Painful Scar

Kabanata 11

"Aba loko kang bata ka!" pasigaw na asik ni Mommy. "Bumalik ka nga rito!" dagdag na buwelta niya pa ngunit hindi siya pinansin ni Damon at nagpatuloy lamang sa paglalakad hanggang sa hindi na namin siya maabot ng tanaw.

"That bastard!" Nagpipigil inis na bulong ko sa sarili.

"I think we should be going na rin po, Tita." Lyle suddenly interrupt.

Nagulat ako nang bigla niyang higitin ng yakap si Lyle at bahagya pang hinimas ang likod nito. "Sige uniko hijo. Take care of my unika hija, okay?"

What did she just called, Lyle? Uniko what?

"No worries, Tita!" Masiglang sagot niya sa mama ko.

"Don't let her skip her lunch, ha?"

"Mom! You're over reacting!" Inis na puna ko. She just smiled at me, waved her hand in the mid-air and suddenly winked.

"I will never miss a chance to remind her," Lyle rest assured her; as if we're really inside a freakin' relationship.

Well, I wish it was true haha.

I blanched at the thought.

I can't imagine what might happen if he's my boyfriend.

Napailing ako saka dali-daling lumabas ng bahay. Pagkalabas ko ay wala na ang kotse ni Damon, tanging ang kotse ko na lamang at kotse ni Lyle ang nakaparada roon.

"What happened to your lips?" puna ni Mommy matapos makita ang slit sa lower lip ni Lyle.

Lyle faked a smile. "I pricked it with something sharp po," he lied. More like, he covered him up. He just covered Damon's irritating behavior.

"Damon puched him," I whispered but she didn't heard it. My voice is small when I said that.

"Be careful next time, okay?" paalala ni Mommy. He just smiled ang he nod.

"Hey, pretty lady!" Napatingin ako sa gilid ko at naroroon na pala si Lyle.

Nahihiyang napangiti naman ako sa kanya ngunit hindi ko siya magawang tignan ng diretso. "I'm sorry about Mom," paghingi ko ng dispensa sa inasal ni Mommy kanina.

"I find her cute though," nakangiting aniya habang pinagbubuksan ako ng pinto. Hindi ko mapigilang mapangiti dahil sa sinabi niya.

Who would find my Mom cute if she's acting strange? Lyle caught me off guard.

"Vali!" Naibaling ko ang tingin sa pinagmulan ng sigaw na iyon. I saw Mom waving a piece of card in the air. Patakbo siyang lumapit sa bintana ng kotse at inilahad ang hawak niya.

"I think Damon left his key card," kamot-ulong aniya saka inilahad ito sa akin. "Would you mind handing this to him?"

Hindi ko na siya sinagot at hinablot ko na lamang ito mula sa kaniyang mga kamay. Ilang beses ko na rin ninais na magtungo sa building ng mga senior para tignan kung anu-anong klaseng kagaguhan ang ginagawa ni Damon roon. Wala lang akong tamang dahilan at tiyempo para makapuslit sa guard ng building nila. Now, I'll be having a good excuse to break inside.

"Have a nice day ahead, Tita!" Nakangiting paalam niya kay Mommy bago tuluyang pinaharurot ng takbo ang sasakyan.

"Madalas ba kayong magkaaway ng kuya mo?" he asked out of the blue.

"Anong madalas? Palagi kaming magkaaway, 'no!"

"Pero mabilis lang din naman magkabati," he whispered. I shook my head. "Damon would do anything to win my forgiveness."

Okupado ang isip ko magmula ng makalayo kami sa bahay, mula sa mga kahapon at dumagdag pa ang pinagsasabi ni Lyle kanina. How am I gonna explain all this nonsense to Mom? How am I gonna escape this lie?

"Then let me be your boyfriend for real." Nanlaki ang mga mata ko at agad na napatitig sa kanya. "You look frustrated dahil natatakot kang malaman ni Tita na nagsinungaling ako. You can't find a good excuse so let's make this official para hindi ka na mahirapan pa," sunud-sunod na aniya.

For the second time, he figured out what's running on my mind! Is he a detective or what? Baka future psychiatrist siya. I can't picture marrying a boy who master feelings. Like, no matter how much effort I put unto something, to hide it, he would probably find out.

Ilang beses pa akong napakurap habang nakatitig sa binatang nakatingin nang diretso sa daan. "H-huh?" hindi makapaniwala at wala sa tamang pag-iisip na tanong ko.

Bahagya niya akong sinulyapan saka ngumiti, "Let me be your light amidst of the dark. The moon that will outshine above billions of stars. Be my Juliet Vali and I'll be your Romeo for the rest of our lives."

I can't breathe.

My heart skips a beat.

"You're asking m-me to be y-your—"

"Yes, I am," dugtong niya sa sinabi ko. "Vali Piero, will you be my girlfriend?" pormal at nakangiting tanong niya. How am I gonna say yes in this indecent proposal of his? Siyempre hindi ito ang pinangarap ko!

Kung siya man ang magiging asawa ko, ayoko namang ikwento sa mga anak namin na ganito niya ako nakuha. They'll think that I'm an easy girl. Gusto ko 'yung mala-fairytale.

"Well, let me court you at least." Ayan na naman siya sa second guessing ng mga bagay na tumatakbo sa isip ko. It creeps me out! "Hayaan mong paghirapan kong makuha ang matamis mong, Oo."

Goodbye, Mom. I'm getting married!

Parang tanga akong nakatitig pa rin sa kanya, awang ang mga labi at paulit-ulit lamang sa pagkurap. "O-okay," iyon ang tanging lumabas sa bibig ko. Hindi ko akalaing aalukin niya ako ng ganito! Tila nagbunga rin ang libo-libong shared post ko patungkol sa kanya HAHAHA.

Hindi ko namalayang binabagtas na pala namin ang daan patungo sa parking lot. Tanaw na tanaw ko si Damon kasama muli ang mga anak ng Monteverro. Nang makalapit ang sasakyan ay doon ko napansin ang putok niya na namang labi, his fist are burning red! Halatang nakipagsapakan na naman siya, wala na talagang nagawang matino ang lalaking 'to sa buhay niya.

Paniguradong mamamatay na naman si Mommy sa pag-aalala sa anak niyang basagulero. Pag-uwi niya, siguradong magtatawag si Mommy ng medic. Ipupusta ko ang allowance ko sa buong buwan, magpapadala ng ambulansiya ang nanay ko sa bahay. Ganoon siya kapraning pagdating sa amin.

"Kanino na naman kaya siya nakipagrambol?" wala sa sariling tanong ko. Ambang bubuksan ni Lyle ang bintana ngunit pinigilan ko siya.

"Huwag!" pabulong na asik ko. "Just park your car on its designated place," dagdag ko at sinunod niya naman iyon. Pinarada niya ang sasakyan niya, ilang dipa lang ang layo nito sa pinagpaparadahan ko ng sasakyan ko.

"Aren't you gonna hand over his key card?"

I shook my head. "Not now."

"Why?"

I gave him an innocent look. "Maybe it's time to feed my curiosity who's in hunger for the truth, only the truth."

Nauna siyang bumaba saka patakbong lumipat sa kaniyang kanan at pinagbuksan ako ng pintuan. Nang makalabas ako ay kitang-kita ko sa 'di kalayuan ang mga matang nakatitig sa amin. Kapansin-pansin ang nanlilisik na mga mata ni Damon at nagpipigil galit naman na si Ycarus. Sa paraan ng pagtitig nila ay kayang-kaya nila kaming patayin! Tila ba may ginawa akong napakalaking kasalanan.

"Babe! Siya na naman?" dinig naming sigaw ni Ycarus ngunit hindi ko ito pinansin at nagpatuloy na lamang sa paglalakad patungo sa loob ng campus.

"It seems like you dislike him a lot," mayamaya'y pagbasag ni Lyle sa katahimikang bumabalot sa amin. Muntik ko pang makalimutang kasama ko nga pala siya.

I look at him, "I don't like him! Arrogant bastard!"

I heard him chuckled. "You'll like him, soon."

Kunot-noong napatitig ako sa kanya. "Alam mo ba kung anong pinasasasabi mo?" hindi ko napigilang mapagtatasan siya ng boses. 'E paano ko magugustuhan ang katulad ni Ycarus? He's so mayabang at lahat ng kinaiinisan ko ay taglay niya na! What do he mean by me, liking Ycarus soon?

"Okay, sorry not sorry." Bigla akong natigilan at hinarap ang binata. Lumalim ang gitla sa noo ko kaya't napasinghap siya. "Sorry is just an excuse so people can commit another mistake. It's useless."

"I love you, Vali."

Takteng puso ito! Hindi ko mapigilang mapangiti dahil sa sinabi niya. Like, what the f**k?! My name is Valirina Piero, I don't smile that easily.

Nang makarating ako sa room ay agad akong sinalubong ng mapanuksong tingin ni Xyrene. "And why aren't you answering my calls?" Nang madako ang tingin niya sa lalaking kasama ko ay patango-tango siyang nag-iwas ng tingin. "I think the answer is way too obvious naman bimbi, eh."

She just imitate kriss aquino while saying the last line.

Napailing ako't naupo sa tabi niya. "Naka-off ang phone ko, stop thinking stuffs!"

"You sounded so defensive, huh? Smells fishy hehe," pabulong na aniya saka binalingan si Lyle. "So how's the score, Mr. Rotulo?"

"You're crazy," pangiti-ngiting tugon ni Lyle saka kinuha sa kaniyang bag ang notes at nagsimulang magbasa. I was about to get mine too, when I saw the key card on my bag. Inayos ko ang magulo kong buhok at bahagya pang napahilamos ng palad sa aking mukha. Napatayo ako at hinablot iyon saka dali-daling lumabas ng room.

"Where are you going?" Napaigtad ako matapos marinig ang boses ni Xyrene mula sa likod ko. Doon ko napansin si Lyle na nakabuntot din sa likod ni Xyrene.

"Sa building ng mga senior," tipid na sagot ko saka nagpatuloy sa paglalakad.

"You're goin' to see Kian?" Nagtatakang tanong niya. Natigilan ako dahil sa taong niyang iyon. Bakit nga ba hindi ko iyon naisip? He's a senior student kaya hindi malabong magkasalubong kami sa building na iyon.

"Who's Kian?" Nagkatinginan kami ni Xyrene dahil sa tanong ni Lyle.

I look for possible excuse, "My friend."

"Her ex!" Pinandilatan ko ng mata si Xyrene. "It's not like you'll die telling the truth," kibit-balikat na aniya saka ako inakbayan at hinatak patungo sa building ng mga senior. Kahit kailan talaga ay pahamak ang bibig niya. "Malay mo magselos naman 'ting si Lyle tapos biglang sabihing, Vali ako na lang HAHAHAHAHA."

"Naiwan ng ate ko itong gamot niya," ani Xyrene habang iwinawagayway sa harap ng guwardya ang bote ng isang gamot ngunit batid kong titac lang ang laman n'un.

"Iyan din ang huli mong sinabi pero nahuli kitang nanunood ng theater play," umiiling na ani ng guard. Amba siyang paaalisin ng lalaki ngunit may ibinulong siya roon. Pinagtaasan niya pa ito ng kilay kung kaya't tila napipilitan itong pagbuksan si Xyrene ng pinto.

"Eh, ikaw Miss, ano'ng kailangan mo?" Nakapalumbabang tanong sa akin ng guard habang pinagmamasdan ang kabuuan ko.

I smiled at him. "My brother forgot his key card," tugon ko habang ipinakikita sa kanya ang card na hawak ko. Bahagya pa siyang umiling at hinarang ako kaya't nabigo akong makapasok.

"Alam ko na iyan! Ilang beses na rin ako naloko ng mga junior student gamit ang senior card key." Pinangkunutan ko siya ng noo.

Inis ko siyang pinakatitigan. "But, I'm not lying po!"

So ang kinalabasan, ang nagsinungaling pang si Xyrene ang siyang nakapasok at akong nagsasabi ng totoo ay naiwan dito sa labas kasama ni Lyle.

"Tigilan mo nga ako, Miss! Style mo bulok!" Sa inis niya'y hinawi niya ako palayo, dahilan upang mawalan ako ng balanse. Kamuntik-muntikan pa akong matumba ngunit sa pangalawang pagkakataon ay nasalo ako ng mga bisig niya.

"Ano ba manong! She almost hit the ground!" Hindi napigilan ni Lyle ang mapagtaasan ng boses ang guard na humawi sa akin. Sa hindi malamang dahilan ay biglang nanlaki ang mga mata ni manong at napayuko sa harap niya.

"Ikaw po pala, Sir Lyle." Kamot-ulong aniya. "Matagal na rin ho nung huli kitang nakita rito," ani pa ng guard ngunit nanatiling blangko ang ekspresiyon ni Lyle.

He have been here before?

"Paumanhin po't hindi ko agad kayo napansin. Kasama niyo ho ba ang magandang dilag na 'to?" pagbaling sa akin ni mamang guard.

What's with the sudden change of attitude?

Pinagtaasan ko siya ng kilay. "Kasama niya nga ako at lagot ka sa kuya ko!!"

"If you don't mind, can we get inside without futhur ado?" Seryosong tanong naman ni Lyle at walang ibang ginawa ang guard kun'di ang tumango't yumuko. Pinagbuksan niya kami ng gate kaya't dali-dali ko namang hinanap si Xyrene. Inilibot ko ang tingin sa buong paligid at hindi maitatangging walang binatbat ang mga building namin sa buiding na mayroon sila. Mula sa tayog at diseniyo, walang maisisigaw ang mga junior.

"Bakit ba ang tagal niyo?" Napatingin ako sa aking gilid at naroroon na rin si Xyrene.

"Muntik na kaya akong hindi papasukin," Inis ding tugon ko.

She smirked sarcastically, "Seriously?"

"Sa tingin mo ba ay may panahon pa akong makipagbiruan sa 'yo?" patanong ding sagot ko.

"Eh paano ka nakapasok?"

"Ikaw ang paano nakapasok nang walang kahirap-hirap?" Pabalik na tanong ko.

"Ninja moves," mayabang na aniya saka pinagkrus ang braso sa kaniyang dibdib.

"I almost hit the ground yet you pass without any efforts. Don't you think it's unfair?" Taas kilay na tanong ko sa kanya.

"You almost hit the freakin' ground?" Tila hindi makapaniwalang tanong niya. Napatakip pa ng bibig ang loka at bahagya pang pinanliitan ng mga mata! "He might get fired by that." Kahit saang anggulo ay hindi ko mapagtanto ang sinasabi niya. Mayamaya'y dinukot niya ang telepono sa kaniyang bulsa saka dinial ang number ng kung sino roon.

"Hello, Kairus!" Nanlaki ang mga mata ko habang si Lyle ay nakapamulsang nakatitig lamang sa amin. "Nasa loob na kami."