LUIZ’s POV
Sabay kaming naligo ni Jessica sa labahan. Alam kong gumagawa siya ng paraan para iwasan ako. Kaming dalawa lang ang nandito sa bahay. Kahit ano ay puwede naming gawin kahit saang sulok man ng kabahayan.
Nakasara ang pinto at mga bintana. Hindi ako nangangamba na may makakakita sa aming dalawa.
Mula sa labahan hanggang sa aking silid, binuhat ko siya paharap sa akin. Magkahinang ang aming mga mata. Nakayapos ang kaniyang mga braso sa aking batok habang nasa baywang ko ang mga hita niya. Ramdam ko ang kaniyang hiwa. At ang kaniyang mga mata ay namumungay na. Alam kong hindi na siya tatanggi sa pagkakataon na mayroon kami.
Walang nagbago sa kaniyang pagkakayakap sa akin at sa pagkakapit ng mga hita niya habang dahan-dahang lumalapat ang likod niya sa higaan ko. Dinala ko siya
