Chapter 30
Chapter 30 Away I adjusted to the light as I slowly opened my eyes. Mabilis kong kinusot iyon bago tumingin sa kanan ko. Nakita ko doon si Mama na mabilis na dumalo sa akin nang makita akong nakatingin sa kaniya. “Psyche!” she called as she ran to me. “Kamusta ang pakiramdam mo? Pinagalala mo akong bata ka!” Hindi naman ako sumagot at pinilit lang maupo. Tinulungan ako ni Mama. Inangat niya iyong bed saka ako nilagyan ng unan sa likod ko. Inabutan niya din ako ng tubig na mabilis kong ininom. “Anong nangyari, Mama?” tanong ko pagkatapos. Masama ang tingin na binalik niya sa akin. “Nahimatay ka! Alam mo ba kung gaano ako natakot doon? Buti na lang ay nandoon pa ang Papa mo!” Napanguso ako habang nakamasid sa nagagalit niyang pigura. The air was cold but also relaxing. Tingin k
- Writer
