JESSICA’s POV
Nagpunta kami sa City Hall dahil ito ang mauuna naming daanan.
Hindi binitawan ni Luiz ang kamay ko habang naglalakad kami. Ilang beses na akong nagpaalala sa kaniya na baka may makakita sa amin dito, pero wala siyang sagot sa akin.
Wala siyang takot habang ako ang kinakabahan. Ayaw ko talagang masayang ang career niya, pinagpaguran niya ito at masisira lang dahil sa akin. Dahil na in love ako sa kaniya.
“Baby, anong dapat mong ikatakot? Kaya nga magpapakasal tayo. Isa pa, hindi naman kita naging girlfriend dahil estudyante kita. Bago pa magsimula ang pasukan, sinisiguro ko sa ‘yo na kasal na tayo. Na isa ka ng Murillo.”
Sapat na ang sinabi niya para mabawasan ang pag-aalala ko.
Nag-fi-fill out kami ng form nang tumunog ang phone ko.
May tumatawag, at number lang ang
