Maaga akong nagising dahil sa pag-aakala na papayagan ako ni Karl na pumasok sa trabaho, medyo nagtalo pa kaming dalawa pero wala naman akong magawa. It's for my safety naman daw kaya hindi niya ako pinayagan. Kahit nga pagbukas ng TV para manuod ng balita ay bawal pa rin.
Hindi ko naman siya masisisi doon, ang sakin lang ay tanggap ko na ang sasabihin sa akin ng mga tao. They only know what happened but not the real story. Pero kung huhusgahan pa rin kami sa kabila ng katotohanan ay wala na akong magagawa doon. You can't please everybody.
Kaya nandito ako sa labas at nakaupo sa damuhan para magpahangin, everything seems normal. Parang walang poproblemahin. Parang walang iisipin.
Noong mga bata pa lang kami ni Stan ay pinagtabuyan ko na siya para mawala kung ano mang maling gin
