Marcus’s Point of View
Tahimik akong nakaupo sa isang sulok ng malaking conference room, pinagmamasdan ang mga naghahanda para sa press conference. Sa wakas, matapos ang ilang taon ng pagsasanay, pakikibaka, at pagkuha ng suntok sa mukha, ito na ang araw na magtatapos ang boxing career ko. Ang daming emosyong umaapaw sa akin—kaba, saya, at kaunting lungkot. Boxing ang naging buhay ko, pero ngayon, kailangan ko nang ipasa ang baton sa bagong yugto ng buhay ko.
“Sir, everything’s set,” sabi ng assistant ko. Tumango lang ako at tumingin sa direksyon ni Camila, na tahimik na nakaupo malapit sa gilid. Hindi niya alam kung gaano kalaki ang naging impluwensiya niya sa desisyon kong ito. Sa kabila ng lahat, nandoon siya para sa akin—tahimik pero palaging maaasahan.
Tumayo ako at tumungo papunta
