Marcus’s Point of View
Tahimik akong nakaupo sa malaking leather chair sa opisina ng CEO, pinagmamasdan ang modernong disenyo ng headquarters ng kumpanya. Ang mga glass walls, sleek furniture, at state-of-the-art technology ay parang sumisigaw ng professionalism. Pero sa kabila ng ganda ng paligid, hindi ko mapigilang mag-isip: Kaya ko ba talaga ‘to?
Napakalayo ng mundong ito sa boxing ring na kinalakihan ko. Doon, lahat ng galaw ko ay natural—ang bawat suntok, bawat galaw ng paa, naka-instinct na. Pero dito? Ang bawat desisyon ay parang suntok na kailangang kalkulado. Isa lang ang mali, at maaaring bumagsak ang lahat.
May kumatok sa pintuan. Tumayo ako at huminga nang malalim. "Come in," sabi ko.
Pumasok si Diana, ang aking assistant, dala ang tablet niya. "Sir, the board meeting will
