SANDRYNNE POV
Tahimik na nanonood ni Tristan. Ako naman ay alerto lang at pinakikiramdaman siya. Malapit na kasi ang scene sa operation room at kinakabahan ako sa magiging reaksyon niya. Pero kailangan kong maging malakas para sa kaniya.
"A-ayoko ng manood." Bumaling siya sa akin and I can tell he's nervous. Alam kong alam niya na ang susunod na scene.
"Tris..." Umusog ako nang bahagya para maging malapit ako sa kaniya. Nakayuko siya at bahagyang nanginginig ang mga kamay. Hinawakan ko siya sa magkabilang pisngi at inangat ko ang mukha niya para magpantay ang mga mata namin.
"Bakit...? B-bakit mo...?" he stuttered.
"Scalpel."
"Tristan, relax," mahinahon kong sabi sa habang dinig pa rin namin ang kaganapan sa aming pinanonood. He's shaking at nagsisimula na siyang mag-panic. "Makinig
