Seventy
Naalimpungatan ako nang makaramdama ako ng pangingimay ng braso at kamay ko. Dahan dahan kong iminulat ang mga mata ko at bumungad sa paningin ko ang puting pinto, puting pintura at puting mga kasangkapan. Ospital na naman. Naiinis kong usal sa isip ko. Inilibot ko ang paningin ko at napagtanto kong ako lang ang nasa silid. Dahan dahan akong umupo at sinubukang tawagin si Jackson o kaya naman si Ninong pero walanb sumagot. Kakabahan pa sana ako pero bumukas ang pintuan at mula doom ay pumasok si Jackson na kay dalang dalawang tray ng pagkain. "This is from the hospital and this is what you're body needs so you have to eat this." bungad nito.. "Good morning." sarkastiko kong bati dito. Napatawa naman ito sabay usal na ayos na daw ang pakiramdam ko dahil binabara ko na ito. "Para saa
- Writer
