyo ba 'yan o magsasampa kami ng kaso?"

"Take my card," mungkahi ng isang lalaki sa aking gilid. Sa boses na iyon ay hindi malayong hindi ko siya makilala.

I hate it when my heart is beating so loud. This is so out of the line! I shouldn't feel this sensation when he's around. Hindi ko pa rin maiwasang hindi kabahan at mas lalong hindi ko pa rin siya kayang titigan ng wala ng nararamdaman para sa kanya. I thought I finally buried his memories behind yet I was the one who's been buried alive.

Ngumiti sa kanya ang babae saka kinuha ang card niya. Nahihiyang napangiti ako habang siya naman ay nakatitig pa rin sa akin. "Are you alright?" He asked.

Tumango ako saka nag-iwas ng tingin. Naiinis ako sa katotohanang kahit simpleng mga titig niya ay may epekto pa rin sa sistema ko. "I'll pay you agad," kamot-ulong sabi ko saka humalukipkip.

One glimpse of an eye, he manage to have a peak of kiss in my cheeks, "Dept, paid!" Nakangising aniya saka sumunod sa babaeng may hawak ng card niya.

"Taray! Shan chai ka ghorl?" Mapang-asar na tanong niya saka hinawi-hawi ang hibla ng buhok ko. "Don't tell me bumalik na naman?"

"Shut up, Xyrene!"

Wala ng kami pero bakit pakiramdam ko ay mayroon pa? Ex lovers can never be friends, so does that mean we can be lovers once more? I like Lyle, a lot, but what is this strange feeling I felt when he's around me? This is so confusing!

"Kian!" I heard a sweet-strict voice called him from a far.

"Hey, Meg." I saw him smile. It was the girl who kissed Damon last night.

She walks towards Kian and wrap his arms around his neck. Sabay silang nagtungo sa cashier at bahagya pang nag-usap. We can't hear them from here and that pulls the triger out of me.

"She's beautiful!" Xyrene blurted. "She looks kind!" I can see how she envy the girl. "She's everything I'm insecure about."

"Ano na namang kinalaman niya kay Kian?" I asked myself. I sounded so irritated.

"Jealous? You still like him? How pity." It was Xyrene.

I like another man but still can't get over you? How is that possible? Para tuloy akong malandi sa kinalalagyan ko ngayon. Pero hindi mo naman ako masisisi dahil ito nga ang nararamdaman ko. Naguguluhan ako! Parang tanggap ko ng hindi ko kayang tanggapin ang mga nangyari noon.

"W-what the hell just h-happened?" nauutal na tanong ko kay Xyrene.

My mind's a mess, my feelings too!