LUIZ’s POV
Simula noong nangupahan ako, madalas akong mapanisan ng laway. Wala akong kausap kapag nasa bahay na ako. Kapag nasa klase lang ako, nakakapagsalita.
Pero ngayon, quota na ako. Kanina pa ako nagsasalita. Noong patanghali, si Ate Melinda ang kabatuhan ko ng mga linya. Ngayon naman, kaming dalawa ni Jessica.
Nakakapanibago pero masaya. Nakakatuwa na may nakakausap na ako. Hindi na lang ako kakanta-kanta kapag alam ko ang lyrics. Nakakapagsalita ako dahil may kausap ako.
“Kailan ka pala pupunta sa university?” tanong ko sa kaniya. Araw-araw ang pasok ko kahit tapos na ang klase. Kailangan namin mag-report at minsan may mga seminar na ginagawa sa school.
“Hinihintay ko pa ang schedule ng releasing ng aming card. Sabi ng kaklase kong si Angel, baka next week. Saka pa lang ako pu
