SANDRYNNE'S POV
Inihinto ko ang sasakyan sa gilid ng kalsada kahit madalim na. Ang kay Harris naman ay inihinto niya sa harapan ng sa akin. Nakita ko siyang bumaba roon at lumakad palapit sa akin, sa bintana, sa tapat kung saan ako nakaupo. Kinatok niya 'yon nang ilang ulit kaya't agad kong pinahid ang luha ko bago ibaba ang window, para hindi niya ako makitang umiiyak.
"Sandrynne, mag-usap tayo." Kalahati lang ang bukas na ginawa ko. Para lang marinig ko siya. Hindi ako kumibo kaya umikot siya sa kabilang pinto ngunit naka-lock ‘yon. "Unlock the door, Sandrynne," he command.
Ini-unlock ko naman 'yon kaya agad niyang binuksan. Pumasok siya sa loob at isinara niyang muli ang pinto bago niya ako harapin. Pero hindi ko siya magawang tingnan. Diretso lamang ang tingin ko sa harap.
"Bakit k
